15 Nisan 2014 Salı

Bebeği ağlatarak uyutmak zararlı mıdır?

Daha önce de uyku eğitimi konusunda 0-6 ay için burada ve burada ve sonrasında 6-9 ay için burada ve memede uyuma sorunu konusunda da burada bahsettiğim gibi; annelik konusunda herşeyi okuyup, öğrenip, bilip de yapamadığım ve kelimenin tam tabiriyle tepetaklak çakıldığım alanlardan biri "uyku". Son yazımda artık yorgunluktan koltuk köşelerinde sızıp kaldığımdan da bahsetmiş ve "ne olur bana bu da geçecek deyin!" demiştim, sağolun dediniz de.. İnsanın yalnız olmadığını bilmesi, bu yolda daha önce birilerinin de düşe kalka yürümüş olduğunu bilmesi ya da çocuksuz bile olsa dostların iki sırt sıvazlaması yetiyor valla, sağolun!

Benim uyku konusunda başarısız olmamın tek sebebi Bağlanma Odaklı Ebeveynlik (Attachment Parenting)'e gönülden bağlı olmam ya da yufka yürekliliğim değil. Yeri geldiğinde çok sağlam sınır koyabilen bir insanım, o kadar zayıf değilim aslında. Ama benim kendi çocukluğumdan getirdiğim uyku ve bağlanma problemlerim var ve bu şimdi kızımla olan ilişkimi ve daha beteri onun gelişimini ketliyor. Beni ananem büyüttü. Ankara'da. Anaokulu yaşına geldiğimde Bursa'da yaşayan aileme teslim etti. O güne dek güvenli bağlanma kurduğum anne figürü ananemdi. Bursa'da alışana dek ananem benimle kaldı ama anaokulunda her öğlen uykusu bir kabus olmaya başladı benim için çünkü zorla yatırıldığım öğlen uykusundan uyandığımda ananem birden ortadan kaybolmuş oluyordu. O zamanlar bir uzman (!?) böylesinin iyi olduğunu söylemiş, bizimkiler de inanmış. Ne oldu; ben öğle uykusuna yatmayı reddeder oldum. Daha beteri, ananem haklı olarak 1 ay sonra evine, Ankara'ya döndü ve beni o zamana dek beraber yaşamadığım anne ve babamla başbaşa bıraktı. Onlar acemi, ben acemi, kaybolduk..  Ve uykularım öyle bozuldu ki, sonunda gece uykularımda kabuslar, uykuda konuşma, yürüme, şu yaşıma dek devam eder oldu. Uykuya dalarken hala tedirginim. Hala belli dönemlerde kendimi gecenin bir yarısı amaçsızca mutfakta dikilirken bulduğum falan olur. Uykum hafiftir, öğle uykusu ise beni öldürseniz (bebekten sonra bile) uyumam. Kısacası benim uyku problemim var. Bağlanma problemine ise hiç değinmeyeyim, o ayrı bir hikaye. Bunun sonucunda kızıma aşırı derecede bağlanma odaklı ebeveynlik yapıyorum, onun benim yaşadığım zorlukları yaşamasından korkuyorum. İlişkimiz sıkı fıkı olsun, birbirimize sarılalım, yetişkin bir insan olduğunda dahi aramızdaki bağ güçlü olsun istiyorum. Bunun için uğraşırken ona zarar verdiğimin farkındayım..

Ağlayan Çocuk Merkezi'ndeki doktor her sefer bana çok önemli ve işime yarayan ipuçları verdi. Bunlardan ikisini daha önce sizlerle paylaştım.
1. Bebeğin uyku işaretlerini takip et ve öğren (mesela Maya kulaklarına elliyor, burnunu kaşıyor ve 1 aydır uykum var anlamına gelen "memm" diyor). Bu işaretleri gösterir göstermez uykuya geçir. Esnemek çok geç kaldın demek olabilir!
2. İlk 6 ay en fazla 2 saat, 6 aydan 1 yaşına dek en fazla 4 saat uyanık kalmasına izin ver. Uyuduğu süre önemli değil ama uyanık kaldığı süre önemli.

