2 Mayıs 2015 Cumartesi

10 numara bebek

Hayır hayır, bu bir 10 üzerinden 10, süper bebek yazısı değil... Bu ailenin 10. bebeği hakkında bir yazı. Evet. 10. bebeğini 2 hafta önce doğuran bir kadınla tanıştım ben! Hayır, eğitimsiz, fakir, vurdum duymaz, aşırı dindar ya da başka türlü tuhaf biri değildi bu kadın, gayet normal sen ben gibi bir kadındı! Hani siz 2. çocuk ayy oyy ediyorsunuz ya, 10. çocuğunu 2 hafta önce doğuran bu kadını yazayım ben size....!

Oyun parkında 2 kadın 6 çocuk olunca, ister istemez bu kadınlardan biri (ben ayol ben) diğerine yanaşır ve "afedersiniz, gündüz annesi (Tagesmutter) misiniz, kusura bakmayın bu konuda bir sorum olacak da, o nedenle sordum.." der. İki numaralı kadın, kangurudan başının ucu gözüken 6 numaralı minicik bebeği şöyle bir okşar ve "hayır, ben hepsinin annesiyim" der ve gülümseyerek ekler "4 tanesi de okulda, bu kangurudaki 2 hafta önce doğan 10. çocuğum..."

Dumur, dumur dumur.. 5 saniye falan sessizlikten sonra anca toparlamaya çalışma halleri, 5 sn sonra vazgeçiş ve o sihirli cümleyi (nasıl başarıyorsunuz?!) söylememek için dişleri sıkmakla geçen bir 10dk daha.. Ve sonunda dayanamamak: "Çok özür dilerim, eminim herkes aynı tepkileri veriyordur ama, nasıl başarıyorsunuz?!?! Yani ben 1 çocukla şaftım kaymış halde.. kem küm.." Ve buyrun gerisini 10 çocuklu kadının ağzından dinleyin:

"43 yaşındayım ve 10 çocuğum var. Beni gören herkesin ilk sorusu "neden 10 çocuk?" oluyor, ikinci sorusu "nasıl bakabiliyorsunuz" oluyor ve eminim içlerinden "zavallı cahil kadın, doğum kontrolünden habersiz heralde" gibi şeyler geçiyor çünkü hep gözlerinde aynı şaşkınlıkla karışık acıma duygusunu görüyorum. Ama hayır ben isteyerek doğurdum 10 çocuğumun 10'unu da ve bilmiyorum belki başka çocuklarım da olur, belki de olmaz. Zaman gösterecek. Biz eşimle büyük ve mutlu bir aile istedik, bunun için çok çocuğumuz var. Başka bir nedeni yok."

"Ve biz gerçekten de geniş ve mutlu bir aileyiz. Yardımcım yok. Anne babam şehre 6 saat uzak bir başka şehirdeler, bir kaç ayda bir haftasonları geliyorlar, yeni bebeği görmek için bu haftasonu buradaydılar mesela. Bizim ailede her bireyin belirli görevleri var, ev işleri, alışveriş, her çocuğun yaşına ve becerisine göre kendi seçerek yaptığı işleri var. En büyük 4 çocuğum 19 ila 13 yaşlar arasında ve küçüklerin bakımında sorumluluk sahibiler. Ama en küçükler bile görüyorsunuz, kurallı ve düzenli bir hayatın içindeler, belirli saatlerde yemek hazırlanır, yenir, belirli saatte uyunur, 2 yaşından büyük kimse için özel bir program yoktur, zaten görüyorsunuz bebek dışında en küçüğü de 2 yaşında."

"Bebekler arasında 2 yaş olmasına dikkat ediyorum çünkü ilk 2 yıl bebekler özel ilgi istiyorlar. Sonra birey olduklarını fark ediyor, kendilerine birey olarak saygı duyulsun istiyorlar. Diğer çocuklar gibi belirli kurallara uymaktan, sosyal ortamlarda bulunmaktan, sorumluluk almaktan hoşlanıyorlar. 2 yaşındaki bir çocuğum kendi kendine beslenir, uyur, bir büyük kardeşinin yardımıyla tuvalete gider, banyosunu yapar, giyinir.."

"Çocuk bakmak çok zor değil bence, ilk 2 sene önemli, dünyanın ne olduğunu anneden öğreniyorlar ama sonra zaten bir bağımsız küçük insan oluyorlar, kendileri öğreniyorlar geri kalan herşeyi, siz sadece izliyorsunuz, eğer ihtiyaçları olursa gelir sorarlarsa cevap veririm, yardım isterlerse ederim ama yoksa herkes biraz da kendi kendini yetiştiriyor. Anne ya da baba çocuğun tek sosyal çevresi olmamalı zaten, kardeşler, başka yetişkinler olmalı çocuğun etrafında."

