15 Ocak 2016 Cuma

"Bebeğim ben" dönemi

Maya'nın kreş grubunda şu an 8 çocuk var. Bunların 4 tanesi Maya ile yaşıt, geri kalanlar 1 yaş civarında. Burada kreşler bu şekilde karma oluyor. Maya eve gelince ilk iş "bugün bebek Z. şunu yaptı, bebek S. bunu yaptı" diye anlatıyor. Bazen de büyük bir çocuğun yaptıklarını anlatıyor ve "çünkü o büyüüük" diyor (yesinler, en büyüğü 3 yaşında!)

Son 1-2 haftadır eve geldiğinde daha önce pek ilgilenmediği bebekleriyle daha fazla evcilik, doktorculuk, sıraya sokup bişeyler anlatmaca falan oynadığını ve serbest resim (karalama) çalışmasında yuvarlak yuvarlak bişeyler çizip "bu bebel, bu anne, bu baba" diye anlattığını fark ettim. Ayrıca "anne ben bebek Maya'yım" diyor ve mesela yerde emeklemece, "hayır bebekler konuşamaz da da da da der" diye kendi kendine bebekçe konuşma gibi oyunlar yapıyor. Fakat son 4 gündür, normalde çatal bıçakla kendi yediği yemeğini "yapamıyoruuum, bebek Maya'ya sen yediiir" diye yiyememeye, "memeden süt içicem" diye bana sarılıp başını göğsüme gömüp dudak şaplatmaya ve hatta tüm bunları uyku sırasında gecenin bir yarısı uyandığında da yapmaya başladı!

Dönemdir geçer diyorum ama ya havle.. Koca çocuğa yemeğini yedir, üstünü giydir, memeni koklayarak (!) uyut, ha tabii ki merdivenleri çıkmayı da unuttuğu(!) için devamlı kucağında taşı.. Ayh.

Endişelenmemi gerektiren durum değil; oyun amaçlı yaptığının farkındayım. Eğer yaptığı şeyleri hakikaten yapamamaya başlasaydı; mesela konuşmada gerilik, yürümede basamak çıkmada zorlanma, zihinsel anlamda daha önce yapabildiklerini yapamama gibi durumlar olsaydı, özellikle 3 yaş civarı kendini belli eden "otizm spektrum bozuklukları"ndan endişelenir hemen doktora koşardım. Ama sıpa oyun yapıyor.. Ben de sakince oturup geçmesini bekliyor, oyuna dahil olup "aman da aman, Maya şimdi minik bebek mi olmuş, o zaman bu akşam erken yatması lazım çünkü bebekler çooook uzun uyumalı ki büyüsünler" türü taktiklerle kendime alan kazanmaya çalışıyorum :) Bu dönemde "aman da bebek mi oldun ne güzel ne şirin" demek, dönemi sadece uzatıyor, onun yerine "evet şimdi bebek olma oyunu oynuyoruz, hah şimdi Maya büyüdü, küçük bir kız oldu, ooo Maya daha da büyüdü kocaman bir kız oldu, saçları uzadı, okula gitmeye başladı, hatta resim bile yapabliyor, hadi resim yapalım şimdi" gibi ufak ufak yönlendirmelerle bu dönemi de atlatmasına çalışıyorum. Bazen de Maya "kocaman" anne oluyor tabii, "Maya'nın memeleri kocamaaaan" diyip sıraya dizdiği bebeklere tek tek göğsünü gere gere sütünü ikram ediyor :D Gel de gülme..

The breakwomb çok sevdiğim bir grup, gerçekten çok gerçekçi gözlemleri var. Bu alttaki videoyu bizim kızlarla buluştuğumuzda resmen birebir yaşıyoruz, kendimi gördüm ve gülerken bir yandan da "ay valla bunu da yapıyorum, ay bunu yapmayayım hakikaten çok fena" dediğim oldu. Özellikle gidiş sahnesi aynen biz: "hoşçakal deee, bırak onu yerineee" :) İliştiriyorum :)


30 yorum:

  1. Maya ile Ela nın huylarını çok benzetiyorum :) ben bebek Ela yım demesiyle abisi aa sen bebeksen bu oyuncaklarla oynamazsın ben alıyorum diyo ve bizim bebek Ela birden büyüyor 10 kaplan gücünde abiye saldırıp bebeklikten çıkıyor :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)))) Bizim eve de bir abi şart!