Son ziyaretimizde doktordan bir 3. madde geldi ve hepimizi tarumar etti: Çocuğu asla memede uyutmayın, ağlasa da, sızlasa da kendi kendine uyumayı öğrenmesi gerek.

Peki.

Kolay mı?

Hayır.

Neden?

Çünkü ya haykırmalarına kıyamıyoruz, kıysak da komşular çevre ne der diyoruz, onu geçebilsek bu sefer gereğinden fazla okumuş yazmış olduğumuz için "çok ağlarsa beyinde stres hormonu salgılanacak, bu t hücrelerini azaltacak, bu immün sistemi bozacak, kansere davetiye çıkaracak" bıdı da bıdı yapıyoruz. Olmuyor işte. Yapamıyorum. Ağlatamıyorum. Oysa doktor her konuda haklı olduğu gibi bunda da haklıysa, her gün biraz daha az ağlayacak ve sonunda kendi kendine ağlamadan uykuya dalabilecek. Bu çok önemli çünkü bir kez kendi kendine uykuya dalabilmeyi öğrenince gece uyanmaları da azalacak çünkü çocuklar da yetişkinler gibi yaklaşık 90 dakikada bir uyanır ve farkına bile varmadan beyin kendi kendine "hadi tekrar uyu" komutu verir. Maya'nın beyni bunu öğrenemiyor, onun beyni "amanın meme ağzımda değil, o zaman uyuyamam, en iyisi ağlayayım" diyor.. Bu kadar basit.

"Bebeği ağlatarak uyutmak zararlı mıdır?" diye sordum doktora. Ferber metoduna da, Karp'a da, Kim West'e de burun kıvırdım bunca ay (şu yazıda linklerden bu metodlar konusunu ayrıntılı okuyabilirsiniz), bir psikolog olarak bana ters geldi çocuğu tek başına bırakıp "öğrenilmiş çaresizlik" yaratmak, umutsuzluk aşılamak, bence ihmal etmek.. Yapamadım ve yapamam. Ama doktorun önerdiği bu değil. Her gece aynı uyku rutinini sağla. Emzir, masal oku, ninni söyle ve iyi geceler dedikten ve öptükten sonra sakin ve sessiz yanında ol, istersen yanında yat, elini tut, karnını okşa (6 aydan sonra e-e ve pışpış bebeği uyandırdığı için önerilmiyor) ve ona "ağlasan da yanında kalmaya devam edeceğim" mesajı ver. Ama asla meme verme. İsterse 45dk ağlasın, haykırsın, zararlı değil, bağlanma odaklı ebeveynliğe ters de değil çünkü senin yanında olduğunu biliyor. Ağlamak bebeklere zarar vermez, yanında "ihmal" olmadıkça..

Peki yapabiliyor muyum..? Hayır.

Son yazıda dediğim gibi, bayılacak kadar yorgunum ama sabah uyanıp "bu gece iyiydi di mi, sadece 8 kez uyandı" diyecek kadar "Bağlanma Takıntılı Ebeveynlik Abidesi" olmuşum.... Üstelik kim ne derse kılıfım hazır "belki tatilden döndük rutini bozuldu, belki gece çok yedi susadı, belki diş çıkarıyor.." Beyaz Atlı Prens sonunda bana acıyarak olaya el koydu. "Çocuğu ben uyutacağım, bana 1 hafta vereceksin, kesinlikle karışmayacaksın, söz mü?" dedi. Nasıl yorgunsam, boş bulunup, biraz da babaların bu uyku işini daha iyi becerdikleri konusunda okuduğum yazıları hatırlayarak, kabul ettim.

