16 Mart 2016 Çarşamba

Hayat bi nefes aldır be!

Ayyyh, yine çöküş.. Bıktınız değil mi, ben de bıktım inan ki.. Bu sefer ne oldu; vallahi evde herşey günlük güneşlik gidiyordu, kreşten 3 gün önce yediğim "şamarı" (anlatıcam dur, şaşaalı bir giriş olsun dedim) bile kafaya takmıyordum ama bu sabah.. Moraller yine yerde.

Bizim kız evde bir melek son günlerde. Fakat her sabah kreşe gitmiycem diye yırtınıyor. Üzerinde durmuyorum çünkü işe gitmem lazım, bazı rutin doktor kontrollerim var, saçımı boyatmam lazım, bir de onsuz 2 saatçik kendime zaman ayırmam, bir sıcacık kahve olsun içmem lazım. Lazım işte, yoksa ben tırlatırım, benim tırlatmam demek tüm ailenin cortlaması demek..

Neyse 1 haftadır yataktan karga tulumba kreşe götürüyorum, o gün imkanım varsa biraz uzun uyumasına ya da evde az keyif yapmasına izin verip biraz geç bırakıyorum, mümkün olduğunca erken alıyorum yani huyuna gidiyorum ama her sabah "gitmiycem" diyor. E normal, her çocuk yapar.. Fakat Pazartesi almaya gittiğimde iki öğretmen birden üstüme çullandılar. "Geçen hafta evinizde bir değişiklik mi oldu, Maya birden çok huysuzlaştı, anlam veremediğimiz bağırma ve ağlama nöbetleri oluyor, aşırı ilgi istiyor ve diğer çocuklarla kesinlikle iletişim kurmuyor, oynamıyor, hatta göz teması dahi kurmuyor, kendi içine kitleniyor" dediler. Normal bir ana paniklerdi ama ben "amaaaaan, bizim kızın dnemsel huysuzluğu, yeni hastalıktan kalktı" dedim geçtim. Salı günü yine benzer bir serzeniş. Bu sabah eşimle götürdük, bizi çektiler bir köşeye, ağzımıza güller diktiler.. Altmetinde "kızınızın otistik olduğundan şüpheleniyoruz" yatan, sözel hafifletmeyle "göz teması ve iletişim kurmaması ve uyum sorunları bizi düşündürüyor, acaba bir uzmana götürseniz" vardı bugün laf salatamda.. Ağır di mi sevgili dostlar...? Ağır ki ne ağır.. Klinik psikolog olduğum için kızımın otizmi olmadığını biliyorum ama otizm yelpazesinde bir sürü hastalık var ve itiraf edeyim, içimdeki psikolog "yok daha neler" dese de, içimdeki anne yine de evham yapıyor ve kitaplarımı açıyorum, kriterleri başkasının çocuğuymuş gibi önüme serince, yani zorlasan biraz otizm yelpazesinden bazı şeylere uyuyor işte.. Bir an "teşhisi koy rahatla be, ne değişecek ki hayatında?" gibi anlamsız bir düşünce geçiyor ama elimin tersiyle iteliyorum "kuruntu yapıyorsun..!"

Fakat söylenenler de içime işledi bu sabah, biraz sıkıldım. Özellikle bir gerçek var ki; tokat gibi çarpan da o zaten.. Göz teması ve iletişimi sadece yetişkinlerle kuruyor Maya, çocuklarla oynamayı sevmiyor, dahası çocuklardan korkuyor ve içine kapanıyor ama ne kapanma, kitleniyor sanki.. Bebeklikten beri gelen arkadaşlıklarında bile temkinli, beraber oynamayı ve iletişim kurmayı çocukların anneleriyle yapsa daha mutlu diyeyim.. Pek normal değil evet ama sonuçta 2,5 yaşında yahu; pohpohlanmak, devamlı aferin duymak, asla eleştirilmemek ve dünyanın merkezi olmak istiyor. Çocuklardan pohpoh alamadığı için büyüklere yöneliyor, güçte eşit ilişkilere açık değil çünkü..

Alman sistemi ona pek yaramıyor. Türkiye'de bloglarınızdan görüyorum kreşte çocuklar kucaklanıyor öpülüyor, okşanıyor sanırım. Burda fiziksel temas pek yok hele öyle öpme falan asla yok. Maya biraz kucak seven bir çocuk, doğduğundan beri böyle. Burada en özel kreşler bile "okul", kuralları var ve hiçbir çocuk özel değil, herkes eşit derecede bakım alıyor, herkesin sorumlulukları var. Alman toplumu bu şekilde. Fakat Maya... Maya gerçekten biraz fazla duygusal ve "sensitive" yani hassas bir çocuk, bedensel temasa, devamlı aferin almaya, başarısının övülüp hatasının görmezden gelinmesine alışkın. Evde bu şekilde ve doğrusu şu an işe yarayan yöntem bu.. Kuralcı ve anne baba odaklı yetiştirme şekli sadece onu 2 yaş krizine sokmaya, daha huzursuz ve hırçın yapmaya neden olunca, ben sistemi daha yumuşak, çocuk odaklı ebeveynliğe çevirdim ve rahatladık. Ama kreşte böyle değil ve kaç kreş ya da okul değiştirsem de asla bu şekilde olmayacak çünkü Alman sistemi böyle değil.

Dolasıyısıyla ne oldu; Maya'nın 2 yaş krizi evde bitti, herşey süt liman ama kreşte feci şekilde devam ediyor. üstüne de öğretmenler (3 kişi) 8'i bebek 12 çocukla ilgilendikleri için (anaokulda 2 öğretmene 25 çocuk olacak bu sayı), kimseye özel ilgi de gösterecek durumda değiller.. Ne oluyor, Maya'yı bırakıyorlar bir köşeye, kapanıyor içine ya da ağlıyor yarım saat..

Çok sinir bozucu.

