12 Mart 2014 Çarşamba

Uyku düzeni kurmak, Bölüm: 8936276


Annelik konusunda bata çıka, düşe kalka, ağlaya güle ilerliyorum 9 aydır. Bazı konularda kendime madalyalar verdiğim, bazılarında sırtımı sıvazladığım falan oldu ama bir konuda kafa üstü çakıldığımı itiraf edeyim. UYKU.

Şöyle ki; aslında dışardan bakılınca Maya inanılmaz bir şekilde gece 8'den sabah 7.15'e dek kesintisiz ve ağlamadan, tek bir hık etmeden uyuyor gibi gözüküyor. Yani bizim odanın kapısında nöbet tutun, sabaha kadar tek bir ağlama sesi, tek bir yataktan kalkıp dolanma tıkırtısı duyamazsınız. Gittiğimiz tatillerde, ziyaretlerde falan herkes "aman tanrım bu nasıl çocuk, hiç sesi çıkmıyor, muhteşem! bizim çocuk bu yaştayken bırak tm gece uyumayı, saatlerce ağlardı" falan diyor. Sesimi çıkarmıyorum. Neden? Çünkü işin aslı o şekilde değil. Evet görünürde uyuyor, sesi çıkmıyor ama gerçekte: gece boyu iki saatte bir uyanıyor ve yatağı yatağıma yapışık olduğu için tek bir tekmesiyle, "hık" etmesiyle daha yanımda yatan Beyaz Atlı Prens bile uyanmadan, saniyenin 1/100'ü falan hızıyla hop memeyi ağzına tıkıyorum. İki fırt çekiyor, çok nadir 1-2 dakika emiyor ve tekrar uykuya dalıyor. Bu şekilde, buna uyku denirse, uyuyor, uyuyoruz. 9 aydır 2 saatten uzun bir uyku uyumadım, uyumadı.

Normalde 9 aylık bir bebeğin, diş çıkarma ya da hastalık dönemi dışında gece boyu uyuyabiliyor olması gerekiyor. Yani bu yaşta bunu yapabilme yetileri var. Akşam yemeğini yiyen, gece 11 gibi uyku arası anne sütü alan bir bebek, normal şartlarda gece beslenmesi istemez diyor doktorumuz. Aslında ben de hissediyorum, gece 03.30 civarı acıktığı için 4-5 dakika emiyor ama onun dışındaki uyanmaları açlıkla ilişkili değil. Yine de uyanınca memeyi ağzına tıkıyorum. Neden? Ağlamasın diye. Ne olursa olsun, yeter ki ağlamasın.. Neden? Ağlamasından çok korkuyorum. Özellikle gece, özellikle bu kadar gür sesi olan bir bebeğin, özellikle yaşamının ilk 5 ayında devamlı ama devamlı ağladığı için bende artık sinir falan kalmadığı ve o günlere kat-i surette geri dönmek istemediğim için. Neden? Çünkü korkuyorum. Şu sıra ağlaması yok denecek derecede azalan bebeğin tekrar o korkunç haykırmalı günlere geri dönmesi olasılığından korkuyorum ve "ağlamasın da ne olursa olsun, gece boyu uyumasam da, 2 saatte bir meme de versem, yeter ki ağlamasın!" diyecek duruma gelmişim.

Biliyorum. Çok yanlış bir yerdeyim. Biliyorum. Bu uyku eğitimi mi denir, düzeni mi denir, ne denirse hepsinde çuvallamış haldeyim. Biliyorum bu yaptığım ona zarar veriyor, bana zarar veriyor ve aylar önce sona ermeliyken bu kadar uzadı ve uzamaya devam ediyor.

"Yeter ki ağlamasın"....

Neden ağlayan bebekten bu kadar korkuyorum bilmiyorum. Apartmandaki tek bebek Maya değil ve hepsi bangır bangır ağlıyor, bazen gece, bazen sabah. Ama iş kendiminkine gelince, yok ben ağlayan bebekten hakikaten çok rahatsız oluyorum. Anne olmadan önce de rahatsız olurdum, şimdi de hiçbir değişiklik olmadı, çok rahatsızım. Dolayısıyla Maya ağlamasın diye her naneyi yiyorum. Ama normal değil ki bu.. Çocuklar ağlar! Bu kadar basit. Bazen nedenli, bazen nedensiz ağlar. Bu yaştaki çocukların günde 3 saat ağlamaları normal diyor doktor. Maya'yı öyle sakınıyorum ki, daha hık derken neye ağladığını anlamaya ve bu nedeni ortadan kaldırmaya başladım. Ama.. Çok yanlış yoldayım.