Bugün 3. gece. Maya'yı besliyorum, altını değiştiriyorum, yatağa götürüp sarılıp kokluyorum, ninnisini söylüyorum, masalını anlatıyorum, öpüyorum ve Beyaz Atlı Prens'e teslim ediyorum. Daha öpmemle haykırmaya başlıyor. Kendimi banyoya kilitliyorum, bazen ağlıyorum (tamam itiraf edeyim hep ağlıyorum). İlk gün 20 dakika, ikinci gün 30 dakika, bugün 10 dakika haykırarak, çığlıklar atarak ağladı ve sonra uyudu. Gece uyandıysa da ayaklanmadı, iki emip geri uyudu ve bu uyanmalar 4 kereyi geçmedi hiç. Bu hafta böyle.. Beyaz Atlı Prens benden daha güçlü, çığlıklara boyun eğmiyor ve inanıyor başaracağımıza.. Ne olacak bilmiyorum ama 3 gecedir daha iyi uyuyorum, uyuyoruz ve gün içinde enerjim tükenmiyor, moralim kolayca bozulmuyor, Maya ile daha enerji dolu ve mutlu ilgilenebiliyorum. Bu bile doğru yolda olduğumuzun bir göstergesi sanırım..

10. ayda uyku düzeni kurma konusunda geldiğimiz nokta budur. Aynen şu yandaki resimdeki gibi hissediyorum. Daha tek tek çıkılacak çok basamak var biliyorum ama inanıyorum bir gün Maya da diğer çocuklar gibi "iyi geceler annecim" diyip, beni öpüp, tüm gece kendi yatağında mışıl mışıl uyuyacak!
AMİN!

23 yorum:

  1. Bu yazın beni o kadar üzdü ki agladığımı itiraf edeyim. yorum yapmak isterdim ama senin canını sıkmak istemiyorum gerçekten hem akademik olarak da bu konuda benden ilerisin saygı duymam gerekir. O merkezde ağlatmanızı söyleyen doktorun çocuğu var mı bunu merak ettim mesela. Kendimden örnek vereyim sana bugün yetişkin olarak yaşadığım sorunların hepsinini sebebini çocukluğumda buldum ben ve annemin davranışlarında anneme kızgın değilim o kendince doğrusunu yaptı ama bugün ben o beden hafızama kazınanları temizlemek için ciddi çaba sarfediyorum. Elbette ağlar ağlar susar ve bir gün pes eder muhtaç çünkü ne yapabilir ki ama sonradan acısı çıkıyor ebeveyne karşı da bu bir gerçek. uyuyorlar Ceren emin ol uyuyacak emin ol buna göreceksin sen ne eğitimi verirsen ver istersen 24 saat ağlat uyumayı öğrendiğini sanacaksın ama bir ateş bir yeni diş bir düzen değişikliği bir büyüme atağı 10 adım geriye götürecek ama bir gün gelecek değişecek her şey. Kendi kendine uyuyan çocuk sayısı yok denecek kadar az var olanları çok net gözlemledim başka başka endişe korku ve sorunları var. Bazısının yok evet onlarınki de allahın bir lutfu işte.

    Ötesinde kesinlikle iyi olmasın ki maya da iyi olsun. Uyku sorunu önceki postta da yazmıştım hasta çocuk kadar zor bir şey yıpratran mutsuz eden deprsyona sürekleyen. Neyse bak çok yazdım yineeee öpierim uykunuz bol olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tütencim, sağol varol, bu sabah senin kendi bloğundaki yazını okuyunca çok imrendim ve inşallah Maya da Aren gibi kendine güvenli, kendi adımlarını atabilen bir çocuk olur diye içimden geçirdim. Evet ben teoride herşeyi öğrendim, okuyorum ediyorum ama siz blogdaş annelerin deneyimleri ve yorumları benim için çok daha öğretici oluyor, çok teşekkür ederim sana. Ağlatma konusuna gelirsek, dün gece 3. geceydi ve gece uyanıp ağlamadan, emmeden, sadece koluma dokunarak kendi kendine uyudu, ilk defa! Bu tabii bu gece olmayabilir ama nasıl sevindim, nasıl bir "ya ben bu işi başaracağım sanki" hissi geldi, çocuk da kendi uyuyunca sanki daha sakin uyandı, ne bileyim.. İnşallah devamı gelir..