Kreşe yollamamayı düşündüm evet. Fakat evde bakma imkanım artık yok, işim ve diğer uğraşlarım bir yana, artık 2,5 yaş çocuğuyla aktivite bulmakta zorlanıyorum, gün geçmiyor. Zaten 8.30 da bırakıyor, 13'te alıyorum, çok uzun bir kreş zamanı sayılmaz. Evde (ve hava elverdiğince dışarda tabii) 5 saat başbaşayız babası gelene dek. Yani vicdan yapmama gerek yok biliyorum.. Onun yeri ev değil sosyal bir ortam olan kreş olmalı bu yaşta.

Fakat öyle çok ağlıyor ki; sabah gitmemek için ağlıyor, bıraktığımda anne diye yalvara yalvara ağlıyor, gün içinde en az 30dk-1 saat çeşitli ve nedensiz ağlamaları oluyormuş. Eve gelince cennetlik.. Akşam yatarken aklına sabah kalkması geldiği için "kreşe gitmiycem" diye bir daha ağlıyor.. İçim parçalanıyor. Yollasam bir türlü, yollamasam başka türlü dert...

Üstüne de bu otizm iması.. Şahane oldu gerçekten.

Maya'nın "farklı" olduğunun farkındayım. Zorlanıyorum hem de çok. Çocuk bakımında uzman olan bu kişiler bile Maya'nın onları çok zorladığını söylüyorlarsa, demek ki sorun bende değil dedim az biraz rahatladım :P Pollyanna kaçmış içime. Ama bu fark bence bir hastalık değil; sadece biraz karakter meselesi, biraz kreşin ve evin farklı disiplin uygulaması, biraz kreşteki 4 büyük çocuğun da hasta oldukları için yokolmuş olmaları (zavallı çocuğum bebeklerin arasında kaldı iyice) ve biraz da uzun süredir gelip geçmeyen hastalıklar dizisi (bu sefer de streptekok salgını başladı etrafta).

Ayh ne yapıcam bilmiyorum. Çok daraldım yahu.. Bir süre yollamasam mı? Ama evde başbaşa delireceğimizi biliyorum, bu sefer daha beter oluyor ikimizin de psikolojisi.. Yoksa inatla, bir Alman sertliğiyle "senin yerin kreş" diyip yollasam ve en azından kendi psikolojim mi normal kalsa?

Ayh hayat bi nefes aldır be... Otizm miş.. Üfffff. Psikolog olmasam bir de buna takılacağım şimdi hiç yoktan. Üf ben bir Dr.Nazi randevusu alayım en iyisi, çocuğun senelik bakımı da gelmişken..

Not. Bu arada beze geri döndük çünkü çılgınlar gibi ağlayıp bez üstüne don giyme modasında inat etti. Hanginizin nazarı değdi zilliler?! :D Anlatmıycam bundan sonra size hiç bi başarımı, hıh! :P Şaka şaka, çocuk işte bi uzay profesörü, bi bildiğin palyaço.. Ay az soluk, huzur, sağlık, nefes, mutluluk, biraz güneş ışığı ne oluuuuuur..!

60 yorum:

  1. Bu otizm meselesini hakikaten anlamıyorum. Otizmin kendi yaşıtlarıyla göz teması kuramamakla ne ilgisi var ki? Genel anlamda iletişim becerisini yoklamak gerekmiyor mu?
    Sosyal iletişim filan? Maya'yı ilk kez tanımıyorlar, genel anlamda tanıdıkları bebenin nasıl olduğunu değerlendirmeleri gerekmez mi? Dönemsel bir hassasiyet, ağlama krizleri, kendini geri çekme hali neden onları bu imayı yapmaya yönlendirdi.

    Diğer erkek çocukları köşeye sıkıştırıp öpüveren çapkın bir kız nasıl otizm iması aldı ben anlamıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay sorma, bir ara hiperaktivite modaydı şimdi otizm..
      Hayır bir de evde yok kreşte var, yine de kendilerine bişey kondurmuyorlar evde bir sorun mu var diyorlar..!
      O çapkın kız çok değişti ne yazık ki aslında çok çekingen ve sosyal anlamda içe kapanık bir çocuk oldu :( Bu beni de çok düşündürüyor..

      Sil
    2. en alta yarim yaptim ama buraya yazamadan da gecemeyecegim. Ceren, benim kizim da ayni! herkese gulucukler atan kiz simdi sus pus oturuyor. Ben de sosyal endisesi var mi diye kafayi yiyordum ama degil.Buyuyorlar, korkuyu, yabanciyi vs ogreniyorlar. Kaldi ki ben cok icine kapaniktim, su an susturamiyorlar:D lutfen kendinize de kizinizi da psikolojik olarak hirpalmayin. Akisina birakin. Birakin kiziniz da ortama alismasi zaman alan cocuk olsun. kendisinin bu ozelligini bilsin ama bunun icin kendini kotu hissetmesin, bunu bir eksiklik olarak gormesin. herkes asiri girisken, asiri sosyal olmak zorunda degil. ama herkes kendini sevmeli, kendini oldugu gibi kabul etmeli, kendine guvenmeli.

      Sil
    3. Ben bırakıyorum da öğretmenleri taktı şimdi de :D Yoksa ben şaşırdım bile, hayırlara vesile ola evde bu sıra herşey uyum içinde diye düşünüyordum daha o sabah.. :P

      Sil
    4. Ya mümkün değil otizm falan, saçmalamasınlar. Kendilerine baksınlar azıcık...
      Türk-Natürk farketmez, eğitimcilerin en temel problemi her çocuğun farklı olduğunu itina ile unutmaları. O standar programı uygularken bir çocuk uymazsa dünyaları sarsılıyor.

