26 Ekim 2015 Pazartesi

Rahatlamak için neler yapmalı?

Bizim deliler evinin hallerini haklı olarak merak ediyorsunuz, son 1 aydır keçiler dağlık arazide kayıp haldeler çünkü. "Mizah"ı kaybettiğim zaman, kendimi de kaybettim demektir, hakikaten zor günler geçirdim ve kolayca gülümseyebilen biri olduğum halde, bu son sınavda tepetaklak çakıldım.

Maya hala aynı, değişen hiç bir şey yok. Bazı günler 20 saate kadar çiş tutuyor, iyi günündeyse 14 saatte bir falan yapıyor. Yaparken ağlıyor. Gün içinde de olur olmaz nedenlerden ara sıra delirip kendini yerden yere vurarak falan ağlıyor. Genel anlamda huzursuz ve tepkisel. Yani değişen bir şey yok. Onun için yapabileceğim her şeyi yapıyorum; bulunduğumuz kentin en iyi hastanesinin Çocuk Ürolojisi bölümünden randevu aldım ve bölüm başkanı "bu vakayı" bizzat görmek istediği için anca haftaya genel kontrolden geçebilecek. Ultrason ve gerekli görülürse daha ileri ve ne yazık ki biraz kan ter gözyaşı içeren (kolonoskopi vs gibi) tetkikler yapılacak ama moralimizi yüksek tutuyor, inşallah gerek kalmaz onlara diyoruz. Onun dışında Ağlayan Çocuk Merkezi de tıbbi ve psikolojik açıdan takipte. Daha da başka bir şey kalmadı zaten yapılacak. Sizi bilgilendireceğim.

Fakat asıl değişiklik bende. En dibe batmadan çıkış yolunu göremiyor bazen insan ve hepinize tekrar teşekkür ederim, şu postuma bıraktığınız yorumlar hakikaten bana can simidi gibi oldu. Hani demiştim ya, o tekneye binmek için çırpınıyorum ve teknedeki o çocuk beni devamlı dibe itiyor diye.. Bu metafor üzerinde gitmeye başladığım terapistle konuşurken şunu fark ettim; bu tablodaki sorun sadece benim takıntılı şekilde tekneye çıkmaya çalışmam değil, aynı zamanda kendimi koca denizin ortasında tek başıma görmem.. Bu çok önemli. Mesela eşim nerede, can kurtaranlar nerede, tutunabileceğim simitler nerede ve en önemlisi kıyı nerede? Çünkü bunları manzaraya kattığım zaman aslında içinde bulunduğum umutsuzluk tablosu birden daha ferah bir hal alıyor..

Sizden gelen can simitleri farklı farklı renklerde olsa da, ortak noktada şu oldu: Önce kendini güvene al (boğulma), konuya dışarıdan (başka bir açıdan) bak ve (haline yakınıp duracağına) eyleme geç.

Kendimi güvene almak için, önce derin bir nefes almam gerekiyordu. Hemen kendim için ve bulunduğumuz noktada bana ve kızıma nasıl destek olacağını bilemeyen eşimle beraber gitmek için biri kişisel diğeri aile terapisti olan iki farklı terapistten yardım aldım. Eşim aynı metaforda kendini ne teknede ne de denizde göremediğini söylüyordu, önce onu hallettik. Sonra benim kendi kendimi rahatlatmak ve pasif endişeleri aktif adımlara dönüştürmek için neler yapabileceğimi saptadım. Bunları excel dosyasına kaydettim ve tek tek uygulamaya başladım; daha sadece 1 hafta olmasına rağmen hem kendim hemde çevrem üzerinde köklü değişimler yaratarak inanılmaz işime yaradığı için bir sonraki postta bunları sizinle de paylaşacağım.