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Bunun gibi bir sürü videoları var hepsi şahane :)

      Sil
  3. Varya artık bir sürü değişik dönemden geçiyoruz dilayla ama hiç takmıyorum desem, biliyorum ki o da gececek bu da gececek. Bebek dönemini tabi ki biz de yasadık hele kardesten sonra ama geçti bitti. Sanırım ekstra ilgiye ihtiyaç duyduğunda böyle bebekleşiyorlar.sende onu şöyle kundak gibi sar biraz mıncır ısır öp ye bakalım kalıyor mu bebeklik haha

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kreşte bir bebek var Alissa, özellikle onu taklit ediyor. Bir bebeğinin emziği var onu da soktu ağzına! Düşünsene ilk 2,5 sene 1 kez bile emzik kullanmamış çocuk :D

      Sil
  4. :)video. Benimde arkadaşımın çocuğu 3,5 yaşında bizim oğlan ile olduğu günlerde onn gibi konuşuyor,düşüyor falan..sanki ilgi görmüyorlar.Daha çoook ilgiiiiii daha çooookk ilgiiii:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlgi manyağı hepsi, sanki gören de ilgilenmiyoruz sanacak.. Ah köy çocuklarııııı

      Sil
  5. Hatunlar süpermiş. Diğer videolara da bi göz atayım : )

    Hadi ya otizmde normalde yapabildiklerini yapamama mı başlıyormuş? Yani birdenbire sağlıklı gelişim gösteren bir çocuk da gerilemeye başlayabilir mi? Vay anasını ya nedir bu yetişme sürecinin çilesi ya.. bir insan olabilmek ne zormuş : )

    Maya'nın anne, baba, bebek çizimlerini merak ettim :D yuvarlakları :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Insan derken karakter değil. Tamamen biyolojik olarak yani.

      Sil
    2. Otizm spektrum hastalıklarından biridir evet.. 3 yaşına dek normal gelişir, 3 yaşında birden gerileme unutma başlar.. Ama çoklu alanlarda böyle bebek olacaĞĞĞM diye bağrınarak değil :D

      Sil
    3. Hadi ya! Ben onu 2 yaş sanıyordum :(

      Sil
    4. Otizm sadece tek bir hastalık değil, farklı türevleri var.

      Sil
    5. Ha anlaşıldı. Konu hakkında çok cahilim, sustum.

      Sil
    6. Estafuğrullah, mesleğin içinde değilsen bilmemen çok normal, çok insan tek bir otizm hastalığı olduğunu sanar medya nedeniyle ama otizm çok farklı şekilleri olan bir hastalık..

      Sil
  6. Artık terrible two'lara filan aşinayım da bunu ilk defa duyuyorum, sanırım ilgi istiyor, bir de aile olma\anne olma olayını farkediyor, kızlar da genelde evcilik oynar ya annelerinden gördükleri için. Sıfır bilgiyle yazılmış analizim bu kadar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nikki ne olacak bizim bu ortak tankgirl profil resmimiz? Birimize ufak Tank öbürümüze gocamış Tank diyelim bari (gocamış ben oluyorum) :D

      Şaka maka tank girl'ü artık hiç sevmiyorum, değiştirmeye üşeniyorum.

      Sil
    2. Aynı yorumu ben yapacaktım yahu aynı profil fotosu :) Değiştirin göünüzü seveyim braveheart'ın hatun versiyonu gibi..

      Sil
    3. Nikki bu arada konuyla alakalı değil ama dün birşey duydum; kara mizah'ın tam karşılığı dark humor'muş artık ırkçılığı çağrıştırdığı için! Doğru mu yoksa sırf amerikada yaşadığı için fazla hassaslaşan insanlar mı böyle düşünüyor?