      Sil
  2. Genelde benim tavsiyelerimi kimse dikkate almıyor ama yine yazacağım. Uyku sorunu konusunda sorunun kaynağını bulmuşsun, sıra çözüm denemelerinde. Ben çözüm sürecinde herseyi azar azar değişikliklerle uzun zamana yaymaya çalışıyorum. Evet ağlatıp kısa yoldan alıştırmak da mümkün. Sizin duruma baktığımda iki aşama görüyorum, bir uyku ile meme ilişkisini kesmek, iki kendi kendine uykuya geçişlerini sağlamak. Bence öncelikli odağın birincisi olmalı. Bu olduğu zaman ikincisi de daha kolay olacaktır. Önce her uyandığında meme döngüsü kırılmalı, beş kez uyanıyorsa iki seferde mesela, sonra tamamında gibi.

    Bu arada sebep gercekten diş olabilir dilanın azıları 10,5 ayda çıkmıştı :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dinliyoruz ayol seni, dinliyoruz, çok teşekkür ederim. Tüten'e yukarıda dediklerim senin için de geçerli GeCe.. zaten aynı şeylerden bahsetmişiz bak, adım adım. Benim endişem Pavlov'un köpeği hadisesi, hani demişsin ya bir meme ver bir verme, bu çocukta bir karmaşa yaratmaz mı.. Ama tamamen kesmek de mümkün değil (yani mümkün de ben yapamam acırım)
      Bu arada diş zaten hep çıkma halinde yahu biri bitiyor hemen arkasından diğeri..

      Sil
    2. Ay bir kol tutan bebek daha büyüyor :) Ben emzirmeyi bitirirken Nilufer hanımın tavsiyesiyle hep şöyle söyledim Aren'e: Arencim, kolumu tutarak elimi tutarak da rahatlayabilirsin canım. Ve Aren o gün bugündür kolumu tutar ve okşar. uykuya da böyle geçer. güray al benimkini tut dediğinde; olmazzz killi seninki yumuşak değil diyor :)) Şu yazıyı okumanı tavsiye ederim hatta Nilunun tüm yazılarını: http://www.hthayat.com/yazarlar/nilufer-devecigil/1020249-davranisa-degil-kokenine-bakmak

      Sil
    3. Ben karmaşa yaratacağını düşünmüyorum aksine yavaş yavaş bilinç oluşacak bak ben memesiz de başarıyorum diye, zaten bunu farkedince tümden kesecek ilişkiyi. Ablam da beni dinlemedi mesela üç yıla yakın beraber uyumuştu ona özel beşik bile almadı. Çocukların kendine yettiklerini görmeye kendi alanlarını sahiplenmeye ihtiyacı var. Son üç aydır ayrı beşikte yatıyor bayıla bayıla. Çok geç yatıp çok geç kalkıyordu saatleri bile düzene girdi. Şimdi diyor odaya yatak alayım ayırayım hoop dur dedim iki değişiklik birden olmaz. Önce şimdiki yatağıyla ayrı oda, sonra yeni yatak. Yavaş yavaş.

      Sil
    4. Tütennn ciddi misin? :) Ay evet dün gece de kolumu tuttu, yüzümü okşadı uyandıkça, çok ilginç yaaa..
      GeCe, herkes diyor, memeden kesince rahat uyumaya başladı çocuk, yatak ayrılınca tam düzene girdi diye.. E şimdi attachment parenting'ciler olarak biz ne diyoruz buna?!? :)

      Sil
    5. Aslında attachment parentçiliğe aykırı değil. Çocuk ihtiyaç duydukça kucağında olacak yanına alacaksın falan hala. Sadece burda tercihi kimin yaptığı net ayrışmalı. Çocuk gerçekten istiyor mu anne mi sebep oluyor. Şu iki yılın sonunda anladığım bebeklikte bile sürekli anneyi istemiyorlar, keşif zamanları özellikle fazla müdahale istemiyorlar. Çocuk ilgi sevgi oynaşma istiyorsa bunu hareketleriyle ve bakışlarıyla belli ediyor. Diğer zamanlarda sürekli algılar açık öğrenme peşindeler