Ve bazılarına göre tüm derdim fazla okumaktan gelse de, yine de dayanamadım, okumayı ve öğrenmeyi seven bir insan olduğum için okudum okudum okudum.. İnanılmaz faydasını gördüğüm siteleri tek tek buraya ekliyorum ki, yine aynı duruma düşersem ya da siz de benim gibi tükenmişlik sendromundan muzdarip olup, kendinizi nasıl bu kısırdöngüden çıkaracağınızı, hatta daha spesifik olalım, kendinize nasıl odaklanıp nasıl kendinizi rahatlatacağınızı bilemiyorsanız şu alttaki linkleri tıklayın derim. İlerleyen yazılarımda tüm bu konuları tek tek ele alıp; şöyle bir süre hep birlikte biraz kişisel gelişim, biraz rahatlama yöntemleri, biraz mükemmelliyetçilikten kurtulma konularına kafa patlatalım derim ben.. Dozu da kaçırmadan tabii, hayatın esprisini, mizahını kaçırmadan..

Daha az tükenmiş, daha fazla "ben" dolu günler dileğiyle..

Kaynaklar (kusura bakmayın hepsi İngilizce ama www.translate.google.com'a girip ilk kutucuğa sayfanın linkini kopyala yapıştır yapıp dilini de ingilizce seçip, ikinci kutucuğun dilini türkçe seçer ve tamam'a basarsanız tüm sayfanın Türkçesi karşınıza çıkıyor, ufak bir de bilgi)

1. Bu site ve video beni kendime getiren ilk çimdik oldu, başlamak için buraya tık tık.  
2. "Annelikten istifa ettiğim gün" başlıklı bu yazı yalnız olmadığımı hatırlattı, buraya tık tık.
3. Aslında tüm bir kuşağın benim gibi hissettiğini buraya tık tık yaparak fark ettim.
4. Nörobilim alanında da çalıştığım için, duygularıma illa fiziksel anlamlar bulabilmek için bu kitabı aldım ve çok faydalandım, azıcık bu alanda bilginiz varsa tavsiye ederim.
5. En çok faydalandığım, adım adım rahatlama ve kabullenme ezgersizleri içeren, inanılmaz tavsiye edecegim bu 40 günde farkındalık odaklı blogu okumak için buraya tık tık.
6. Her günümüz iyi geçmiyor, peki kötü geçen bir günü nasıl kotaracağız buraya tık tık.
7. Azıcık elma toplayalım rahatlarız diyenler buraya tık tık.
8. Anne olmasa da başarılı olan insanların içime işleyen sözleri de bu sitede karşıma çıktı.
9. Her gün biraz daha mutlu hissetmenizi sağlayacak 22 şey için buraya tık tık
10. Sadece benim çocuğum mu manyak ya? dediğiniz an can simidi babında buraya tık tık.
11. En sona bıraktım ama, aslında en güzeli de bu; bir meditasyon deneyimi için buraya tık tık.

32 yorum:

  1. Daha linklere bakmadan icim umutla doldu Ceren. Biliyosun o denizde bogulmasina az kalmis bir de ben varim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biliyorum canım, yalnız değilsin :) Linkler hoş, bir kısmı geyik, bir kısmı ciddi, tavsiye ederim hepsini..

      Sil
  2. Ne guzel, ne faydali, ne icten bir insansiniz. Blog alemindeki en samimi, en ogretmeyen, ogrenen insansiniz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Adsız :D En büyük hedefim gerçekten öğretmemek ama beraber öğrenmek.. Bilgi paylaştıkça pekişir diye düşünüyorum ama şu şöyle olur, bunu böyle yapmalıyız diye dikte edince bir kulaktan giriyor diğer kulaktan çıkıyor..

      Sil
  3. Oh cok sevindim hepinizin adina, degisim seninle baslayip tum aileye yayilacak, Maya da daha iyi olacak insallah. Ben de linklere bakmadim henuz ama bakacagim. Ben de bu arada belimi agrittim ve yine bel fitigim nuksetti zannettim -neyse ki o kadar ciddi degilmis daha iyiyim- ama asil odak noktam bu degil, bu olay olunca defalarca simdi benim kizimim ritminde kim ilgilenebilir ki onunla diye defalarca agladim ki her gun agladigim delirdigim ritmden bahsediyorum. Her zaman en once hep saglik olsun. Bir de istek yazim var, kaliteli zaman nedir, nasil maksimize ederiz, neler yapabiliriz? Kaliteli zamanin kitabini yazacak kadinsin malum :) Bir de uyku meselesiyle ilgili eski yazilarindan degisik fikirler gelistirdi ya da yazmak degil onermek istedigin link kitap ne varsa yaz nolur, uyku meselesi beni tuketti. Iyi oldugun buradan belli, yine geldim agladim agladim :) kusura bakma, benim de senden baska ogreten annem yok. Sevgiler. Zeynep