      Sil
    4. Ahaha ben Tank Kemal olayım :3 şaka bir yana, değiştirmeye hazırım yılların profil fotosunu :D
      Kara mizah konusunda ise ben hep "dark humor" olarak biliyordum kara mizah'ın tam karşılığını, ırkçılıktan bağımsız olarak.

      Sil
  7. Sevgili öğrenen anne... 2.cocuk için genel düşüncen neler? 38 yaşında 2 yaşında hali vaktimiz yerinde normalde home office ama şu an evdeki işgalci yüzünden hala çalışmaya başlamamış biri için neler söylerdin. Bana kalsa ben o kaos sürecini bir daha asla yaşamak istemiyorum. Ama eşim oğlumuzun hayatta yalnız olmasıni istemiyor. Zaten biz çok genç ebeveyn olamadık. Neden kardeşi olmalı bir çocuğun ve neden olmasa da olur? Düşuncelerin benim için çok değerli. Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Özlemciğim aslında bu konuda yazmıştım ben ama sonra sürpriz hamilelik ve düşük yaşayınca, bu konuda "kardeş şart şurt" diyenlerden ne kadar nefret ediyorsam, herhangi bir yorumda bulunanları da o derece antipatik buluyorum. Bence bu sadece eşlerin birlikte oturup uzun uzuuuun düşünerek almaları gereken çok önemli ve özel bir karar. Herkesin şartları, istekleri birbirinden farklı. Tek bir fikrim var; asla "kardeş olsun" diye yapmamak lazım çünkü bir insan diğerine yoldaş olarak yapılmamalı, bir birey olarak istendiği için yapılmalı. Tek çocuklara atfedilen bencillik, yalnızlık falan bunlar kardeşe bağlı karakter özellikleri değil, bir insanın yetiştirilme tarzıyla, yaşam olaylarıyla ilişkili özellikler. O nedenle bence bu senin ve eşinin ortak kararı olmalı, benim ya da mahalleli teyzelerin hatta diğer çocuğunuzun bile fikri hiç önemli değil.

      Sil
  8. Nayır, nayır, nayır... Bunun için de, endişelenmek istemiyorum. Gerçekten anne olduktan sonra düşünmekten, öğrenmekten kaçmak istiyorum yahu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Doğru yoldasın diyeceğim ama benim yapamadığım bir şey bu sadece kendi içine kapanmak :D Bazıları asıl öyle olmalı içgüdülerini dinlemeli başkasını dinlememelisin diyorlar ama teknoloji ve bilgi çağında bana biraz mantıksız geliyor.. Ama endişelenme yahu zevkli işler bu işler..

      Sil
  9. sevgili öğrenen anne...ikinci çocuk kararınızın ardından talihsiz bir olay yaşayarak düşüncelerinizi değişmesini çok normal karşılıyorum.bana da antipati besleyeceğinizi bildiğim halde kocaman büyük harflerle kardeş şart diyorum. nedeni için bir çok sebep sayabilirim. fakat ilk çocuğun yorgunluklarından dolayı bir çok anne bu saydığım sebepleri göz ardı edecektir.bunu ancak ikinci çocuğunuz olunca ve tek çocuklu hayatın ne kadar sıkıcı olduğunu, kardeşini doğurarak kızıma ne kadar büyük bir iyilik yaptığımı anladım. birbirlerine o içten sarılmalarını gördüğümde, birine kızınca diğerinin bize düşmanıymışız gibi baktığında, uyanınca ilk uyananın diğerini sorduğun da, ufak tefek kavgaları olsa da birlikte oynamanın tadının paha biçilmez olması....ve bir sürü bir sürü sebeplerden dolayı çocuklar yalnız kalmasın diyorum. içime bir şeyler sığmayıp taştığı zaman da ilk aradığım kişinin kardeşim olması zaten bu söylediklerimin hepsinin toplamı belki de....sevgiyle kalın