Ağlamayan çocuk derken, her istediği yapılan çocuk yaratabilirim mazallah. Sosyo psikolojik gelişimine zarar verebilirim. Ağlamak kötü birşey de değildir, bazen rahatlatır insanı. Ben de ağlıyorum arada, neden çocuğumun ağlama özgürlüğünü elinden alıyorum peki?! Evet, bu işte, ağlama özgürlüğü!

Ama gel gör ki, gece olunca, Maya huzur içinde uyuyunca, ortalığa bir sessizlik çökünce, meme verdiğimde maksimum 1-2 dakikada tekrar uyuyacağını bildiğimde, bu ağlama özgürlüğü hikaye oluyor.. Başaramıyorum. Oysa biliyorum, memeye ihtiyacı yok, aç değil, altı kuru, sadece normal uyku ritminin bir parçası olarak uyandı, tekrar uykuya dalacak. Yapmam gereken, elimi sadece karnına koymak, sakince "şu an uyku zamanı Maya, bak hepimiz uyuyoruz, sen de uyu bebeğim" demek, sabretmek. Biliyorum birkaç gece ağlayacak, sonra alışacak. Ama o birkaç gece........ Korkuyorum! Dayanamıyorum ağlama sesine. Yufka yüreklilik değil, resmen rahatsız oluyorum!

Denedim de aslında.. Araya tatil girmeseydi neredeyse başarıyorduk bile. İlk gece uyandı, 15 dk sesinin son perdesinde bağırarak ağladı, elimi sırtına, karnına koydum, çok hafif "şşşş şşşş" yaptım, çok kısık sesle ve ara sıra "uyku zamanı" dedim, baktı meme gelmiyor, baktı ağlamaktan da yorgun düşmüş, uyudu! 2 saat sonra yine uyandı, yine aynı şey, bu sefer 5 dk sonra uyudu, gittikçe azaldı bu süreler. Yani öğrenme kapasitesi var. Biliyorum. Sıksam dişimi, belki gece boyu uyanmadan ve meme emmeden uyumayı öğrenecek. Bir onu öğrense zaten hemen yatağını odasına koyacağım. Ondan sonra sen sağ, ben selamet..

Ağlamadan büyüyüverse şu çocuklar.........?

17 yorum:

  1. Kardeşimin çocuğu da bu şekildeydi. Biz aramızda dudak tiryakisi falan diyorduk hatta, katı gıdaya geçince uykuydan önce koca bir biberon mama vermeye başladılar ve yavaş yavaş uyanma ve meme isteme halleri sona erdi, şimdi 1-5 yaşında falan, sadece gündüz 1-2 kez emiyor ama son demleri artık, Nisan gibi bırakıcak emzirmeyi. Umarım Maya da bir an önce vazgeçer bu tiryakiliğinden, sana da yazık güzel kardeşim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah bizim "borusunu öttüren" biberon da kullanmıyor, emzik de :P Gerçeği varken yemezzzzler diyor, ben de hazır süt yerine meme emsin diyorum, al başına en alasından kısırdöngü işte...

      Sil
  2. Meme bitse de ağlamak bitmeyecek bak şimdi iki yaş krizi sebepli sebepsiz ağlıyor ama sanırım yine de çok uzatmadan uzlaşabiliyoruz şimdilik

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay en azından neye ağladığını (ne kadar mantıksız bile olsa) söylüyor, gözünü seveyim 2 yaş krizinin :D Boş boş konuşuyorum işte.