      Maya gayet normal... Senin de endişen kalmasın diye benimkini anlatıyorum.
      9 ayda yabancılardan korkmaya başladı, 3 yaşında kreşe başlayınca azalmaya başladı. 3.5'ta bi basamak, 4'te bi basamak derken geçtiğimiz hafta 100 kadının arasında cirit atıyor, genç kızlara kucak veriyordu.
      Maya şu an hastalıktan çıkmış, annesine halihazırda düşkün bir çocuk, o arıza yapmayacak da ben mi yapacağım...
      Senin sabrından sonra okuldaki standart yaklaşımlardaki duygu eksikliğini o değil de biz mi fark edip arıza yapacağız. Maya yapacak, aferin Maya'ya.
      1-Bence öğretmenlerle senin yaklaşım arasındaki kalite farkına alışamadı hastalıktan çıkınca. Güven kurmakta zorlanıyor olabilir yani, ne var, Allah Allah...
      2-Her çocuk farklı.
      3-Seni ne kadar çok sevdiğini ve senden ayrı kalmayı tercih etmediğini belirtiyor olabilir. Yani seni seviyorum diyemediği için, sevdiğini senden ayrılmak istemeyerek gösteriyor. Aslında okulu da seviyor ama okula gidip gelme saatlerini sana olan bağlılığını göstermek için kullanıyor.

      Çok bilmiş yazdım, izninle.
      Çünkü DM'yi de mesela kalem tutması için, okula saatli gidip gelmesi için, çizgileri taşırmaması için, masada oturması için zorladıkları, beni uyardıkları oldu.
      Neredeyse tuzağa düşüyordum. Ama düşmedim. Hazır olduğunda her şeyi bir anda kabullenip başardı kendince.

      Maya'ya ihtiyacı olan zamanı ver.
      O dik kafalı öğretmenleri de versin!
      Ay çok sinirlendim.
      Huyumu suyumu iyice belli ettim hemen :)

      Sil
    5. Otizim tamamen abarti olmus yani, yuh demek istiyorum, tipik alman modeli. Bosveriniz efenim.. Soyle cana yakin bir kizimizi birkac saatligine evde baktirsak? Cok mu pahali olur? Hem size hem cocuga rahatlik saglamaz mi? sonra play-date'lerle cocugumuzu sosyallestirseniz?
      Benim oglum da yeni iki yasina girdi ve her sabah istisnasiz agliyor okula gitmemek icin, her gece de yatmamak icin.. cocuk diyoruz ve geciyoruz (tabii butun sabahimin (her gun) mok olmasini engellemiyor bu durum..). ayrica otizm iyidir muhendis yapar :) blogunuz icin cok tesekkurler, oglum dogdugundan beri severek takip ediyorum..

      Sil
    6. ZTT ağzına sağlık, özellikle ilk paragrafın ne kadar doğru.. Haftaya toplanıp konuşucaz, eşim de fazla şey beklediklerini düşünüyor benim gibi, çok abuk subuk kuralları var illa ki uyacak diye direttikleri, mesela yemekten sonra asla sandalyesini geri itmiyormuş, te allahım sen itiver ya ayda katır yüküyle para veriyoruz bu kreşe sandalye bile itmedi diye olay çıkıyor...

      Sil
    7. Yeşilkelebek valla parasal açıdan değil öncelikle bakıcı bulmak çok büyük dert, bu ülkede pek bakıcı yok, anca sen gece sinemaya giderken uyuyan çocuğa 1-2 saat yarenlik eden babysitter gibi bişeyler var, türkiyedeki gibi bakıcı, eve temizlikçi zor yani bu memlekette, bizim türkler hep temizlik işine giriyor o nedenle valla :D
      mühendis yapar yorumunuza çok güldüm :D

      Sil
    8. TR'de mesela anneler bazen okulu sıkıştırıyor, çocuğumu zorlayın diye, öğretmen de onun anksiyetesine giriyor.
      Bizim haftada 3 gün gelen bir ingilizce öğretmenimiz var, ama yanlış hatırlamıyorsam kendisi alman. montessori eğitimcisi.
      DM derse girmek istemedi 2 ay. Kadın bana dedi ki "çocuğunuz derse girmiyor ve ben onu zorlamayacağım. Ders bitene kadar dışarda bekliyor kendi kendine, bu onun tercihi. Kendi hazır olup derse girmezse zaten bir şey öğrenemez. Bu yüzden onun gelmesini bekleyeceğim."
      Bunu demesinin sebebi şu: Kızınız ingilizcede ilerlemiyor diye bana gelmeyin. Ben çocuğunuza dil için baskı uygulamam. Bu yaşta öğrense nolur öğrenmese nolur...
      Okulun Türk müdürü ise bana gündüz watsaptan msj atıyordu, "bugün de ingilizceye girmedi, bilginize." Okuldan alırken de beni uyarıyordu, evde ikna etmem için.
      Sonuçta noldu, veli toplantısında öğrendim ki son bir aydır derse giriyor ve çok çabuk öğreniyor. Bu yıl ikinci seviyeden başlayacak, minik sınıfa düşürülmeyecek.
      Bir kurumda bir öğretmen bile çocuğu bu baskıcı sistemden kurtarabilir...
      Keşke kurtarsa...
      Ama anneler de manyak, hırs küpü olunca, tornaya sokmak herkesin işine geliyor...

      Maya da gün gelir en uyumlu çocuk olur, o zaman gider dersiniz "n'aaaberr gençler? nerde otizm iddiaları?" ;)

      Sil
    9. Ay sorma, benim ailem de beden öğretmenine zorlatmıştı beni valla yetişkin olana ve kendi keyfimle yapana dek spordan nefret ettim..
      Montessori burda çok yaygın, anaokulundan lise sonuna dek okullar var ama ben sadece montessoriyi çok fazla sevmiyorum çünkü bana çok kuralsız, çok aşırı çocuk odaklı geliyor, bence çocuğa gereğinden fazla sorumluluk yükleniyor. Başarısı kadar başarısızlığı da onun elinde ve çocuklar çok küçük yaşlarda bunun ayrımında olmayabiliyorlar yani acaba dışarda beklerken ne yapıyordu, hiç merak edip bakmışlar mı, ona bakarak yönlendirme yapmayı denemişler mi, o kısım bence eksik montessoride.. Ama bu benim fikrim. Ben daha eklektik, çocukları montessori dışındaki dünyanın genel şartlarına da hazırlayan bir eğitimden yanayım ki bunda ayarında yaşına ve psikolojisine uygun "zorlama" da olmalı diye düşünüyorum ama zorlama derken illa yapacaksın şeklinde değil, özendirme, neden istemediğini anlama, alternatif sunma, çocuğu isteksizliğini kendi çözmesi için yalnız bırakma şeklinde değil yani.. Ama hırs çok ayrı bir konu tabii, o çok çok berbat dediğin gibi..