      Sil
    6. Çok haklısın ve bana hemen bir yazı fikri verdin ;) Çocuğu gözlemlemek ve çocuktan öğrenmek işin kilit noktası. Bu arada ben de 4 gecedir memeyi dediğin gibi azalttım, ama ağlamasına bakarak vermiyorum ki "hah yeterince ağlayınca memeyi alabiliyorum" diye bir sonuç çıkartmasın. Saate bakıyorum, 2'de ve sabaha karşı 5.30'da uyandığı zaman ağlatmadan veriyorum. Diğer zamanlarda da ağlaması azaldı, daha ziyade mırın kırın ediyor, bak ağlarım haaa der gibi yaparken uyuyakalıyor :) Sanırım doğru yoldayım..

      Sil
  3. Merhaba,

    Benim Maya icin ilk Ferber'i yaptigim gecenin sabahina denk geldi bu yazin. Ben de tam 5 ay aglatmadan, yaninda yatip elini tutarak uyku duzeni kurmaya calistim. Baslarda iyiyken son bir kac haftadir duzenimiz tumden bozuldu. Dun nasil bir gece gecirdim, nasil vicdan azabi duydum vs. konularina hic girmiyorum, sanirim sonunda ben de babaya devredecegim bu isi. Ama en azindan 3-4 gun bu egitime bir sans vermek istedim. Belki kendimi avutmak icin ama tam koyverip minnosu kucagima alacagim zaman aklima gelen arguman: Sadece bizim icin degil Maya icin de kesintisiz uykuyu bir an once ogrenmesi en iyisi, boylece beyin ve zihinsel gelisimi, ogrenme sureci hizli ve verimli olacak. Bakalim nasil sonuclanacak bu maceramiz.

    Size bol sans, bol sabir ve kisa surede basari diliyorum :) Yasasin Maya'lar! ;)

    Şilan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şilan zaten ne oluyorsa o 5. ayda oluyor :) Adamlar boşuna demiyorlar 6. ayda tüm düzenler farklılaşacak, o nedenle ilk 6 ay bebeği şımartmak mümkün değil, direkt huyuna gidin diye.. Ben de sana sabır ve başarı diliyorum, adaşı da coşkuyla kucaklıyorum :)

      Sil
  4. Ben de 10 aylık kızımı büyütmeye ve onunla büyümeye çalışırken çok okuyorum, çok araştırıyorum. Okuduklarımın çoğunda bebeğin ağlamasının bizim sandığımız kadar kötü olmadığı anlatılıyor. Hatta kendilerini ağlayarak ifade etmeye çalıştıkları için zaman zaman ağlamalarına izin verilmesi gerekiyor. Zaten bebeklerin ağlamadan kendi kendine uyumayı öğrenmelerini beklemek hem haksızlık hem de biraz naiflik. Tabi ki ağlayacak ve direnecekler ama bu ölümcül bir durum değil. Korkularını ağlayarak atmaya çalışıyorlar. Bizim yapmamız gereken ağladığında sakinleştirmek, onu bırakıp gitmediğimizi anlamasını sağlamak. Tracy Hogg, bebeklerle ilgili yapılan değişiklikler için "her seferinde bir adım", "bir defada bir değişiklik" metodunu öneriyor anne-babalara. Yani bebeğiniz sizin yatağınızda uyuyorsa ilk başta sadece kendi yatağında uyumaya alışmalı; kendi yatağında ama sizin odanızda uyuyorsa önce kendi odasında uyumaya alışmalı. Kısacası bir bebek birdenbire kendi yatağında, kendi odasında, kendi kendine uyumaya alışamaz. Bu aralar ben de kızıma uyku eğitimi vermeye hazırlanıyorum. Şimdiye kadar kendi yatağında ve kendi odasında uyumaya alıştığı için son adım olan kendi kendine uyumaya aşamasına geldik. Planım bir hafta onun odasında uyumak. Biliyorum ki yataktan çıkmaya çalışacak ve onu kucağıma almam için ağlayacak. Yanında kalıp ağlamalarını sakinleştirip yatağında kalmasını sağlayıp bu yeni duruma alışmasına yardım etmeye çalışacağım. Biliyorum yazmak uygulamaktan kolay ama ilk önce zor olacağını kabullenip vazgeçmeden plana sadık kalmak gerekiyor. Umarım siz de uyku eğitimiznizde en kısa sürede başarılı olursunuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendi yatağında kendi odasında uyuyorsa, kucakta mı uyutup koyuyorsunuz anlamadım :) Size de bol şans dilerim, umarım başarılı oluruz bu 10 aylık canavarlarla!