Dedi. Valla dedi aynen bunları. E ben o noktada diyemedim "biz de işte zorum zorum, düşüne taşına, binbir dereden su örneklerini araştıra okuya 1 tane yaptık, ona bile yetişemiyoruz, yetemiyoruz". Çünkü manasız geldi bu düşüncelerim birden. Sonuçta bizimki de çocuk, onunkiler de çocuk. Baktım gelişimsel açıdan ya da üst baş, kişisel bakım vs açısından da pek farklı değiller benimkinden. Belki de ben gereksiz yere mükemmelliğe oynuyor, gereksiz derecede çocuğa odaklanıyor, bunun sonucunda da kendimi yıpratmak dışında pek bir farklılık da yaratmıyorum? Dışardan bakınca, öyle gördüm yani birden kendimi. Ama o kadın için ne kadar doğal, kolay, sıkıntısız çocuk yetiştirmek. Şaşırdım kaldım be dostlar....

46 yorum:

  1. vallahi kendimi degil on iki cocuklu bile dusunemiyorum keza ayni sekilde birine yetismek icin cirpiniyorum. Mukemmelliyetcilik kesinlikle cok yipratici :( Ama maalesef karakter meselesi de, degiseyim desem de istesem de biliyorum ki olmayacak. O yuzden tek cocuk iyidir :)

    YanıtlaSil
  2. Yoksa bu bir 2. cocuga olumlu bakiyorum mesaji iceren bir post mu :P saka bi yana o kadini en samimi duygularimla tebrik ediyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla ben de tebrik mi etsem acısam mı, imrensem mi tam emin olamadım ama fikir bana çok ters olsa da bence de tebrik edilecek bir şahsi başarı tabii

      Sil
  3. Vay arkadaş...çok etkilendim doğrusu...ben 2.yi bile acaba derken bu yüreği takdir etmek gerek.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fazla acaba demeyen bir kadındı sanırım :)

      Sil
  4. Aslında bir zaman önce Şunu farkettim ben de. Ben anne değilken çocuk ve genç kızlığım dönemlerinde akrabalar annemin arkadaşları komşular falan toplaştığında çocuklardan şimdiki kadar bahsetmezdi anneler iyi mi iyi o kadar. O zamanlar bizde de çocuk sahibi olmak da büyütmek de normal birseydi. Kimse kimseyi de eleştirmezdi. Bizim nesil sapıttık galiba. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdi çocuklar çocuk değil yaşam amacı.. Eskiden öyle değilmiş, daha doğal bir süreçmiş ebeveyn olmak

      Sil
  5. Etin yanına salata mı yoksa salatanın yanına et mi?

    Yani bizim tercihimiz ne? Çocuk sahibi olurken, hayatımıza aynen devam etmek mi.. yoksa hayatımızı çocuk sahibi olmak üzerine kurmak mı?..

    Bu soruya cevap verebilirsek, et-salata dengesini daha iyi idare edicez galiba.. Kısacası ben diyorum ki, tek çocuğum olsun diyip annelik defterini kapatan ben, ikinci ve üçüncü çocuk için hazırlanan diğer arkadaşlarıma göre çok daha fazla yıprandığımı ima eder gibiyim.

    Tamam yine de tam anlatmak istediğimi anlatamadım ama tercihler diyorum.. Ve bu mesele hakkında daha fazla düşünmeye davet ediyorum kendimi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorularının ikisi de çoklu cevap seçeneği içeriyor bence Güneş. Hayatı çocuk üzerine kurmak ne kadar yanlışsa aslında çocuk sahibi olup aynı hayata devam etmek de o kadar imkansız çünkü. Tabii ki hayatın değişiyor, değişmemesi mümkün mü, aynı eve bir yetişkin ev arkadaşı bile gelse hayatın değişiyor, kaldı ki bir çocuk..
      Anladım seni ama ve hak veriyorum, bence de tamamen tercih meselesi ve kimse kimseyi tercihlerinden ötürü yargılamamalı. Ben bu kadınla konuşurken aslında bana çok ters, bence çok yanlış bir olgunun da bakış açısıyla ne kadar doğru ve doğal olabileceğini gördüm, yazımda da bunu demek istedim tabii :)

      Sil
  6. Oyyyy 1 degil 2 degil 3 degil 10 tane.ayy ayy tebrik etmek isterdim tanimak isterdim kendilerini.şuan 2. yi düşünüyormusun sorusu bile fenaliklar getiriyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten sanırım 3.den sonra ha 3 ha 5 ha 10 pek farketmiyor gibi :D

      Sil
  7. Etkileyici .. İlginç... Ve tercihler meselesine katılıyorum @Çocuktan Sonra Vaktim Yok :)

    YanıtlaSil
  8. Cerenn!!!