      Sil
  2. kreş değiştirme imkanı yok mu ceren? belki oradaki öğretmenlere alışamadı? of ya bilemiyoruz ki bir anlatabilsele anne durum bu bu bu diyebilseler keşke..arin ile bazı problemler yaşadık biliyorsun, ama kreş ona iyi geldi ve severek gidiyor. ancak son zamanlarda kendi öğretmeni dışında biri karşılarsa kapıda biraz mızırdanıyor..yani belki maya da alışamadı öğretmenlerine, elektrik (!) alamadı :)
    valla otizm, asperger, vs. sen zaten ilmini okumuşsun, ters bişi varsa anlarsın diye düşünüyorum.
    bu arada evde değişiklik oldu, maya bezi bıraktı (yine takmış, olsun, boşver). bu büyük bir adım bence, belki de bu nedenle davranışlarında değişiklik oldu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değiştirsem de okul sistemi aynı Pelincim, zaten Eylül'de değişecek anaokuluna geçince.. :/

      Sil
  3. canım öncelikle evde kalması ona iyi gelir belki ama sonra dönüş nasıl olacak. üzüldüm kuzuya kıyamadım ağlamalarına. maya gerçekten farklı bir çocuk otizm konusunda mutlaka sen gereken yerlere götür ki kafanda sorular kalmasın kim olursa olsun bu imadan etkilenir çünkü. maya nın bir kaç tıl sonraki çiçek hallerini görmeyi o kadar çok istiyorum ki. evet çok zordu ama herşey geçti harika ve mutlu bir çocuk oldu dediğimiz günleri görmeye az kaldı ceren az.sen rahat olmaya çalış lütfen. bak maya kolay bir çocuk değil bu ispatlandı kreşte işte kendine haksızlık etme

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşte evet, eşim de onu diyor, kreşe 2 gün döndermeyeyim desem 3. gün bunalacağım bu sefer çocuğu atacağım ağlaya ağlaya daha berbat..
      Öyle mi dersin Özden.... Of of :(

      Sil
  4. Ceren biliyorum ordaki kreş mevzuları burdaki gibi değil ama şartları zorlayıp farklı bir kreş arasaniz. Kendimi senin yerine koyup düşünüyorum ne yapardım diye... geerekirse taşınıp başka bir kreş denemeye çalışırdım ya da belki yarı zamanli dadı... aklıma çok fazla seçenek ya da iyi bir çözüm gelmiyor ama benzer zorluklar yaşayan arkadaşlarıma da bir sorayım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuyunca kendine gıcık oldum :( amacım çok bilmislik yapmak değil ama yazıp okuyunca öyle gibi olmuş. Aslında kendimce bir çare aramaya çalışıyorum ama asıl demek istediğim seni anliyorim bazen annelik zor. Inşallah tez zamanda işler daha iyiye gider.

      Sil
    2. Ay ben hiç öyle anlamadım Nurcuğum, ben benimle kafa kafaya vermiş çözüm aramışsın olarak anladım :)
      kreşi değiştirmek çözüm değil ne yazık ki çünkü sistem böyle ve bu en özel en güzel diyebileceğim kreşlerden biri.. Eylülde mesela geçeceği anaokulu böyle özel olmayacak 25 çocuğa 2 ğretmen, orda hele hiç ilgi görmeyecek, onlar da haklılar aslında bağımsızlaşması lazım yoksa anaokulunda çok zorlanır. Almanlar çocuk odaklı değiller ne yazık ki kural ve sistem odaklılar.

      Sil
  5. Eee yok artık bir haftada mı teşhis koymuşlar? Tabi senin uzman olduğu bir konu olduğu için daha rahatsın başkası olsa şuan nette gonulmuş veryansın cocugum hastaaa dıye dolanıyor olurdu.. Bizim oğlanda begenılme ve pohpohlanma yuzunden buyuklerle oynamayı daha cok sevıyor bırde paldır kuldur oynadıgımızdan (elide agır masallah) yasıtı cocuklara uygun olmuyor.Bizi kreşe almayabilirler bile:) Aslında yeni bir yer baksan fena olmaz sanırım ortam bebeklerle doldukça Maya boyle olmaya başladı çünkü.beze dönmeyi istemede muhtemelen bu sebepten tanıdık rahatlığa sıgınmadandır onu takma bile.tr ye gelseydınız dede-nene-akraba fln derken bıraz neşelenırdı çocuk.ayrıca arada sarılsın sevsınler yani ne var ne soğuk millet yahu her çocuk farklı işte bu çocuk sevgi ilgi istiyo belli.bunu niye kabul etmeyıpte "ayy bizle oynamak istemiyooo" diye suçu çocuga atıyorlar.Gelim mi kavgaya;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet otizm açısından gülüp geçtim de bazı durumlar var, diğer çocuklarla oynamaması, içine kapanması vs beni de düşündürüyor. bebekliğinde konulan regülasyon bozukluğu teşhisi sanırım geçerli olacak, psikolog olarak bana da öyle geliyor çünkü.. damgalamak da istemiyorum bu yaşında ama en azından teşhis konursa belki de daha özel bazı adımlar atmak gerekir ve onun için daha yararlı olur diyorum..
      ay evet burda beden teması biraz "sakıncalı" :D türklerde de biraz fazla, yine bi arayı tutturamıyoruz.. :D

      Sil
  6. birde benim kafa bi milyon biliyosun şimdi şarj etti bu çocuk hep çocuklarla birlikte büyüdü oynadı bugüne kadar onlarla gayet iyi ilişkiker içinde değilmiydi. klinik tabloyu bilemem tabi ama bir haftalık bir sorunda hemen mi hastalık oluyor. zaten size sormuşlar evde bir değişiklik mi var diye. seninde bu büyük değişimler dediğin şey herneyse kışın bitmemesiyle birleşince stres yaratmış da olabilir yada sadece bir dönem.. ayy sen yinede götür de dr a kafanı kurcalamasın kurtulalım. öğretmenlere de bir fırça çekiver sonra hatta çemkir ayhffff

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. son 6 aydır pek değil işte :( yani diğer çocuklarla bir araya geldiğinde pek katılmıyor oyuna, tek başına da oynamıyor bir köşeye çekilip izliyor ya da büyüklerle oynuyor..

