22 Ekim 2014 Çarşamba

Çalış((a)may)an anne

Sizlere güzel bir haber verecektim, bu hafta işe geri dönüyordum. Daha işe dönemeden hasta ve raporlu olmayı beceren ilk insan benim galiba! Malum, Maya 1 yaşına gelene dek işe dönme zorunluluğum da niyetim de yoktu benim. Araya yaz girdi, dişti, kuştu derken erteleye erteleye 1,5 yaşa vardık neredeyse. Bu hafta itibarıyle işime geri döneyazdım, artık ben de çalışan bir anneyim yuppiiii diyecekkeeeeen.. Faranjit olmuşum. Dün gittiğim doktor otomatik olarak raporu dayadı 3 gün evden çıkmayacakmışım. Oldu cicim.

"Rapora gerek yok, daha başlamadım zaten" diyecekken, sırf Beyaz Atlı Prens'e "kapı gibi raporum var" diye laklak yapabilmek için son dakikada ilimi ısırdım, yazdı doktor civanım 3 günü, aldım cebime koydum raporumu, geldim eve. Şimdi kim bir şey istese cepten çıkarıyorum "ahanda kapı gibi raporum var, çalışmıyorum ben bu 3 gün" diyorum. Çok zevkli ayol. Maya ağlıyor "hiiiç ağlama bak raporum var, çalışmıyorum", Beyaz Atlı Prens yattığı yerden meyve istiyor "git kendin al bak raporum var kapı gibi", hop rapor, zırt kapı, zort cebe el derken çok eğleniyorum. Deliye her gün rapor zati.

Velhasıl; annelerin raporlu olma lüksü yok yahu, doktora göre evde yatıp dinlenecekmişim. Oldu canım. Sesim kısıldı konuşamıyorum ama Maya herşeye bir şarkı söylememe alışmış, istiyor. Dinlenecekmişim, legolar evin dört bir yanına dağılmış, kim toplayacak? Yatacakmışım, sıcak şeyler içecekmişim, tamam sıcak şeyi hazırlıyorum masaya koyuyorum, Maya atçılık oynamak istiyor, oyun bitene dek sıcak şey olmuş buz gibi şey. Evden çıkmayacakmışım, ha bu yaştaki çocuğu 3 saatten fazla evde tut tutabiliyorsan, gel ben de sana şilt takayım, madalya döşeyeyim. Velhasıl, raporumu koydum cebime, ara sıra çıkarıp nemli gözlerle süzüp geri koyuyorum cebime.

İyileşebilirsem (boğazıma kedi kaçmış tırmalayıp duruyor 5 gündür) inşallah yakında işe dönüyorum dostlar. Ama tam zamanlı dönmüyorum, haftada bir yarım gün ile başlayarak, Maya'yı babannesine bırakarak, verdiği tepkiye bakarak yavaş yavaş arttıracağım. Şimdilik sadece terapi grubuma başkanlık ederim diye karar verdik, henüz bireysel terapi hizmeti vermiyorum ama o da olacak inşallah, acelesi yok. Maya 3 yaşında anaokuluna başlayana dek böyle yarı zamanlı, esnek bir şekilde çalışıyor olacağım. Çünkü bence "çalışan ve ev dışında da üreten bir kadın" olarak, kızıma örnek olmam gerektiğini düşünüyorum.

Hayat nasıl sadece kariyer değilse, sadece çocuk da değil. Hayat bir çoklu deneyimler çemberi; farklı zevklere, hobilere açık olmak, üretim ve tüketim dengesini tutturmak, insanın kendi yaşamında kendi için belirlediği hedefleri gerçekleştirmesi demek. Bu şekilde mutlu ve üretken bir anne olmak, özellikle kızlarımıza örnek olmak, oğullarımıza da kadının rolleri konusunda bilgi vermek demek. Ve de en çok da; bebekten uzakta, yetişkinlerle zaman geçirebilme lüksü demek yahu.. Yetişkinlerin dünyasına ait olma, yaşamımın en olgun ve dolgun zamanında kendimi anaç sütlaç değil, bebekli ve kariyerli, kendi ayakları üzerinde duran bir kadın gibi hissetmek demek. Ve bebeğin de anneden ayrı, diğer yetişkinlerle zaman geçirmeyi kabullenmesi, öğrenmesi, normalleştirmesi demek. Haftada 1 yarım günle (bir iki ay bu şekilde başlıyorum) hepsini başarabilecek miyim, tabii ki hayır, ama başlangıç için kendime kocaman bir aferin!

Çok şanslıyım; hem yarım (ya da 1/10 zamanlı diyelim şimdilik) çalışan anne, hem de bebeğine kendi bakan anneyim. Buna imkan veren ailemizin ekonomik durumuna, eşimin anlayışına, babannenin bakıcılık görevini üstlenmesi şansına, işverenimin anlayışına, çok az sayıda olduğumuz için Almanya'da Türkçe konuşan terapist olma şansıma, şükrediyorum! Allah benim gibi dileyen herkese de istediği gibi, hem bebeğine bakabileceği, hem de severek çalışabileceği iş olanağı kısmet etsin..

