11 Ekim 2013 Cuma

Çocukları kıyaslamak

Şimdiye kadar Maya'nın gelişimini, boy ve kilosunu, yapabildiklerini blogda yazmadım çünkü her çocuğun farklı olduğunu ve birbirleriyle karşılaştırmanın da anlamsız olduğunu biliyorum. Açıkcası, hamilelik dönemimde bu konulara daha fazla merak salmıştım. O dönemde elime ne geçerse okuduğum için, ebeklerin ne gibi dönemlerden geçerek büyüdüklerini, hangi yaşta fiziksel olarak neyi yapabildiklerini ve neyi yapamadıklarını üstünkörü öğrenmiştim. Psiko-sosyal gelişimi de mesleğim gereği zaten biliyorum. Doğumdan sonra gittiğimiz doktor kontrollerinde doktorun bana çizelgeyi gösterip herşeyin normal olduğunu söylemesi benim için yeterli.

Takip ettiğim ve severek okuduğum bloglardaki anneler "çocuğum şunu şunu yapıyor, bu ay şunu becerdi" falan yazdığında açıkcası okumuyorum, bunu çok özel hayata ait buluyorum ve ilgimi çekmiyor. Çocukların bir sorunu yaşamaları, bunu aşmaları ve taktikler tabii ki ayrı; onların değeri benim gibi amatör bir anne için paha biçilemez. Ama çocuğumu diğerlerinin çocuklarıyla karşılaştırmayı, kıyaslamayı istemiyorum çünkü bunun bana hiçbir olumlu getirisi olmayacak. Eğer Maya bir başka çocuktan geriyse, gereksiz yere üzüleceğim (çünkü her gelişim evresi farklı ve her çocuk gelişim evrelerini farklı hızda yaşıyor) ya da benim çocuğum bir diğer çocuktan ilerideyse gereksiz yere "aman bizimki pek akıllı, aynştayn amcası valla" psikolojisine gireceğim. Hamileliğimde hep "ortalama" bir çocuk için dua ettim, şimdi de aynı şekilde düşünüyorum.

Düşünüyordum daha doğrusu.. Bu öğlen biz kızlarla buluştuk ve ben allak bullak oldum. Maya'dan sadece 1 ay büyük olan Teo almış başını yürümüş! Yürümüş derken abartmıyorum, çocuk destekli dikiliyor! 5 aylık bir çocuktan bahsediyorum yahu.. Benim bildiğim çocuklar 8 aydan önce dikilmez öyle, yanılıyor muyum? Bizim kız daha daha hazır değil ve beli incinmesin diye destekli oturtmaya bile kalkmıyorum; elin çocukları almış başlarını arşa çıkacaklar. Tamam Maya 1 ay erken doğdu, kilosu düşüktü, kolik nedeniyle şu zamana kadar doğru dürüst hayattan zevk alamadı ama Teo'nun hızlı gelişimi de tokat gibi suratımda patladı resmen..

Bir de eğitimli insan olacağım, bu nasıl iş! Biliyorum Teo normal dışı bir örnek ve Maya'nın gelişimi de son derece ortalama, aynen dua ettiğim gibi.. Ama insan bu "çocukları karşılaştırma" işine bir kez yakalandı mı, hakikaten çok kötü oluyormuş. Daha ilk kez başıma gelmişken yani yol yakınken, bu kötü huyumdan hemen vazgeçmem lazım!

5 yorum:

  1. Ayağa dikilme işi kaçında başlar bilmiyorum ama 7 aylıkta başlamıştı Dila da. Benim gözlemlediğim yere bırakılan çocuklar daha çabuk sürünme-emekleme dönemine geçiyor ve ayaklanıyor. 9 ayda yürüyenler var mesela. Ancak oturma işinde biraz cesur olabilirsin. 3 aylıktan itibaren destekle oturabilirler.

    YanıtlaSil
  2. Valla her anne bir gün o karşılaştırma işine düşüyor; Aren de bu tip konularda çok erkenciydi 4 aylıkken desteksiz oturdu 11 aylık yürüdü 15 aylık mı neydi 2 ayakla zıplıyordu falan (vallahi hava atmak için yazmıyorum :)) ve ben de hamileyken allahım lütfen normal zekada ayarda bir çocuk olsun diye dua ettim ki buna inanırım fazla zeka her alanda dert akıllı olsun aklı kendine yetsin yeter benim için ve bence onun için de.

    Haa ama çocuğum bir einstein değil kesinlikle; yapamadığı ve yaşıtlarının yaptığı şeyler var. Hala bazı basit şeylere hııı hııı demesi beni feci sinir ediyor ve kahkaha atıyorum içimde de gerizekalı mı bu be diyorum :) Sen de yapabildiklerine odaklan :) Teodan üstün tarafları kesin vardır :)

    YanıtlaSil
  3. Kesinlikle :) Bardağın boş tarafına bakıp durduğum bir dönemdi geçti diye umuyorum..

    YanıtlaSil
  4. Merhaba;
    Ben de 1 aylik bir kiz bebeginin annesiyim. Kizim dogdugunda blogunuzu kesfettim ve okumaya basladim. Hislerime tercuman oldugunuzu dusunuyorum:)
    Hamilelik sonrasi depresyon mu yoksa drama queen kisiligimden mi kaynaklaniyor bilmiyorum ama kizimin gelisimi konusunda cok endiseliyim. Gerek doktorumuz gerekse okudugim cesitli kaynaklarda bebegimin bu donemde yuzlere odaklanmasi, meme emerken bana bakmasi, seslenildiginde sese yonelmesi gerektigi soyleniyor ama benim kizim bunlarin hicbirini yapiyor gibi gorunmuyor. Etrafimda cocuk sahibi olmus hic kimse yok, eger deneyimlerinizi ve bilgilerinizi benle paylasabilirseniz cok sevinirim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aman konunun uzmanıymış gibi yazmayayım ama 1-2 aylık bebekten bu yazdıklarının hiçbirini bekleme bence, anca emsin uyusun totoyu doldursun valla bak :D Endişenin sonu yok ama kendini frenlemek lazım yolun başındayken, çünkü her çocuğun gelişimi farklı oluyor, hepsi kafalarına göre davranıyorlar. Endişelenmen normal, hormonlar çok celalli ilk 2 ayda ama merak etme geçecek :) Sevgiler!

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!