      Sil
    2. Babası uyutursa onun göğsünde uyuyor bizim bıdık :) Ben bazen göğsümde bazen ayağımda sallayarak uyutuyorum. İnşallah kazandırabiliriz kendi kendine uyuma becerisini :)

      Sil
    3. Yani uyuduktan sonra yatağına bırakıyoruz. Uyanır gibi olursa da kendi yatağında pışpışlayınca tekrar dalıyor çoğu zaman :)

      Sil
    4. E çözmüşsünüz olayı siz o zaman ;) Tebrikler! Sevgiler..

      Sil
  5. Teşekkürler :) Darısı başınıza :)

    YanıtlaSil
  6. Merhaba, benim oğlum da uykuya çok dirençli bir çocuk, 15 ay boyunca emzirdim ve emerek uykuya geçti, gündüz uykularında hamakta ya da sallayarak uyuttuğumuz oldu-bakıcıyla olduğu için. Uyku saatlerimiz makul oldu aslında ama geçişte problem yaşadı hep, kendikendine uykuya dalmayı öğretemedim. Uykuyla ilgili bütün teknikleri, kitapları hatim ettim, denedim, yamuldum, ağladı, ağladım, tam yol aldım, bir diş veya hastalık geldi, başa döndüm, en sonunda 15. ayını doldurduğu gün canıma tak edince emzirmeyi tamamen kestim çünkü artık gecede bin kere kalkan ve ağzından meme çıktığı anda uyanan bir varlığa dönüşmüştü. Birkaç günde yeni düzenimiz oturdu hayret edilecek şekilde, beşiğini bir kenara kaldırıp odasına yer yatağı yaptım, ben de yanına uzandım, bazen masal uyduruyorum bazen ninni söylüyorum, yüzümü boynumu mıncıklaya mıncıklaya dalıveriyor hemencecik, gece uyanması filan da kalmadı. Yer yatağı canmış velhasıl, böyle bir şekil deneyebilirsiniz belki ama emzirirken ne kadar randımanlı olur bilemedim :) Bir de beşikte uyandığında ağlıyordu mesela parmaklıklara tutunup, bir şekilde kısıtlanmış hissediyordu sanırım kendimi, şimdi pür neşe koşup geliyor yanımıza :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla baba çözdü olayı bizde de, gece emziriyorum, öpüyorum, ninnisini masalını anlatıp babaya teslim ediyorum. Biraz ağlıyor sonra uyuyor, gece uyanmaları da azaldı ama benim içim rahat etmediği için hala gecede 1 kez emziriyorum. 1 yaşına gelsin ben de memeden kesmeyi planlıyorum zaten, umarım ondan sonra rahatlar.. Teşekkürler bu arada yer yatağı iyi fikir ama kayıp da yere düşmüyor mu geceleri? Bizim kız dön dön yuvarlan, çok hareketli yatakta, yerde ne olur bilemedim..

