10 Ekim 2014 Cuma

Oyun grubu kurmak


Şirin canavarımız Maya'yı evde zaptetmek oldukça zor olduğundan (çocuğun göbeğini nehre atar, o nehrin okyanusa açılacağını düşünüp keh keh gülerken iyiydi tabii) haftanın bir günü yüzmeye, bir günü dansa, bir günü de oyun grubuna gidiyorum. Aynen aktiviteden aktiviteye koşan, çocuğunu Little Miss Sunshine eden (mazallah) anababalar gibiyim ama bizimki bizzat "ihtiyaçtan", yoksa göz göze diz dize zaman geçmiyor sevgili bebekdaşlar..

Oyun grupları hakkında daha önce şurada yazmıştım. Bazı anne babalar çocukların erken yaşlarda yani kreş ve anaokulu öncesinde oyun gruplarına katılımına pek sıcak bakmıyor, diyorlar ki; hem çocuklar ilk 2 senede çok fazla sosyal olmadıkları için, birlikte oyun ve aktiviteyi anlamadıkları için gereksiz hem de bir sürü çocuk, bir sürü mikrop demek, neden çocuğumu erkenden hastalıklarla karşılaştırayım? Ben bu iki fikre de son derece karşıyım. Bu yaşta sosyal oyun olmaz diyen 20.yy psikologlarına, meslekdaş jargonuyla "halt etmişsiniz" diyeceğim izninizle; hem sosyal oyun oluyor, hem paralel oyun oluyor, hem bireysel oyun oluyor, isteyince hepsi oluyor. Oyun grubuna giden çocuk evet daha fazla hasta oluyor ama bence bu da ilerki yılların bağışıklık sistemine yatırım.

İlk olarak, bebekler dünyaya gözlerini açtıkları andan itibaren içe dönük değil, son derece meraklı, dışa dönük, sosyal varlıklar. Evde, hep aynı kişilere bakmaktan sıkılıyorlar, yeni insan ve aktiviteler istiyorlar, dünyayı tanımak, deneyimlemek istiyorlar. Ayrıca onlar için herşey oyun, ya da bence hiçbir şey oyun değil, bizim oyun olarak gördüğümüz tüm davranışların tümü "deneyim edinme davranışı" aslında. Bu nedenle ne kadar yeni deneyim ve gözlem, beyindeki sinir hücreleri arasında o kadar fazla bağlantı kurulması ve bilişsel ve sosyal gelişim demek. Ayrıca benim hem katıldığım bebek gruplarında, hem de bizim kızlarla bebekler 1 aylıktan beri kurduğumuz oyun grubunda gözlemlediğim; kesinlikle beraber oynuyorlar. Bizim anladığımız anlamda değil belki ama birbirlerine "bakma" sonra motor beceriler geliştikçe birbirlerine oyuncak verme, onun ağzından alıp kendi ağzına atma, emekleme sırasında gözlem ve öğrenme, yürümeye başladıklarında ise artık tadından yenmeyen bir kovalama yakalama ve beraber kudurma. Buna "beraber oyun" denmezse ne denir? Önemli olan karşılıklı iletişim ve etkileşimse, hepsi var! İkincisi; evet kreşe anaokuluna giden bebek gibi, oyun grubuna giden bebek de tabii ki daha sık hastalanıyor. Fakat ben yaşamın ilk yıllarında çocukların eve kapatılıp hep aynı kişilerin mikro evrenine maruz kalması yerine, makro evrene çıkmasının, onların ilerki bağışıklık sistemini güçlendirdiği anlayışını daha doğru buluyorum. Gerçekten de Maya sık hastalanıyor, ilk hastalığını 6 aylıkken geçirdikten sonra, 5 hastalık geçirdi fakat doktorlar anaokuluna gitmeyen çocuklarda yılda ortalama 9, anaokuluna giden çocuklarda ise 12 hastalığı son derece normal buluyorlar! Allah tedavisi olmayan, çaresi olmayan, perişan eden hastalık vermesin ama düşünün köy çocuklarını, hepsinin burnu devamlı akar ve ilerde şehir insanından çok daha sağlıklı olurlar.. Sadece temiz hava, taze gıda değil biraz da mikropla içiçe geçen çocukluğun da etkisi var bence. Dolayısıyla oyun grubu candır.


Fotoğraflarda gittiğimiz oyun gruplarından örnekler görüyorsunuz. Maya'yla ve diğer tıfıllarla altlı üstlü tepindiğimiz için fotoları çeken ben değilim, izin alarak sayfalarından aldım. Yaşadığım şehirde bu konuda şanslıyız, fakat oyun grubu kurmak çok da zor değil. Hem Türkiye'de bildiğim kadarıyla PlayDate denen bir kuruluş var, hem de siz kendiniz çevrenizdeki yaşıt bebekleri bir araya getirerek bir oyun grubu kurabilirsiniz. Çok zor değil. Öyle ikramdır hazırlıktır fazla düşünmeden, mesela her iki haftada bir birinizin evinde toplanılarak, etrafa oyun çadırları, minderlerden tünel ve kaleler kurarak, gelen herkesten iki üç oyuncak isteyerek, montessori sistemi oyun aktiviteleri ve oyuncakları kendiniz yaparak da çok başarılı bir oyun grubu kurabilirsiniz. Grup evde toplanacaksa özellikle çocukların uyku ve beslenme saati dışında bir zaman belirlemek, süreyi 2 saatle ve tek bir oda ile sınırlamak, kırılmasını ya da yutulmasını istedimeğiniz eşyalarınızı odadan uzaklaştırmak, elinizin altında bol peçete bulundurmak, rahat kıyafetler giymek ve giydirmek ve ikram olarak meyve dilimleri ile su/süt hazırlamak yeterli olacaktır. Sonra dökün ortaya oyuncakları, minderleri, yastıkları, kudursun dursunlar.. İyi eğlenceler!