      Sil
  7. Yazmadan geçemedim. Maya huylarına sahip bir kızım var, hani zor çocuk dediklerinden, kendi doğruları olan, istemediği birşeyi zinhar yaptıramayacağınız. Daha 10 aylıktan itibaren karakterini ortaya koyan bir tip. Yani seni ve ruh halini anlayabildiğimi söyleyebilirim.
    Kreş konusunda senin adına üzgünüm ama Maya'yı haklı buluyorum. Kim keyif almadığı bir ortamda olmak ister? Eğer orada mutlu bir ortamı olsa kendi zaten gitmek ister, basit mızırdanmadan daha fazlası var sanki Maya'da. Çözüm olarak madem yetişkinlerle iyi anlaşıyor, seveceği bir oyun ablası bulmak faydalı olabilir belki. Günde 2-3 saat onunla evde, bildiği sevdiği ortamda vakit geçirse hem o mutlu olur hem de sana nefes alacak zaman oluşur. herşey çok güzel olur umarım. Ha bu arada tünelin sonunda ışık var söyleyeyim :) 4-5 yaşlarına geldiklerinde herşey çok daha keyifli oluyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısın, aslında ben de dün düşünürken oyun ablasının ona da bana da iyi geleceğine karar vermiştim, sen de yazınca dur ben bugün biraz araştırayım bu konuyu :) çok teşekkürler!

      Sil
  8. Ahhh otizm , 4 aydır tam olarak tanı konmasa da uğraştığımız şey, şey diyorum çnkü hastalık desen değil, huy desen değil, çok zoooor!
    iki psikiyatristen biri var acilözeleğitim diyorbiri yok huyu böylediyor.
    Yani doktora gitmek de Çözüm değil. Oyun terapisine başladık daha bir faydasını göremedim ama enazından çıkışta onun için uğraşıyorum didiniyorum diye rahatlıyorum.
    Maya' nın otizm olmadığını tam tersi yaşından daha zeki olgun olduğunu , ve bebeklerle aynı ortamda oılmak istemediği için böyle davrandığını düşünüyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya evet, o konu çok karışık çünkü tanıyı koyma aşamasında bazı muğlak noktalar var, birine göre "evet" denebilecek bir maddeye başka uzman "hayır" diyebiliyor ve özellikle tanı kriterlerinde bir madde var ki, kitaplar yazdırttı üstüne.. Ondan yani zorlanılıyor. Anneye çok fazla iş düşüyor haklısın, doktordan daha önce yani..

      Sil
  9. Yetişkinlerle iletişim kurup çocuklarla iletişim kurmadı diye şipşak teşhis iyiymiş:) Çocukla doğru iletişim kuramadıkları için onlara ne teşhis koysak acaba??? Öyle bir sorun olsa, görmezden gelmeyeceğine eminim, takma onları!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya evet çocuklarlayken otizm, yetişkinlerleyken zeki bu çocuk :D Ben de ona çok güldüm zaten iyi ki psikoloğum yoksa düşünsene anne olmak zaten evhamlı olmak demek, tamam artık karalar bağlardım yuva öğretmeninin teşhisiyle! Sinir bozucu.. Hayır bir de uyuz olduğum "çocuğuma biraz ilgi gösterebilir misiniz, yani arada aferin sana diyip başını okşayabilir misiniz?" dedim belli ki hassas bir dönemde, aldığım cevap "diğer çocuklardan fazla ilgi gösteremeyiz, devamlı aferin alması zaten gelişimi için çok sakıncalı".. Te allahım sanki 18 yaşında yahu 2,5 yaşındaki çocuk bu! Ayh. Uyuz kuralcı Almanlar!

      Sil
  10. Sevgili Ceren; ben de evhamlı anne/anne körlüğü olmasından korkan bir doktorum. Sanmıyorum Maya'nın spektrum içinde bir tanı alacağını, ne güzel demişsin biraz ilgi, pohpohlama istiyor diye. Türk kanındadır diye düşünüyorum. Benim cadı Badekuş da 32 aylık olmasına rağmen parmak uçlarında yürüyor ara sıra. Kızımı inceledikçe doktor gözüyle korkmaya başladım. Üç yaşına kadar bekleyeceğim. Bebeklik çağında kalça ultrasonu ve grafi çekilmese anatomik bir sorun mu acaba diye düşüneceğim. Sonra araştırırken (ah şu gece taramalarım yok mu!) bir tarama testine denk geldim. Sanırım 32 soruluk bir test. İçime su serpti, ama parmak ucunda yürümesi içimi kemiriyor😔 Sen ve benim gibi okuyanlarınla paylaşmak istedim. Bundaki amaç anladığım kadarıyla çocuğu/mu/nu değerlendirip bir profesyonele yönlendirme noktasında aydınlatıcı olması. Dilersen bakarsın. Gönlünü ferah tut, zira öbür türlü çocuklar da geriliyor, en azından benim başıma gelen bu. http://erkenrisk.org/OnayFormu/Teste-Basla/VeGbef37TlCso6F9pA4C1w%7C%7C

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısın, aman anne körlüğü olmasın, terzi söküğünü dikemez falan derken çocuğa neler yapıştırıyoruz, ah biz uzman anneler :D Link için de teşekkürler..

      Sil
    2. bu arada tc kimlik no falan istiyor bu araştırma, biraz özel hayat etiğinden uzak gibi ;)

      Sil
    3. ben de yapamadım tc istediği için. halbuki benim de kafamda doğuyla ilgili bazı şeyler var, bakmayı çok istiyordum ama bakamadım. mesela bazen vücudunu sallaması ve nesne takıntısı. bunlar da benim acabalarım. sana da bahsediyorum ya arada.