      Sil
  7. Merhaba Ceren;

    Siz memede uyumayı burada kestiniz mi bu yöntemle yoksa devamı da mı var? Gece bin kere uyanmaktan gündüz çok verimsiz olmaya başladım ve bu da beni çok üzüyor. Ne yapsam bilemedim, arayışlardayım. Bizim kız 7 aya yaklaştı. Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zeynep merhaba, evet kestim ama 10. ayda yazmıştım bu yazıyı, sonra şöyle gelişmeler oldu: Maya babasıyla gün geçtikçe daha az sonunda ağlamadan uyumaya başladı (1-2 haftayı bulabiliyor, bizde 7 gün sürdü tam) o noktada yine bir seyahate gittik ve bensiz uyuma düzeni bozuldu. Ama bunu şu şekilde lehime çevirdim, madem memesiz uyuyor, o zaman emzirdikten sonra önce 2 dakika, sonra 4, sonra yavaş yavaş arttırarak uyuyana dek memesiz yanında yatarak (senin oturmanı tavsiye ederim, bir kez yattın mı bir daha oturtmuyorlar) elini tutarak sırtını okşayarak yanında olduğum güvenini verdim. Zaten gün içi emzirmelerim bu noktada bitmişti sadece uyku öncesi emiyordu. Sonra 18 aylıkken memeden kesme girişimi başladı ve 19 aylıkken memeden kestim.
      7 aylık bir bebeğin gecede 1000 kez uyanması ne yazık ki çok sık yaşanan bir durum, özellikle de her uyandığında meme alıyorsa bunu 1 yaşına dek sürdürmesi çok normal. Gerçekten çok zorluyor insanı ama inan geçiyor, büyüme atakları oluyor bu aylarda..
      Ama şöyle söyleyeyim, memede uyutma. 1dk bile önce memeden ayırırsan gerçekten fark ediyor, Maya'da çok etti. Birden gece daha az uyanır oldu. Ve de emzirmeyi bitirdiğim günden beri uykuları düzene girdi çok şükür :) Kolay gelsin, umarım çok yorulmazsın!

      Sil
    2. Kafam karıştı açıkcası, zaten geçecek deyip direnzeynep mi yapsam yoksa bir düzen için kassam mı :/ İlk aylarda aşırı gazlıydı -ilk dediğime bakma 6 ay bitince bitti, yuh evet- battaniyede sallama, 4 ay civarı ayakta sallama ve 6 ay bitince ayakta sallamayı bitirirken kendi kendine sağa sola dönerek uyumaya başlamıştı, ben de oh ağlatmadan kendi kendine yaptı çocuk bu işi dedim, hatta gece uyanınca bile emzirmeye çalışınca istemiyordu yatağına yatıp aynı şekilde uykuya geçiyordu. Sonra ne olduysa oldu ve memeye yapıştı, ki öncesi sevindim diğer yöntemlerden günde 10 defa ağlıyordum artık, ama onlarda gece az uyanıyordu, şimdi olay çığrından çıktı. Ağlamasın istiyorum, iyi uyku uyusun/uyuyayım istiyorum, bu noktada çok şey istemiş oluyorum. Kusura bakma destan gibi döktüm içimi ama.
      Yatağa yatırıyorum uyuyacaksa hemen yan dönüyor meme için, nasıl memede uyutmayayım :/ Yoksa ben de bu işi babasına mı devredeyim bilemedim. Çok teşekkürler dinlediğin ve yardımcı olmaya çalıştığın için. Sevgiler..

      Sil
    3. Yuh değil, benimkininki 7 ay sürdü :P Seni çok iyi anlıyorum, inan hala nasıl delirmedim ben diye merak ederim.. Bitek ben böyle sallama yapmadım hiç, hep yatakta uyudu ama ben de memede uyuttum, çok zorlandım ondan, hala da gecelikten memeleri görünce (7 aydır emmiyor) şöyle bir sarılıyor kokluyor bazen bir öpüveriyor yazık ya :) Düşünsene başka neleri var şu hayatta...
      Diş olabilir, bazen dişin sıkıntısı 2 ay sürüyor, uyku ve beslenmeyi çok etkiliyor..
      Memede uyutma derken tabii ki emzir ama hani sarhoş gibi oluyor ya, o an altın an işte, hafifçe çekersin 1 sn bile önce olsa olsun, zamanla uzayacak. Çok dert etme bak ne oldu 18 ay sonra meme bittiği an çocuğun uykusu rahatladı bizde, ben çok anneden duydum emzirme bitince rahatladım diye, nasılsa bitecek yani, geçecek valla... Kolay gelsin.

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!