    Ö_Ö

    Gözlerim pörtledi.
    Belki de ben de tüm hayatım boyunca bunun korkunç bir sorumluluk olduğunu düşünerek korkup, kaçtım doğurmaktan.

    Rahat olmak gerekiyormuş. Köydeki kadınlar geldi aklıma. Tarlada doğurup, çapaya devam eden kadınlar.

    Tokat gibi oldu bu.

    Bana göre sen bir kahramansın. Tek başına kendi ülkenden uzakta çocuk büyütüyorsun. O yüzden farklısın ve özelsin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. E zaten korkunç bir sorumluluk hakikaten :D Korkulmayacak gibi değil, ben her sabah vallahi 5 tane korkuyla başlıyorum güne, gün içinde bunları aşamadığım gibi akşama aralarına yeni 5 tane daha eklenmiş oluyor :D
      Sağol canım yaaa, kendimi valla Don Quixote gibi hissettim (aynı kafa) muck

      Sil
  9. Hani kızılderiler demiş ya, bir çocuğu büyütmek için bir köy dolusu insan lazım diye cok dusunduren bir sozdur bu beni. Bu arkadasta o mantikta sanirim.. Bence cok da dogru bir soz ama ben koy dolusu insanin benim cocuklarim olmasini kaldiramam hayatim buna musait degil ama kaldiranlari da takdir etmek gerek :) sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocuk işçi çalıştırmak gibi di mi :P

      Sil
  10. Öncelikle o bayanı tebrik ediyorum. Keşke onun kadar cesur olabilsem diyorum. Ben de kalabalık aile sevenlerdenim ama bizim de kalabalık aileler anneanne babaanne neslinde kalmış sonrası 1-2 çocuklu. 2. ciyi hatta akıl sağlığım hala yerinde olursa 3. yü bile düşünüyorum ama bizim devlet desteğimiz yok ki gelişmiş ülkelerdeki gibi. Ya da iyi bir eğitim sistemimiz. Onların geleceklerine şimdiden kaygılanıp vazgeçiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bizim ülkede ne yazık ki devlet sistemi senin özel kararlarında senden daha etkili olabiliyor :(

      Sil
  11. o kadına kocaman tebriklerimi gönderiyorum ve galiba biz hata yapıyoruz diyorum. herşeyin mükemmel yazıldığı çizildiği gibi olmasını isterken ve bunlar olsun diye çaba harcarken gereksiz yere mi tüketiyoruz kendimizi acaba

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de onu düşündüm işte tam olarak

      Sil
  12. ben de hep 4 çocuk doğurucam derdim. birinciden sonra defteri kapadım.. hayranım böyle insanlara. ama bizim toplumsal kodlamalarımız farklı. almanlar çok disiplinli. bizde kaç çocuk varsa, yaşları kaçsa da aynı muameleyi görür. anne perişan eder kendini. düşünsene 2 yaşındaki "el kadar" bebeyi diğer çocuğuna emanet ediyorsun! 2 yaşındaki "el kadar" bebe kendi işlerini kendi görüyor! bu bizde çok zor kendimi düşünemedim bile.. ikinciden sonra kafaya huni tak, gez :)
    tabi sosyal devlet imkanları da çok etkili.. altı aylık bebeyi bakıcıya bırakıp işe başlamak zorunda değil ordakiler.. belki sadece şu izin durumu düzelse düşünebilirdim ben dahi ikinciyi :)
    çok üzülüyorum kardeşi olmayacak diye ama çok zor bu çocuk işi yahu :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dur büyük konuşma hiç belli olmaz, biraz büyüyünce belki asla dediklerini yapar bulursun kendini ;)
      İşe geri dönme konusunda çok haklısın, bizim ülkemiz ne yazık ki anneyi ya eve tıkıyor ya işe tıkıyor, ikisinin arasında denge kurabilmek çok az insana kısmet oluyor :(
      Benim de kardeşim yok, eşimin de öz kardeşi yok (babasının ilk eşinden kendinden 20 ve 22 yaş büyük iki ablası var ama onları kardeşten sayamıyorum ben pek) bak çok kötü değil durumumuz :) bir de benim çocuğumu düşün ne teyze ne dayı ne amca, inşallah sosyal bir insan olur da kardeş gibi dostları olur, yapayalnız kalmaz valla..