      Sil
    4. ya bu arada maya'nın öğretmenleri değil miydi, düştüğünde ağlamıyor diye yine seninle bi konuşma yapan. sanki bulmak ister gibi, sorun. ne kadar ısrarcılar :/ sinir oldum.

      Sil
    5. O testi ben de merak ettim ve yapamadım ya :) malum, çocukların tc kimliği yok. hatta kendi bilgilerimle ve tc no.m la gireyim dedim, ama takribi 360 aylık bir bebek olduğumdan test beni de pek kaale almadı :-))

      Sil
    6. Ay Dukuju hakikaten, ben de dün aynısını düşünüyordum, bi ağlamıyor diye bir çok ağlıyor diye serzenişteler sadece 1 hafta arayla :D Bu arada Doğu'yla ilgili konularda çok takılma gerçekten, hepimiz endişeleniyoruz ama başkasının çocuğuna takılma demek daha kolay oluyor tabii..
      Başak niye kaydettirmedin yavruları TCye bakiim :D Ben kovalıyorlar gibi kaydettirdim, neden 1 ay içinde bildirmediniz diye bir de 200TLye yakın ceza verdim salak gibi, şimdi uleyn ilerde kızları da askere alırlarsa diye yusufluyorum :D

      Sil
    7. Aynı sebepten valla Ceren. Yasa değişir, askere alırlar, attığı bir Twitten hapse atmaya kalkarlar, ödemekle mükellef alakasız vergi borcu kitlerler.. Ne olacağı belli olmaz, vatandaşının canına malına 3 kuruşluk değer vermeyen, haklarına saygı duymayan ülkede.. Zararı olur, faydası olmaz. (Böyle nefret söylemleri yapıyor olmaktan ben de mutlu değilim elbette ama Türkiye cumhuriyeti devleti Vatandaşı olarak yasal bir bağımız olmaması daha hayırlı gibi geliyor artık...) doğduğumuz ülkeyi seçemiyoruz ama Çocuklarımızı doğurduğumuz ülkeyi seçebiliyoruz... Beni de konsoloslukta baya bi azarlamışlardı niye bildirmedin diye. :)) bildirmem gerektiğini bilmiyordum, çünkü türk vatandaşlığını seçmedik dedim. Ceza kesmediler ama burda :)

      Sil
    8. Hoş burda direkt Alman vatandaşı olmuyor çocuklar, mutlaka anne ya da baba biri alman olmak zorunda. Ben vatandaşlıktan çıkmak istemiyorum, milliyetçi değilim ama hala övündüğüm şeyler yerindiklerimden çok Türkiye hakkında. Ondan kızı da vatandaş ettirdim, kendi istemezse çıkar sonra dedim.. Cezayı eğer vatandaş ettirirsen ödüyorsun :D Vatandaş olmayana ceza da yok :D Boşver, oğlum olsa ben de ettirmezdim, kız diye işte.. çifte vatandaşlık belli mi olur belki bu başımızdaki beladan kurtulur birden memleketimizi muhassır medeniyetlere ulaştıracak bir sisteme geçer, evlatlarımız da Türk oldukları için gurur duyarlar ne bileyim, umut işte..

      Sil
    9. Ha bir de Alman olmasan da en az 7 sene oturma hakkını kullandıysan sanırım o zaman da olunuyor. Ama çifte vatandaşlık konusu Maya'dan önce çok karışıktı, anca bizimki gibi karışıklara veriyorlardı yoksa burda doğmuş hem anan hem baban türksen ya alman ya türk olacaksın diyorlardı. şimdi değişti o kanun, çok saçmaydı..

      Sil
  11. Bence içsesini dinle, kreşe gitmesi şart değil. Oyun ablası iyi bir seçenek olabilir. Zamanla daha büyüdükçe bilinçleniyorlar, olan biteni daha iyi anlıyorlar, ama evde kalmaya alışırsa bir daha gitmek istemezse diye korkma, eminim hazır olduğunda kendiliğinden isteyecektir. Bence de otizmli değildir ama bolca ilgiye ihtiyaç duyduğu belli

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eylülde zaten anaokuluna başlayacak, şu sıra onun seçimlerini yapıyoruz ama dediğin gibi oyun ablası bence de çok mantıklı hatta benim yükümü de alabilir mesela öğleden sonraları, sen yazıyorsun hep çok mutluyum diye..

      Sil
  12. Merhaba.Belki de bütün sorun kreşe gitmek istememesidir.Sonuçta sen bu işin kitabını yutmuş insansın bir sorun olsa evde de mutlaka kendini belli etmez mi?Ben bloğu 3-4 aydır okuyorum ama Maya'yı en başından beri nasıl büyüttüğünü okudum(Kayra'nın uyumadığı zamanlarda bunalınca seni okuyordum,iyi geliyordun bana).Sen onu alman anneleri gibi büyütmedin ki tipik bir türk annesi olarak öpe koklaya,koynunda uyutarak büyüttün(en güzeli).Ondandır belki de Maya'nın aşırı mesafeli öğretmenlerin olduğu kreşe gitmek istememesi.Bir de bilişsel olarak ileri bir çocuksa kendinden küçüklerle anlaşamıyordur.Uzaktan söylemesi kolay diyeceksin ama rahat ol,annelik hislerine güven,belki kreşe birazcık arayla herşey hallolur.Çoook kolay gelsin sana.Sevgiler:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki o sistemde okula devam edecek, o nedenle bir yandan öğretmenlere de hak veriyorum yani bir an önce bağımsızlığını kazanması lazım anaokulları burada yaşlar karışık ve çocuklar tamamen kendi sorumluluklarının bilincinde oluyor. Maya daha kucak bebeği ne yazık ki :,( Yanlış yapıyorum biliyorum ama istediği zaman hala alıyorum kucağıma, heryere bebek arabasında götürüyorum yürümüyor çünkü vs. Yani bunları düşününce Alman çocuklarından en az 1 sene geride bir çok konuda.. Ben kafama takmıyorum ama işte eğitim sisteminde sorun oluyor..