      Sil
  3. Benim oğlum da 3 haziran 2014 doğumlu. Aynı dertten muzdaribim :(
    Babayı attık biz odadan, oğlum yerine yerleşti. sırnaşık vaziyette yatıyoruz.. aynen hık dese meme ağzına..
    45 günlükken sünnet olmak zorunda kaldı. onun öncesinde çok sıkıntılıydı ve biz anlayamadık derdini. uyutmak için her yolu deniyorduk. sünnet olunca geçti ama bu sefer de alışkanlık haline getirdi. önce saatlerce kolumda sallıyordum, sonra bahçedeki salıncakta, sonra havalar da soğuyunca ne yapacağımızı şaşırdık..
    ben de doğdu doğalı hiç 2 saatten fazla uyumadım. uyutmak büyük mesele.. bakıcımız elini kolunu bi battaniyeye sarıp ayağında sallayarak uyutuyor, bende o şekilde de uyumuyor. tavana çakılan şu hamaklardan aldım. aynı battaniyeye sarıp içine koyuyorum 2 saat salladığımı bilirim..
    6 aylık olduğunda işe başlamak zorunda kaldım. süt izni nedeniyle erken çıkıyorum ama ne eve adapte oluyorum ne işime.. eşim de sesini çıkarmasa da çok şikayetçi..
    ne tam bir anneyim, ne tam bir eş, ne de tam bir çalışan..
    uyku eğitimiyle ilgili bir kitap varmış; Aletha Solther- Bilinçli bebek
    ağlaması gerekir bebeklerin diyormuş. ama ben de sizin gibi dayanamıyorum..
    ne zormuş anne olmak :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haziran 2013 olmasın o? ;) Uykusuzluk işte....

      Sil
    2. ayy doğru :)))
      durum bu kadar vahim işte :(

      Sil
  4. Ya ben de dayanamıyorum ağlamasına oğlumun. Ben de senin gibi, hiç aglatmamaya çalışıyorum ama bazen ağlıyor tabii. Bazen de mızıklama ağlaması yapıyor, bak ona pabuç bırakmıyorum işte. Ama dediğin gibi, arada streslerini bosaltmalari icin ağlamaya da ihtiyaçları oluyor, bu da onların hakkı, ellerinden almamaliyiz. Ben de uyku eğitimine başlamadım hâlâ, sanırım aglatmak istemediğim için içten içe, bahaneler bulup duruyorum. Dur bakalım....

    Yalnız nacizane bir şey diyeceğim. Kendisi bütün gece uyur uyumaz odasını hemen değiştirme, ona duruma alışması için süre ver. Aynı anda 2 büyük adım ona zor gelebilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dudak büzüp yan yan bakarak ağlama dimi :D Bilirim.

      Sil
  5. Sinirimden gülerek okudum :) Ben de dün gece krize girdim bizimki bir türlğ uyumayınca. Ağlayan bebeğe benim de pek tahammülüm olduğu söylenemez. Şükrediyorum ki bizimki şimdiye kadar çok ağlamadı ama bundan sonra ne olur bilemiyorum :) Sağlıklı olsunlar da ne yapalım idare edeceğiz bir şekilde ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biz tırlatıcaz bu gidişle :D Bahar geldi mi size de? Eve girmez olduk biz yine, yorulursa daha iyi uyur diyorum, yok, gözler tamamen açılıyor açık havada!

      Sil
    2. Burda hava muhteşem.Biz de her gün parklardayız. Gündüz uykularımız da iyice azaldı :)

      Sil
    3. Oooooh anneli kızlı keyiftesiniz yani :D Süper!

      Sil
  6. Kızım o kadar çok ağladı ki çıldırıyorum sanmıştım. Bazı bebekler "drama queen" oluyorlar ama olsun çok seviliyorlar:) yine.
    9 aylık ağlayan bir bebeğin maksimum ne kadar ses çıkartabileceğini tecrübe etmiş bir anne olarak söyleyebileceğim bebişlerin yaşları büyüdükçe desibelleri artıyor. Evet büyüdükçe daha çok konuşarak üstesinden gelebildiğim ağlama krizi sayısında artış var kabul ancak alışkanlıklar öyle kolay değişmiyor ne yazık ki!!! O yüzden nacizane tavsiyem ertemeleyin yapmak istediğiniz şeyleri, eğer doğru zaman diyorsanız yapın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doktora bakarsan en doğru zaman 3 ay öncesiydi :P Çok haklısın bu konuda!

      Sil
  7. Tereciye tere satmayayım ama kendi duygularını coz bence aglamak senin hangi duygunu tetikliyor onu bul coz o zaman hic koymuyor ama superrr bir haberim var geçiyor :)))) Biraz daha buyusun meme verme ve ona işte elimi tutupta rahatlayabilirsin vb gibi seyler soyle bizde cok cok ise yaradı boyle cozduk kac ay uyumadıgımı soylemeyecegim ki sen benden once bitirirsin ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 18 yaşında hala emdiğini düşünüyorum ben de, o, ben ve sevgilisi yatakta ayyyyyyyyyy :D - bak ilk sorunu nasıl geçiştirdim :P

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!