      Sil
  13. Cocuk varken hayata çocuktan önceki gibi devam etmek mümkün değil. Hadi cik evden 3 dk içinde çıkabilirsen. Aaa cocuk nerde, evde mi unuttun yoksa? Yemek yapma dışardan söyle bugun de canim. Ama cocuk ne yiyecek? Hadi bi sinemaya gidelim akşam. Çocuk mu? Bakici mi?

    Dün arkadaş ziyaretine gittim 23 aylik Arya'yla ve 5 dk bile orurup kesintisiz bir sohbet yapamadim. Arya tüm odalara girdi çıktı, tüm dolap kapaklarını açtı, içlerini kurcaladi, yerlere su, süt vs. döktü. Bu liste uzar gider maalesef :(

    Cocuk kendi kendini hayatin odak noktasi yapiyor zaten biz yapmasak bile. Kim isterse o yapsin! Büyük konusmamak gerektigini bilsem de ben bir daha yapacağımı sanmiyorum. Allah hali hazirda olanlara saglik sihhat uzun ömür versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ev sahibi birşey demiyorsa rahat ol derim Nur, çocuk bu tabii ki merak edecek öğrenecek, eve çocuklu insanı çağıran kişi de bunları göze alacak..
      Son cümlene AMİİİN :)

      Sil
  14. Cocuk varken hayata çocuktan önceki gibi devam etmek mümkün değil. Hadi cik evden 3 dk içinde çıkabilirsen. Aaa cocuk nerde, evde mi unuttun yoksa? Yemek yapma dışardan söyle bugun de canim. Ama cocuk ne yiyecek? Hadi bi sinemaya gidelim akşam. Çocuk mu? Bakici mi?

    Dün arkadaş ziyaretine gittim 23 aylik Arya'yla ve 5 dk bile orurup kesintisiz bir sohbet yapamadim. Arya tüm odalara girdi çıktı, tüm dolap kapaklarını açtı, içlerini kurcaladi, yerlere su, süt vs. döktü. Bu liste uzar gider maalesef :(

    Cocuk kendi kendini hayatin odak noktasi yapiyor zaten biz yapmasak bile. Kim isterse o yapsin! Büyük konusmamak gerektigini bilsem de ben bir daha yapacağımı sanmiyorum. Allah hali hazirda olanlara saglik sihhat uzun ömür versin.

    YanıtlaSil
  15. Oooh yea baby!! Zannk zunk tankk...Benim sistem hata verdi bu yazıya Ceren! Daha dün üzüm kızım koala misali bana yapışmışken çevremdekilere söylediğim şey; "bi tane daha yapmaya kalkarsam beni durdurun" oldu. Ki ben de iki ya da üç yaparım diyenlerdendim...Tebrikler alkışlar ablaya evet ama on nedir yahu?? Bence bir yerlerde onun da sistem hata vermiş 5-6'dan sonra devam etmenin amacı nedir? Zaten kalabalık bir aile değil midir 7-8 kişilik aile? Ne dünyanın ihtiyacı var bu kadar üretkenliğe ne de sizin gelişmiş ülkenizin bence...Bu da benim gıcık yorumum olarak tarihe geçsin:)
    Ç.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay inanamıyorum ya benimki de bu sıra çok yapışıyor, dönemsel demek ki.. Hatta geçe huzuruna çağırıyor "sarılıcam" diyor, e sarıl evladım diyorum, yok illa üstüme çıkacak tamamen üstümde düşün ben sırt üstü o yüz üstü öyle sandviç gibi uyuyoruz.
      Valla tek çocuk candır bizim gibilere :D
      Bu kadın bizzat Bavyeranın nüfusunu arttırma yolunda çalışıyor bence, aynen bence de yani.