      Sil
  13. Bence mayayı Türkiye'ye getirin ben burda 1.sınıf çocuklarımı kucaktan indirmiyorum evet hele şimdi anne olup dönmüş olacağımdan artık çocukları ilgi delisi yapabilirim ders işleyemeyebiliriö😱;)şaka bir yana evet yorumlardaki oyun ablasına ben de katılıyorum çünkü anlaşamayabilir,ve sanırım aslında kreş ortamı diye bahsettiğiniz yer çok sağlıklı bir ortam değil.benim içim sıkıldı siz anlatırken maya ne yapsın o yaşıyor bir de!denge yok ,eşitlik yok,amaç yok.sosyalleşme ufak bebeklere tahammül etmek demek değil ama.ve aslında 2,5yaşında olmak da Bebek ilgisini gerektirir.bebek özbakım becerileri ister ama 2,5yaş ruhsal bakım.siz yine de dr naziye bi danışın ama otizmden çok sıkılmış toddler görüyorum ben🙄Tüm iyi Dilek'lerimiz sizinle keşke yardımcı olabilsek.sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :D Ay sizin gibi öğretmen istiyoruuuum :D Bence olması gereken o "anne-öğretmen".. Burdakiler patron ve işçi gibi...

      Sil
  14. bu yazıyı sen değil de başkası yazsa kendi kızımdan da ve hatta kendimden de şüphelenip cümbür cemaat otizmliymişiz derdim (allah korusun).Derin de kendi yaşıtları ve kendinden küçüklerle zinhar iletişim kurmuyor.üstüne kucağımızdan inmiyor öyle ortamlarda.ama karşıısındaki ondan bir yaş bile büyük olsa çocukla çılgınlar gibi oynuyor ve üstüneüstlük liderlik yapıp çocuğu, oyunu, herşeyi yönetmeye çalışıyor.ama iş yaşıtları ve daha küçüklere gelince çocuğum resmen korkup siniyor.sadece bir tane çocukla iyi anlaşıyor kendi yaşıtı.
    ben de küçükken böyleymişim,kendimden küçüklerden korkarmışım ve oldukça da asosyal bir çocuktum.bir misafirliğe falan gittiğimizde diğer çocuklar içerde oynarken ben annemin arkasında saklanarak otururdum ( pasta böreği de annem elini arkasına uzatarak verirdi garibim bana)ay bi gülme geldi şuan o hallerimi hatırlayınca .sonra sonra düzeldim,düzelmekle kalmayıp fazla sosyal oldum ::)
    karakterle alakalı diye düşünüyorum.olsam ben olurdum yahu otizmli.
    sen 7/24 Maya ile ilgileniyodun ve kreş dışında yine ilgileniyorsun.bence o bu ilgiden kreşte yoksun kaldığı için ya da tam onunla ilgilenirken araya başka parazitlerin girmesi ilgini yarım kalmasından artık sıkılmış olabilir. ya da düşünsene etrafında birsürü bebek ağlıyolar falan tam bişeye odaklanmışsın ya da sadece dinleniyorsun vee biri ordan zırrr başlıyor ağlamaya, ne kadar can sıkıcı ve sinir bozucu.belkide Maya bu bebeklere olan tahammül sınırını doldurmuştur.etrafında düzensiz bir kalabalık var.bu sebeblerden ötürü kreşe gitmek istemiyor olabilir.bebeksiz daha sakin bir kreş yok mu oralarda.ayrıca Bianca işten mi ayrıldı:)
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Di mi yaaa :D Ay ben de çok sosyalimdir, çocukken çok çekingen değildim ama çok girişken de değildim.
      Ay zaten Maya bebek görünce "aaaa ağlıyoo" diye kulaklarını kapıyor yüzünü ekşitiyor falan hahaha kendi hiç ağlamadı ya, işte allahın adaleti diyeceğim bak :D
      bebeksiz anaokulu inşallah eylülde :) O zamana dek dayanabilirsek!

      Sil
  15. Eminim maya bu yorumları okusa herkesi tek tek kucaklayip öper beni ne güzel ifade etmiş siniz diye 😊evet ben de arkadaşlara katiliyorum kreş konusunda farklı bir alternatif dusunelim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Buraya çoğu zaman uzun yorum yazmak istiyorum ama benim yumurcak bi şey cikariyor yazamiyorum 😔

      Sil
    2. :) ben onun yerine teşekkür edeyim o zaman hepinize!

      Sil
  16. Cerencim kreşe gitmek istememenin altındaki sebebi gerçekten bulduğun ve çözemediğin durumda farkı bir arayışa gidebilirsin acele etme. Senin durumunda, mayanın yaşıtı çocukların olmayışı gibi görünüyor. Birkaç tane var ama hasta ve o nedenle gelmiyor demiştin sanırım. En azından çocuklar gelene kadar bekle ve 2 hafta daha gözlemle derim.
    Bir çocuk kreşe gitmek istemiyorsa, iç
    Ya da dış bir etken mutlaka vardır.

    Bizde aynı durum 2 ay boyunca sürdü. Edin tam 2 ay boyunca her sabah ağladı gitmiycem diye. Yalnız problemi evden çıkana kadar çıkarıyor, kreşe gittiği an hiç bir sorun yaşanmıyordu. Almaya gittiğimde gayet mutlu görüyordum hatta dur puzzle ım bitsin öyle geleyim bekle falan diye beni kapıda bekletiyordu :) Öğretmenleri de burada mutlu, etkinliklere katılıyor hiç bir sorun yaşamıyoruz Edinle diyordu.

    Sorunun maya olduğunu farkettim. Çünkü tam mayanın artık ayaklandığı, kendine ailede güçlü bir birey olarak yer edindiği, Hepimizle iletişim kurmaya başladığı zamandı. Yani Edo, o gittikten sonra benim evde mayayla yalnız kalmamı ve o yokken mayayla oynamamı istemiyordu! Öncesinde maya bebekti ve kendine bir rakip/tehdit olarak görmüyordu. Mayanın büyümesinin ve beni paylaşmanın farkındalığı yeni oluşmuştu ve bu durumda ne yapacağını bilemiyordu.