9 yorum:

  1. Bizde oyun grubu ve spora gidiyoruz beraber haftada iki gün.Yüzmeyede bi başlayamadık çok uzak etilerde,bizde anadolu yakasındayız..Kreşe gidip bn işe başlayıncaya kdr böyle,bol aktiviteli yoksa evde 7/24 hiç bir işe yaramaz.Oyunla öğreniyorlar hayatı tıfıllar:) çocuklarını hastalanırlar diye hiç dısarı cıkartmayan bir bayan tanıyorum yalnız cocuklarda sureklı hasta:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Giz, İstanbul'daki anneler için yazabilir misin buraya nasıl imkanlar var kısaca..

      Sil
    2. Tabiki nedemek.herkesin bildiği çocuk spor merkezleri mygym ve gymboree var. 4-14 yaş aralığına hitap eden çok çeşitli meslek eğitimleri veren kidzania var. Playtime,kidsplay,playorena,birde sihirli çocuklar çocuk evi varki tek çünkü saatlik,günlük yada gecelik çocuk bakımı,revir,oyun grubu ne arasanız var.Kitap sevenler içinde çocuk kitap evi ve çok tatlı dekoru ile Kids nook var ücretsiz kitap okuma saatleri ve çok çeşitli etkinlikleri var! Birde baby sensory var annebebek oyun grupları,bebek aktiviteleri,bebek işaret dili.. İnşallah azda olsa fikir vermiş olabilirim

      Sil
    3. Aaa Gymboree orda da var mı, biz de gidiyoruz, çok zevkli :)
      Çok teşekkür ederim İstanbul'lu okuyucular adına!

      Sil
    4. Evet ama oraya gore fıyatı daha sıfırlı.römer ın fıyatı gbı:)

      Sil
  2. Benim yasadigim şehirde oyun grubu yok mafeles.ama arkadaşlarimin bebetolari var.ben de oyun gruplarinin ozellikleri ne olmali.bebelerin ay farklari önemlimi,birbirlerine daldiklarinda neler yapmali merak ediyorum.benim tıfik çocuklari bebekleri pek seviyo gecen bir arkadaşa goturdum onunki de 11 aylik benim ki 8 o erkek benim ki kiz oynasinlar istedim ama oglanin saç çekme huyu varmiş yaklaşamadik fazla benimki de cok masum sayilmaz kaşima huyu var ve bu can acıtıcı olabiliyor.yani bu bebeler dokunmayi hissetmeyi seviyolar napcaz bu gibi durumlarda...bebemin yaşiti arkadaşlari olsun istiyorum.garibim izin gunlerimde benimle takiliyo diğer günler ananede dedesinin yanina gidiyor dükkana arkadaşlari yan dükkandaki mobilyaci, demirci oldu ayol.benim kiz ya mobilyaci olcak ilerde ya da dedesi gibi motor sarcak :) ben de kendimi avutuyorum dedesini motor saraken izliyo görsel zekasi gelişiyo diye :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Türkiye'de anneler aşırı koruyucu ve kısıtlayıcı olabiliyorlar ama benim burda gözlemlediğim, çocukları kendi hallerine bırakıyorlar genellikle. Çok saldırgan olan çocuklar, ısıran vuran falan zaten genellikle psikolojik destek alıyor ama onun dışında az hırpalamak itişmek sorun gibi görülmüyor. Yaptıkları zaman, genellikle "hayır" diyoruz ve hemen "cici" yaptırıyoruz, genellikle 1-2 deneyip sonra güzel güzel oynamaya başlıyorlar. En çok tabii oyuncak al ver konusunda sorun yaşanıyor, onu da evde elinden hiçbirşeyi zorla almadıysanız, hep teşekkür ederim, alabilir miyim falan dediyseniz, o zaman zaten çocuk yapmıyor. Biz böyle gördük yani. Tabii çocukların arasında yaş farkı, güç farkı olmamalı, buna dikkat etmek lazım. Büyük çocuklar zarar verici olabiliyor ya da bu tip davranışları öğretebiliyorlar, o zaman dikkat etmek, biraraya getirmemek bence yerinde olur. Tabii bazı insanlar hiç oralı olmuyor, çocuk kendi kişiliğini dayak yiyerek de öğrenecek kesinlikle müdahale edilmemeli diyen bir kesim de var ama ben onlardan değilim, zarar verici ya da zarar göreceği davranış olacaksa müdahale ediyorum.

      Sil
  3. Bizim de kurduğumuz bir oyun grubu var. Ayrıca okuldan arkadaşlarım ve onların çocuklarıyla bir görüşme rutinimiz var. Onun dışında faaliyet, etkinlik ve gezme dedin mi orada biz :)) Ben de sosyalleşmesini, arkadaşlarıyla bir arada olmasını normal ve faydalı buluyorum. Bu arada canım seni mimledim. Sorular-eğer cevaplamak istersen- burada http://jaleceanne.blogspot.com.tr/2014/10/mim-sorular-zor-muydu-ne.html

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oooh ne güzel :) Sosyal zeka çok önemli bence de.
      Bakıyorum hemen.

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!