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen kaliteli zaman için ben de yazı isterim :)

      Sil
    2. Zeynepçim ("von" olansın değil mi :D karışmasın uyku düzeni vs denince, yorum yapmadan önce onu kesinleştireyim de kişiye özel yorum olsun yoksa uyku konusu çok derin) Öncelikle geçmiş olsun, umarım tez zamanda kavuşursun sağlığına.. Ben de feci soğuk almışım, sırf Maya'ya kim bakacak paranoyasıyla başımı yatağa dahi koyamıyorum o nedenle çok iyi anlıyorum seni..

      Sil
    3. Tamamdır :) Kaliteli zaman ve zaman yönetimi yazısı geliyor yakında..

      Sil
    4. Ben bal olan :) Hep geçecek Zeynep, az kaldı dediğin ama 10 ay oldu, geçmiyor demek istemeyen :) İlk kez şunu söylüyorum ama, ne ara 10 oldu yahu, ilerleme var bence. Şu alerjisi bir geçseydi... %1 ek gıda %99 emme olarak ilerliyoruz hala. Acılara en iyi bebeyle aşırı kudurup gülmek geliyor bana son zamanlarda. Sana da çok geçmiş olsun, gurbet ellerde sen çok daha zorluk yaşıyor olmalısın mutlaka, ben en azından annemlere kaçtım yine, as usual :)

      Sil
    5. Zeyneplerin uyku sorunu oluyor demek ki :D Tamam ayırdım şimdi.. 10 aylık mı oldu ya maşallah! Reflü olup olmadığına baktılar değil mi? Bu çok sık rastlanan bir sorun, çok sıkıntı yaratıyor aman atlanmasın.. Bir de sen yazınca kendimi 40ı çıksın düzelir, 7 ayı çıksın düzelir, yaşı çıksın düzelir, 2 yaşı birsin rahatlarsın, okula başlasın tamamdır falan diye diye 30 yaşına dek vuran teyzelere benzettim :D Kolay gelsin yaz daraldıkça..

      Sil
    6. Bak bu sabah Alternatif Anne'de güzel bir yazı çıktı: http://alternatifanne.com/uyku-egitimi-2-tracy-hogg/

      Sil
  4. Mizahı hiç kaybetme zaten.ınsallahhh o zır tetkıklere gerek kalmaz aminnn aminnn aminnnn.. Buarada 2 ve 3 okudum şimdi hatta wp başka makalelerede bir baktım off.. Bizde biraz zor bir dönemden geçiyoruz ailecek yararı olabilecek birkaç yazıya ulaşmak iyi oldu.tesekkur ederım kendı adıma

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesela sinirlenince sanırım işaret parmağımı sallıyorum, onu öğrenmiş, bana sallıyor hoop tutuyorum o parmağı "anneye barmak sallanmaaağz" diye :D Hemen yumuşuyor ortam.. Mizah önemli :D

      Sil
  5. çiş tutma olayı benim kızımdada yaşandı zor ve sıkıntılı bir süreçti ama inanın geçiyo kızım 3,5 yaşında 2 yaşını doldurunca tuvalet eğitimine geçmek istedim bunun için kendisininde hazır olduğunu sandım sanmaz olaydım zorlamadım bağırmadım klozete yada lazımlığa oturttum ilk 1-2 gün yapmasada problem yoktu ondan sonra oturmak istemedi ağladı çiş tutma problemi başladı yapmamak için çok direndi yaparkende acı çekerek ağladı 2ay durum buydu sonradan yavaş yavaş düzeldi ilaç kullanmadık inşallah sizin kızınızda iyileşir ne çektiğinizi aynı yollardan geçmiş birisi olarak anlıyorum ama buda sonsuza kadar sürmeyecek bunu düşünün

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay ne olur bana ogrenenanne@gmail.com'dan ulaşın ne olur, çok sormak istediklerim var. Perişanız, kuyruğu dik tutmaya çalışıyorum ama ailecek çok zorlanıyoruz, çok rica edeceğim...

