28 Nisan 2014 Pazartesi

Hacıyatmazla Pazartesi neşesi

Eve hacıyatmaz aldık. İşte yanda temsili fotoğrafı. Böyle uyku vakti yatağına yatırıyorsun, ninnisini söylüyorsun, masalını anlatıyorsun, hop kalkıyor oturuyor. Sen geri yatırıyorsun, daha arkanı dönmeden hop o tekrar kalkıyor, sen yatırıyorsun, o geri kalkıyor, sen ya o ka.. Bozuk plak gibi. 1 saati buluyor bazen. Uykusu yok da zorluyorum desem değil; gözlerini oğuştura oğuştura bir hal oluyor, yine de hop totoya destek, iki diz hareketi, iki mekik, yine havaya. Emeklemek uykudan tatlı tabii, o uyku alınmazsa zamanında ne olacak diye düşünen yok. O uyku bir kaçtı mı bir daha ara ki gelsin, gün boyu uykusuz bir baykuş, mızır mızır, iştahsız, keyifsiz.. Günlerden Pazartesi'nin vücut bulmuş hali. Üstelik genellikle de Pazartesi günleri böyle. Nedeni: haftasonu babayla sarmaş dolaş, pazartesi memur gibi anneye dönüş. Bilmez miyim, biliyor da bilmemezliğe geliyorum.

Haftasonu bebeksiz ve 10 küsür senedir "uzatmalı ilişki" yaşayan arkadaşlarımızla açık büfe, ye patla türü bir kahvaltıya gittik. Maya dışarıda bir melek malum. Ay ne uslu, ay ne güzel yiyor, ay ne güzel gülüyor, ay ay da ay'lar arasında benim "ay siz onu bir de evde görün, iki çilek yese dua eder olduk öyle iştahsız, uyku desen aylardır kapıma uğramadı, hala emiyor üstelik, bir de emeklemeye başlayalıberi enerji patlaması yaşıyor, devamlı peşinde olmak lazım, bir dakikam boş geçmiyor, hele ağlaması, bir sesi var 3 Tenör yanında sönük kalır, zaten o "Pavarotti, Carreras ve üçüncünün adı neydi" klasiğine Domingo yerine direkt Maya'yı ekleyin HA HA" larım uçuşuyor. Üstelik son zamanlarda dilime nedense bir "aman çocuk yapacaksanız iki kez düşünün" ya da "ay ikinci çocuk mu, allah korusun, ya Maya gibi olursa?" takıldı! Bu ne ya, kendi kendime sinirlendim sonunda, bi şaplak indiresim geldi ağzıma. Devamlı çemkirmek, olumsuza odaklanmak istemiyorum. Ben olumlu bir insanım yahu! Maya da Allaha çok şükür, sağlıklı, normal bir bebek. Kaç anne babaya nasib oluyor bu şans? Sadece çocuk sahibi olmak için yıllarca uğraşan insanlar var, ne olursa olsun, ağlasın, yaramaz olsun, uyku uyumayayım, yeter ki çocuğum olsun diyenler.. Sonra o ikili test sonucunda engelli olma ihtimali ortaya çıktı diye az mı ağlamadım, üzülmedim. O genetik sonuçlar tertemiz gelince az mı deli gibi sevinmedim? Her sabah yogamı yapıp, sonunda 2 dakika meditasyon sırasında Allah'a bana böyle sağlıklı, aklı selim, güzel ve mutlu bir çocuk verdiği için şükreden, teşekkür eden ben değil miyim? Peki nedir bu bahar melankolisi midir, yorgunluk mudur, nedir?

Bir karar aldım. Geçen yazımda dediğim gibi, artık olumluya odaklanacağım. Evet Maya da her bebek gibi ağlıyor, uyumuyor, yemiyor olabilir ama aynı zamanda gülüyor, oynuyor, büyüyor! Ayrıca artık her dediğimi dinleme ve anlamaya çalışma dönemine girdi. Onun yanında dediklerime dikkat etmem lazım. Ona benim için bir hediye olduğunu, güzel, muhteşem bir şey olduğunu anlatmam lazım. Ona "kızım ne akıllısın, ne beceriklisin, ne çalışkansın, ne güzel başardın, ne güzel uğraştın, seninle gurur duyuyorum, seni çok seviyorum" demem lazım. Ve diyorum da! Olumluya odaklanıyorum, olumluyu görüyorum, olumlu şeyler artıyor çevremde. Buna inanıyorum. Pazartesi buna inanmaya başlamak için iyi bir gün.

18 yorum:

  1. Benden 5 yaş büyük bir dayım var, annemlerin en küçüğü. Allah için bugüne dek kariyer anlamında istediği herşeye ulaştı, Master, doktora, evlilik, ev, araba, mal, mülk diyeyim sen anla. Yıllardır, her ay yüklü bir miktar tedavi masrafı eşliğinde çocuk sahibi olmaya çalışıyorlar. Artık son aşamadalar yani oldu oldu, olmadı bitti. Kardeşimin hamileliğini 6. ayda öğrendi, benimkini de 7'de falan. Söyleyemiyor insan, o çok sevindi ama bir yanı buruk biliyorum. Allah isteyen herkese akıl sağlığı yerinde,i tüm organları eksiksiz, hayırlı evlatlar nasip etsin. Gerçi ben bazı şeyleri zorlamamanın hep daha hayırlı olacağı inancındayım ama tabi herkes böyle düşünmek zorunda değil.