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili anne güncesi, ben size kardeş kötü birşeydir yapılmamalı demedim ki neden bu şekilde savunmaya geçmişsiniz anlamadım? Kardeş sahibi olmak şans da olabilir en büyük şanssızlık da olabilir. Benim karşı olduğum "şart" denilmesi, neden bu kadar ısrarla "meli malı" kipine bu kadar bağlı olsun ki hayat? Sanırım yukarda yazdıklarımı okumamışsınız. Herkesin şartları farklı. Bazı insanlar ekonomik nedenlerden yapmaz, bazıları tek çocukla hayat güzel neden ikinciyi yapıp bu dengeyi bozayım diye düşünür yapmaz, bazıları ise biyoloik nedenlerle yapamaz. Bu tip yapmalısın şart gibi söylevlere ben bu nedenle karşıyım. HAYIR KARDEŞ ŞART DEĞİL! İstenirse ikinci bir çocuk yapılabilir ama ilkine kardeş olsun diye çocuk yapmak bence en büyük hata, ikinci çocuğun da bir karakteri var, o birine kardeş olsun diye yapılmamalı.
      İki evladınızı sevmeniz, bu kararın en güzel karar olduğunu düşünmeniz ne güzel, onlar size sahip oldukları için şanslılar ama lütfen bu şartşurt kısmından vaz geçin, herkes sizin kadar şanslı olmayabilir, kardeş şart derken engelli çocuk sahibi olmak, düşüklerle uğraşmak da var. O nedenle lütfen "kardeş güzel" diyin de şart demeyin, düşünsenize ne çok insan üzülüyordur bu "şart" kelimesiyle.. Benim tek derdim bu.
      Ayrıca ben de eşim de, çevremde bir çok insan da tek çocuk olarak büyüdük ve bu benim çocukluğumda da şimdiki hayatımda da HİÇ üzüldüğüm bir durum olmadı aksine ailemin ekonomik gücünden faydalanıp en iyi okullarda okuyabildim, yurtdışına yollandım, hatta ailem bana 1 sene dünyayı gezme hediyesi bile verdi ve bu benim tüm yaşamımı değiştiren bir deneyim oldu. İkinci çocuk olsaydı bugün olduğum yerde olamazdım ve onlara her zaman bu konuda müteşekkirim. Yalnızlık konusu nedense çok öne atılır, sanırım insanların gözünde böyle tek çocuk olup sabahtan akşama dek evde kapalı, koltukta tv izleyen zavallı sıkılmış ve yapayalnız çocuklar var :D Çok dürüstçe söyleyeyim, ben hiç öyle tek çocuk görmedim hatta aksine tüm hayatı "kardeşin var işte oynayın" diye kardeş kavgalarıyla geçen çocukların aksine biz "aman yalnızlık hissetmesin" diye devamlı sokağa salınır, kurslara yollanırdık. Ben doğrusu asosyal tek çocuk hiç tanımadım :D Yetişkinler dünyasına fazlaca girildiği için yetişkinler hakkında çabuk empati kurabildiğimiz doğrudur, bu da bize yetişkin hayatımızda büyük avantajlar veriyor. Bakın mesela benim bir çok arkadaşım kardeşiyle ayda yılda bir telefonlaşırken, bazısı adını ile anmazken, biz "kardeş gibi" dostlarımızla neredeyse hergün skype yapıyoruz :D Yani tek çocuk eşittir yalnız çocuk değil, böyle düşünmenize üzüldüm ama kalıpyargıların kırılması çok zor..
      Kısaca "kardeş şart"a çok karşıyım ama "ikinci çocuk güzeldir"e sevgilerimi yolluyorum :)

      Sil
  10. O zaman "ikinci çocuk güzeldir" hem de çok güzeldir...belki de olaylara farklı açıdan bakmamız sizin tek çocuklu, benim 3 çocuklu bir ailede büyümüş olmamızdan kaynaklanıyor. Her şartta mutlu çocuklar büyütmemiz dileğiyle...

    YanıtlaSil
  11. Oyun yaptığı belli ama yine de bir pedagoga danışmak çözüm için yararlı olur kanısındayım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yok merak etmeyin, ben kendim de klinik psikoloğum ve çocuklarla çalıştım uzun yıllar, çok normal bir dönem, danışılacak bir durum değil :)

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!