      Sil
  16. Valla teyzenin elini öpesim geldi zaten de annem yaşındaymış :)
    Ben küçük bir anımı anlatarak on çocuk fikrine ne kadar karşı olduğumu anlatmak istiyorum müsadenle:)
    Haftasonu küçük bir Alanya gezisi yapalım diye otele gittik. Bizimkini herkes çok sevdi ( otelin garsonları, yaşlı turist teyzeler, aşçılar...) ve genel olarak her zamanki gibi de usluydu. Fakat bu aralar yeni bir huy edindi: Biz yemek yerken ağlamak. Bizim sıpa bu huyunu oteldeki yemek saatlerinde de devam ettirince ben yerin dibine geçtim. Bir ben aldım kucağıma bir babası yine de durmadı. Sinirimi bozan şey de onu orda öyle görenlerin sanki hep öyle bir bebekmiş gibi düşünecek olmaları. Kendimi berbat bir anne gibi hissettim.Bakıyorum kimsenin çocuğu da ağlamıyor. Asıl yazın tatile gidince ne yapacağız, nasıl maceralar yaşayacağız merak ediyorum ve bunları düşündükçe on çocuk fikrine kocaman bir hayır diyorum :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annen 43 yaşında mı melis vaaay, anane oldu yani o yaşta? Ay birden düşündüm de 6-7 sene sonra anane olmuşum tüylerim tiken tiken oldu :D Tebrikler ama size, annende ne enerji vardır toruna karşı (benim KV ve annem nefes nefese kalıyor zavallılar)
      Bu arada ilk defa mı ağlıyor bebeğin dışarda, sen onu öp başının üzerine koy, melek gibi evlat işte hiiiç düşünme etraftakini falan :)

      Sil
  17. Kabus ahahah. Ama dedelerimiz zamanından da bildiğimiz gibi evet büyük çocuklara veriyorlar sorumlukları hatta daha ergen yaşta eve ekmek getirmeleri de bekleniyor. Haydi bakım halledildi. 12 kişilik aile nasıl geçinir (anne de çalışıyorsa) 2 maaş ile hatta anne yıllardır çocuk yapmaktan muhtemelen çalışamadı.Ama onlar mutluysa ne diyelim. Melis Mia aynısını benim velet kahvaltıda yaptı. Teyzelerde beni herkesin içinde rezil etti. Bir çocuga bakamıyor. Oturmuş kahvaltısını ediyor bir de anne olcak vs. Tabi herkes bize baktı. Ben saygımdan teyzeme çok çıkışmadım. Ama bence biz asla başkalarının düşündüğünü önemsememeliyiz. Yoksa evden çıkamayız. Ayrıca bu dünyada o kadar kirlilik varken bebek ağlamasından rahatsız olanlar çıkmasın evinden. Biz değil. Ben de böyle teyzelerden rahatsız oluyorum ama ne yapalım. Yaşına veriyoruz geçiştiriyoruz. Ayrıca diğer çocuklara kıyaslama hem bizi üzer hem çocuklarımızı bosverrrrrrrrrr yapsın ne yapcaksa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanmıyorum çalıştığını, hali vakti fena gibi durmuyordu ve de 2 sene arayla doğuranı burda kimse işe almaz..
      Ay o teyzelere evet bakamıyorum kalk sen bak o zaman deseydin ayyy deliririm öyle tiplere ben! Sanki kendi süper çocuklar büyüttü yetiştirdi etrafa bakıyor..
      Boşverin o teyzeleri ;)

      Sil
  18. O kadını ayakta alkışlıyorum,tebrik edip,başarılarının devamını diliyorum.Cesareti hayran bırakır cinsten,kocaman bir 'Vayyy be..!' dedim içimden :)) Biz birinciye karar verip,yapıp doğurana kadar akla karayı seçtik.Türkiye gibi bir ülke de 2. çocuk bile çok...şartlar,imkanlar herşey kısıtlı..ANNELİK HAKLARI desen yok ! Ama kardeş şart.Zamanla göreceğiz bakalım. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kardeş şart değil bence ;) Biz eşimle ikimiz de tek çocuğuz gayet de normal, mutlu insanlarız.. Bence insan ikinci çocuğu evladına kardeş olsun diye yapmamalı kesinlikle.