18 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. :) yine üniversite en iyi iş be kalem nasırı, valla bak :) en azından gençlerle bir aradasın

      Sil
  2. Hayırlı olsun Ceren haftada 1 gün oda yarım gün mü doğru mu anlamdım ayol ona can kurban :) çok güzel söylemisin ama hayat ne sadece iş ne sadece çocuk ya da sadece tek bir şey değil işte ;) bizi örnek alırlar mı bilmiyorum ama biz kendimize örnek olalım yinede

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Tütencim, aslında dediğin çok doğru, biz sadece kendimizi mutlu etmek, huzurlu ve dingin etmek için uğraşırsak, bunun bile çevremize olumlu etkisi oluyor. Evet yaw haftada 1 yarım günle başlıyorum hehehe ona da çalışıyorum dedim evet, utandırma beni. önemli olan niyet :P

      Sil
  3. Kendimi hergun bu bloğa bakarken buluyorum ceren biseyler yazmismi acaba diyerekten bisey bulamamissam gun icinde bilmem kac kez tikliyorum bakiyorum.taaa oralardan bir enerji veriyorsun bana.bugunde boyle oldu işe gitmeden biyerde oturup çay içeyim dedim ve biraz da hüzünlüydüm işe gittiğim diğer günlerde olduğu gibi.bide baktim ki isle ilgili bir yazi.çalişmayi her haliyle seven biriyimdir üniversiteden beri çalisirim ben ve çalişmadan geçirebilecegim bir gunu gunden saymayan biriydim.calismayi yine seviyorum haftada uc gun calisiyorum ve bu surede ruhen dinlendigimi hissediyorum.tabi bide isin maddi boyutu var ev al araba al derken epey bir kredi odemesi var.bu odemeler olmasaydi calisirmiydim bilemiyorum.ama her ise gelisimde kizimi ozlemekten öğlene kadar kendime gelemiyorum.tam da ihtiyacim olduğu anda yazin yine bir enerji verdi bana sağol.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bunu duymak da bana enerji veri Tuba, sen de sağol. Dediğin gibi, ekmek aslanın ağzında.. Temel ihtiyaçlar sağlandıktan sonra, borçsuz harçsız ve mutlu çalışman dileğimle..

      Sil
  4. Ne kadar uzun zamandır yazmadığımı Maya'nın yaşıyla daha iyi anladım şimdi...Nasıl yani 1,5 yaş mı? gözlerim doldu inan ki canım....o kadar oldu mu ki?
    Çok öpüyorum seni, Maya'yı....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaaaaa Pelin! :) Nasılsın güzel kızların güzel annesi? Hadi iki satır bir şey yaz da haber alayım en azından, biz de çok öpüyoruz!

      Sil
  5. Haftada bir yarım gün mü oh ne güzel iş diyesim var ama benim de hedefim azar azar şimdilik, zamanla artar nasıl olsa. Hadi bakalım kolay gelsin :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eee o kadar sene okumanın sonundaki lüks bu kadar olsun di mi ;) Çok teşekkürler, hala hastayım ama dur bakalım haftaya inşallah..

      Sil
  6. Ama Ceren biz de o kadar okuduk azalacağına gitgide artıyor iş yükü :S
    bkz: talihsiz araştıma görevlisi :)

    Şaka şaka Türkiye'de birçok üniversiteye kıyasla süper ortam, süper hocalarım var.
    Allahtan evde işe yakın da gidip gelebiliyorum aralarda falan da idare ediyoruz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımcığım şimdi ukalalık gibi algılama ama, iki master üzerine sayısız klinik staj ve eğitimi ekle, hala vazgeçmedim doktora yapıyorum.. Hava atmak değil ama bana aoow süpermiş senin iş amma şanslısın diyenlere ben resmen dirsek çürüttüm ya ne şansı demek istediğim için yazıyorum yani sana değil.. Yaram var bu konuda :))) Yani hak ettim ben bunu tımamm mıığ.
      Bu arada üniversite rahat yaaa, gerçekten bak, şükredelim lütfen :)

      Sil
  7. Çalışma konusunda çok şanslısınız, çocuğunuza göre çalışmanızı ayarlayabilmeniz çok büyük bir lüks. Türkiye'deki çoğu anne ya tamamen evde kalıyor ya da günde 12 saate varana kadar çalışıyor. Ben 6 yaşımdan sonra akşam 9-10'a kadar evde yalnız kaldım mesela. Annem en sonunda evinin hemen yanına bir dükkan açabildiğinde (kuaför kendisi) lise 2'deydim. Geleceğin muhtemelen freelance tercümanı (aslında drag queen olmayı herşeyden çok istiyorum ama bilemiyorum) kolay gelsin der :3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel ve rahat bir meslek sanırım, umarım olursun :)

      Sil
  8. Gecmis olsun bnmde esim hastaydi oğlana gecirdi brzcik..:( kres vakti gelsin ardima bakmadan kacicam:)tabiki cok ozlerim hatta tam zamanli anneligimdende suan icin memnunum fakat isede geri donmek lazim! Eee okdr okumaya isinde rahat olsun cnm ne sansi baya baya haketmissin!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Size de cok gecmis olsun Giz.. Evet bu calisma calismama ikilemi her anne icin zor, ama en onemlisi huzurlu mutlu anne olabilmek her neyi secersen ya da secmek zorunda kaliyorsan..

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!