      Sil
  6. inşallah hiçbirine gerek kalmaz ama gerek kalırsa da doktorlar ne diyorsa yaptır. aklınızda bir acaba kalmasın. bir sebebi olmalı diye düşünüyor insan. sebebini bulurlarsa ilaçtı bilmemneydi halledersiniz.. Allah daha beterlerinden korusun, inşallah önemsiz sıradan şeyler çıkar ve geçer gider.. ama mümkün olduğunca az yara alırsınız umarım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay amin, inşallah o tüplere tellere bilmemnelere gerek kalmaz o tip tetkikler daha beter travma edecek çocuğu diye ödüm kopuyor :(

      Sil
    2. bizimki ilk havale geçirdiğinde neler neler yaptılar, üniversite hastanesinde delik eşik ettiler yavrumu. onun da bizim de içimiz parçalandı. hatta o sıralarda söylediği 3-5 kelime vardı onları bile unuttu miniğim nasıl korktuysa :(
      aman inan geçiyor. şimdi yine eskisi gibi hastaneye gitmeyi oyun olarak görüyor, hiç güçlük çıkarmıyor. arada numaradan "anne ben hasta olmuşum beni bi doktora götürün" diyor :) inşallah gerek kalmaz ama gerek aklırsa da sıkma canını, onlar sanırım bizden çok daha güçlüler, öyle bir üstesinden geliyorlar ki sorma..

      Sil
    3. Doktorculuk bizim evin en sevilen oyunlarından biri :D Devamlı ilaç veriyor ağzıma ateşimi ölçüyor "hmmmm ilaaaç" falan diye çok komik..

      Sil
  7. Maya için regresyonu düşündün mü hiç canım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay Tütencim nedir o, mesleki jargon çok farklı olabiliyor, biraz açar mısın?

      Sil
    2. regresyon EFT olayı ama 2,5 yaşlarında bi çocukla ne yapılabilir acaba çok merak ettim :)
      düşünsene Mayaya şöyle telkin veriyorsun "Maya ufak dokunuşlarla şuraya şuraya vururken çişini 20 saat tutmayacağım de" ve o da tamam deyip yapıyor :)
      bunun bir yolu varsa vallahi ben de öğrenmek isterim :)

      Sil
    3. Ahahaha sesli güldüm inan ki :D Ben direkt rüşvet verme tekniğine sardırdım birkaç gündür, sticker veriyorum yaptıkça bir de devamlı dans ediyoruz el çırpıyoruz falan. Çok primitif teknikler canım bunlar.. :P

      Sil
    4. Regresyon EFT değil bunu kim yazmış göremedim ama sanıyorum karıştırmış. Tamamen farklı tamamen apayrı konular. 2,5 yaşındaki çocukla da regresyon yapılabiliyor. Ben sana mail gönderiyor olacağım Cerencim.

      Sil
    5. Çok isterim, valla çok merak ettim.. Ona olmazsa kendime ayol! Ben tüten'in bloğundan çok faydalanıyorum gençler, bu hatun bu işi biliyor, bir bakın isterim!

      Sil
  8. Soluk tutup okudum.. Çok çok sevindim yeniden sesini bulduğun ve içini ferahlattığın için.. Bunlar en meşakkatli ve dev adımlardı bana kalırsa.. Çok merak ediyorum, adım adım neler yaptın, nasıl yaptın. Ne düşündün.. Senin çöpün benim hazinem, anlarsın ya :D
    Verdiğin tüm linkleri de en bebeksiz anımda okuycam..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :D Debeleniyorum o çöplükte ama bir iki parça para edecek bişey buldum dur bakalım ;)

      Sil
  9. Kimse toz pembe geçirmiyor günlerini, bir iki renkli fotoğraf kareniden ibaret değil hayat, o fotoğrafın bir de kamera arkası var ve kimbilir nasıl. Linklerin hepsini tek tek açtım. Size yazdıktan sonra da onalra bakacağım. Ses vermeye devam edin Öğrenen Anne, bizde sizin öğrendiklerinizle öğreniyoruz:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle, buz dağı benzetmesinin çok daha güzelini güncelini yapmışsınız :)

      Sil
  10. Hahhahaa :D Harikasın ya özüne döndün budur :))

    YanıtlaSil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!