      Sil
  19. Vay arkadas! Ben cok cocuklu ailelerin anlatildigi bir belgesel izlemistim, 11 cocuklu Ingiliz bir aile vardi ve her isi cocuklar yapiyordu. 17 cocuklu Amerikan bir aile vardi ki icler acisiydi cocuklarin psikolojileri, kac cocuk istiyorsun sorusuna 2 yasindaki cocuk bile 1 diyordu hepsi bezmisti artik. Once bi durup kendime acisam daha iyi gerci, 3 cocuk yapalim 2de kalmayalim pazarligi yapiyordum ki 4 aydir fikrim sabit bu cocuk bize yeter, tabi ki 4 aylik :)) Her disari cikista cirim cirim aglamasindan kendimi eve hapsettim sonumuz hayir olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de onu düşündüm, dedim bu çocuklar acaba ilerde böyle geniş bir aile isterler mi yoksa bıkmışlar mıdır şimdiden :)
      KOlay gelsin, birkaç aya kadar bak nasıl rahatlayacaksın, inasan inanamıyor ama :)

      Sil
  20. Sürüsüne bereket filmi gibi:) 20küsür çocuğu olan aileler bile var gerçi belkide bizmi abartıyoruz ne..ama ordaki sistemde yaşasaydım dört sene arayla üç bebe yapabilirdim sanırım.annem duysa inme falan iner mazallahh:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayyy ne diyorsun Giz, 4x3=12 sene bebek bezi değiştir, emzir ayy yok bari 2 sene arayla yap, düşünsene 12 yaşında çocuk ergen artık kardeşi olacak kendi çocuğu gibi :P

      Sil
    2. Yok canımmm farzı misal:)))o ne oyle omur boyu bebek bakımı hehe.yalnız 16yasında cocuga 2yasındaki bebe emanet edılırmı aaa dıyenler için gelsin: tanıdığım biri 8yasında istanbula gelmiş abileri 12 ve 16 yasında.baslarında anne baba kımse yok bikaç gun sokakta kalmışlar ve inşaatlarda calısmaya baslamıslar buyuk ıkısınede bakmış daha kendı cocukken.en kucugu okutabılmısler memur olmus dıger ıkısı ınsaatlarda kalfa olarak calısmıs hep.neler var nelerrr inanın.hem ben 11yasındayken kardesım 8yasındaydı ıkı saatlık mesafede yola toplutasıma aracı kullanarak spora gıdıp gelıyorduk,şimdi bakkala yollamıyorlar cocuk.valla devır 10senede cok degısmedı sadece sosyal medyada hersey hemen duyuluyor..

      Sil
    3. Amerikada çok var öyle 14 yaşında çocuk bakımı işinde çalışan ergenler, ama tabii küçük çocuk olmuyor, yine ilkokul çağı oluyor :) Bence aslında iyi bir harçlık kazanma yolu ama tabii ergen var ergen var...
      Ben aslına bakarsan ergenlik yaşına gemiş çocukların çalışması taraftarıyım ama tabii ki gelişimlerine uygun, fiziksel ya da psikolojik açıdan zorlamayacak, cep harçlığı için ya da daha iyisi sosyal projelerde belki haftada 2-3 saatlik işler bence ergenleri çok olgunlaştıran bir yaklaşım.. Çalışmak iyidir..
      Haklısın anne babalar çok paranoyak oldu son zamanlarda, medyanın etkisi de çok fazla tabii.. İnandırıcılık gerçeklik pek umurlarında değil, satış önemli olunca neler oluyor haber olsun diye..

      Sil
  21. Yaa o değil de, şimdi bu evde çay ne kadar demlenir, kaç kutu süt alınır, çamaşırlar ütülenir mi? Biz dört kişilik ailemizle bir dışarı çıkıyoruz mali açıdan zorluyor, onlar ne yapıyor? Tatile gltmiyorlar mı hiç, ya da kura çekip aralarından mı götürüyorlar. Nasıl yani :-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onları sormaya ben de utandım ama asıl merak ettiklerimiz bunlar işte :D

      Sil
  22. Vayyy,,, işte hayalimdeki hayat dedim okurken! Benim için ütopyanın ütopyasını yaşıyor bu kadın. 8,5 aylık bir bebeğim var, öğretmenim ve 3 ay sonra işe döneceğim yani koşullarım böyle ama 4 çocuk yapmayı planlıyordum, arkadaşların telkiniyle 3'e indi planlarım ama hep mümkün olsa da bissssüüürü çocuğum olsa, birini öpüp diğerine sarılsam, öbürünü uyutup ötekinin derslerine yarsım etsem, sonra hep beraber dans etsek gibi hayallerim var,
    Bu kadınla tanışıp arkadaş olsam 5' i zorlardım herhalde:))
    Keyifle okudum ve takip ediyorum yazılarınızı, elinize sağlık..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :D Doğru mesleği seçmişsin bence sen :D Umarım o hepimizin hatıralarında ömür boyu kalan öğretmenlerdensindir (öyle gibi duruyorsun uzaktan yazıdan ama)

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!