    Senin en çok hangi özelliğini seviyorum biliyo musun Ceren? Özeleştiri yapma ve yanlışını farkederek sadece kendi çabanla doğru yolu bulma yeteneğini.Yani şu yazına yoruma gerek bile yok, giriş, gelişme ve sonuçtan ibaret ve herşey yerli yerinde, olması gerektiği gibi. Anne olduğumda hep yol göstericim olacak bu yazıların, ellerine sağlık:) Maya da eminim muhteşem bir çocuk ve sen de o da birbirinize sahip olduğunuz için çok şanslısınız, ne güzel:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım Bahar! Adın gibi içimi açıyorsun hep, sağol var ol. Senin bıdık'ı da sağlıkla bizim bıdıkla 1 sene sonra aynı gün bekliyoruz heyecan içinde :) Bu arada çok haklısın, benim de çok yakın bir arkadaşım var burada, Bali'den, düşün yani cennet gibi yerden ama çocuk özlemi dışında hiçbirşeyi gözü görmüyor.. Allah isteyene hayırlısıyla, sağlıkla nasib etsin, güzel şey hakikaten. Zor ama güzel.

      Sil
  2. Bu pazartesi sendromunu bizim kızda yaşıyor ve hatta bu sabah konustuk eşim çıkarken napıcaz bugün diye. Neyse ki şu ana kadar iyi idare ettik :)

    Bebek sahibi olmak büyük bir lütuf gerçekten kıymetini her daim hatırlamalı

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni okuya okuya kızımı kızına benzettim sanırım :D Bu iyi bişey tabii, inşallah diğer güzel huyları da benzer.

      Sil
  3. Ha bir de şuna tüm kalbimle inanıyorum, iki çocuklu durumlarda bir çocuk zor ise ikincisi kolay oluyor ama bu sırada olmak zorunda değil. Yani ilki kolay ikinci de zor olabilir. Ben tüm kalbimle ikinci çocuğum olursa onun kolay bir bebek olacağına inanıyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gece valla ben de ne zaman "ne kadar zor olabilir ki" desem ayvayı yemişimdir, aman diyorum sen yine de az bir şok payı bırak. Şaka bir yana, ikinci çocukta sen de deneyim kazandığın için artık zor olsa da kolay geliyor, bunu bizim doktor söylemişti bana, zor çocuk yok, tahammül seviyesi düşük ebeveyn var diye.. Bilmem yani üstüme alınmadım pek :P

      Sil
  4. Ceren çok iyi bir insan, iyi bir annesin :) Umarım bir gün zamanı geldiğinde bende senin yaklaşımına sahip olabilirm:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay yanaklarım kızardı, çok teşekkür ederim inşallah öyleyimdir ahu ya.. Bazen çuvalladım bu konuda diyorum ama, dur bakalım, zaman gösterecek, hala ve hep öğreniyorum işte..

      Sil
  5. Beni çok zorladığı durumlarda bugünden 15 yıl sonrasını düşünüyorum, ben 45 yaşlarında, Etka 18inde :) Saçlarına istediği şekli verdikten sonra dokundurtmayan,annesini koluna takıp tatlıcıya götüren, sürpriz bitter çikolatalar alan,derdimi dinleyen beni anlayan, ve hatta sayı saymayı öğrenmiş bir Etka :)) O kadar rahatlıyorum ki sonra, hepsi geçecek inşallah ,Allah hayırlı sağlıklı evlatlarımızla birlikte geçireceğimiz uzun bir ömür nasip etsin :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin :) Bu arada bloğunuza misafir oldum ve gördüm ki dolu dolu geçiriyorsunuz zamanı Etka ile.. 1 yaş aktivitelerine bakıyorum şimdi :) Sevgiler!

      Sil
  6. Pazartesi sendromu tum bebeklerlde ve cocuklarda var haklılar. Olumluya odaklanacak olmana çok ama çok sevindim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ommm ommmm :) Demin seni facebooktan aradım ama bulamadım, "arkideş olabilir miyiz bağyan" diyecektim.. İyi haftalar

      Sil
  7. Cerennnn,
    Bu yazindan yuz buldum; nicedir sana son biraktigim aglak sulak negatif yorum icin dovunup duruyordum da "vallahi ben o diilim icimden cikiveren 3. Sayfa tragedya annesi" diyecek cesareti bulamiyordum!

    Eskiden saglikli bir cocuk sahibi olmanin lutuf oldugunu soyleyenleri anlamam mumkun diildi! Saglikli oldugu icin ugrasmak zorunda kaldiklari bir hastalik yok diye seviniyorlar falan sanirdim olsa olsa...Simdi bir cocuk sahibi olmakmis lutuf, mucize; saglikli olusu ise apayri bir sukur sebebi biliyorum. Kendimi bu tip cumleleri kurarken hayal bile edemezken bak bu haldeyim:) Her Pazartesinin bir Salisi her karanligin aydinligi var be ogrenen anne:) Yoksa sen ikinciyi dogurmayacak misin:)?
    Operizzzzz
    Cigdem-Uzum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Senden haber almak, hele hele iyi haber almak cok guzel oldu! Biz de öperiiizzz!

      Sil
  8. Şikayet ettikçe o seni gelip buluyor daha beter oluyor inan. Ben hep aman hiç mi uslu bebek yok dedim Allah bana bir tane verdi :) her bebek gibi uyumadigi oluyor, mesela sabahtan beri mememden düşmedi ama emmesi bile sukretme sebebi iken sikayet etmeye korkuyorum valla :)

    YanıtlaSil
  9. İşte bir gün anne olursam, babası kadar katkın olmuş olabilir diye düşüneceğim Öğrenen Anne =) Şaka bir yana, seni okudukça yükseliyorum.. Diş fırçası da alırıııız, ne tatlııı.. Dişler çıkana kadar ağlarız sonra fırçalarız beraber =))

    İyi düşünün iyi olsun hep..

    YanıtlaSil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!