    O kreşteyken mayanın uyuduğuna, o gelene kadar mayayla extra hiç bir etkinlik yapmadığıma sürekli (çaktırmadan) vurgu yaptım. Hafta sonları da kahvaltıdan sonra mayayı uyutarak, bak işte böyle uyuyor o hep sen yokken de falan diyerek ikna ettim :) o kreşten gelmeden bütün oyuncakları topladım ve mayayla hiç oynamamışız süsü verdim :) ve sorun çözüldü.

    Otizm konusuna gelince. Öğretmenlerine teşekkür ederiz ilginize ama ben zaten uzmanım ve otizmin tanı kriterlerini biliyorum. Diyerek cevap verebilirsin. Mütevazi davranmana ve paniklemene hiç gerek yok. Uzmanlığım ve deneyimim senin kadar olmamasına ramen, göz teması kurmama ve hassas olma, anneye biraz fazla düşkün olma ve hep yanında isteme kesinlikle yeterli bir tanı kriteri değil; ve buradan okuduğum kadarıyla mayanın bilişsel düzeyi ve öz bakım becerileri de şahane!

    Kreşe ek olarak, bir kurs (oyun grubu, müzik grubu, grupça yapılan dans/spor etkinliği) deneyip gözlemleyebilirsin.

    Sıkma canını mutlaka çözülecek. Öpüyorum sizi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazdığım örneğe ek olarak, sizde de durum maya kreşteyken senin ne yaptığın merakı olabilir. İş yerine götür, ve ya kütüphaneye götürüp bir süre karşısında sessizce kitap oku, ve ya üniversiteye görürüp amfide bir derse sok. Tüm bu sıkıcı aktiviteleri bak işte sen yokken ben bunları yapıyorum diyerek anlat. O da belki işe yarar.

      Sil
    2. :) canım sağol hakikaten kafalarından ne geçiyor bazen bilemiyoruz.. neye takılıyorlar bambaşka şeyi anlatıyorlar bazen özel olarak kazmak gerekiyor..
      otizm değil de aklıma takılan bir başka durum var zaten bebeklikte de doktoru tarafından konulan bir teşhis, büyük ihtimalle onu gözardı edip duruyorum anne olarak konduramıyorum, biraz onun üstüne gideceğim. evde sorun olmaması sadece okulda olması bana çok ilginç geliyor yalnız, o da var.. sanırım evde bu sıra pek arıza çıkartacak neden vermiyorum ona, o nedenle hıncını okula yneltmiş de olabilir, orda benim gibi huyuna gidilmiyor çünkü. bir de disiplin tarzımız çok farklı okulda ve evde, benim anneliğim hakikaten alman standartlarında hastalıklı derecede yumuşak (türkiye de sert diyorlar aynı tutuma bazen hahahaha) ay neyse araştırıcam biraz..

      Sil
  17. Sevgili Ceren, yazilarinizi okudukca sizi kendime ne kadar benzettigimi farkettim. Ben kizim dogdugu gunden itibaren kizm otist mi, sosyal fobisi mi var cok hassas, elestiriye acik degil vs vs seklinde cok kurdum. (kuruntu yapmak benim isim :) MBCT terapi yapiyorum bunun icin. Benim kizim da krese gidiyor haftada iki yarim gun ve orda hic bi cocukla oynamiyor. sadece oyle onlara bakiyor, ogretmenlerin etegine yapisiyor. Cok uzuliyordum, yeniden pedopsikologa mi gotursem filan diyordum. Simdi biraktim...biseyi ne kadar cok isterseniz o sey elinizden o kadar cabuk kayiyor. hayati kizinizi kizimizi oldugu gibi kabul etmemiz gerekiyor. Size nacizane tavsiyem kizinizla krese bir time out vermeniz. Ogretmenlere yeterince sert bir dille kiziniz da bir pb olmadigini soylemeniz ki kiziniza bir etiket yapistirmasinlar. Bir iki hafta krese ara verin. sonra burda fransa'da yaptiklari gibi yeni bir adaptasyon yapin eger ogretmenler izin verirse. Cocukla ilk gun 2 saat kalin, yarium saat tek kalsin orda, sonraki gun 1 saat beraber 2 saat tek filan. Size de ortami gorme imkani verin. Kizinizla empati kurun. Cok buyuk duygulari oldugunu onlari ifadede zorlandigini aglamak istedigini bildiginizi soyleyin. Bir de oyun oynayin. Endise, ofkenin yarattigi enerjiyi aglamak yerine, gulerek atmasina sebep olun. ama gidiklayarak once korkutup sonra guldurmek degil. Saklambac oyaniyin, havalara atin vs. Dr Laura Merkhem'in internet sitesine bakin. cok guzel tavsiyeleri var, hatta yazarsaniz size cevap da veriyor. Ben kizinizi okurken bugun ku yazinizda, kendi kizimi gordum. Icimi rahatladi. DEdim ki akisina birakmak en dogal zira uc asagi bes yukari tum cocuklar yani yollardan geciyor. Sunu unutmayin, en az aglayan cocuk krese birakilirken en saglam,en saglikli cocuk demek degil. Belki o kucuk cocuk anne babasina baglilik sorunlari yasiyor, aglasam da gelip benle ilgilenmicekler diye dusunuyor o yuzden kendini yirtmak yerine, icine atiyor.... lutfen kendinizi de yormayin, ingilizce de sevdigim bir deyim var it is what is diye. Once derin bir nefes durumu kabullenin, kendinizden daha ustun bir gucun herseyi olmasi gerektigi gibi yaptigini dusunun. Herseyin kendi kendine yluna girmesine izin verin. (kisacasi sabir :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ornella çok teşekkürler hem kendi deneyimizinizi paylaştığınız hem nerileriniz için. bedensel boğuşmalar sarılmalar hakikaten çok önemli ve çocuğun duygusal boşalımını da sağlıyor, burada bu tip oyunlar ne yazık ki oynanmıyor ilişkiler daha resmi, bana çok ters gelen bir şey bu tabii. ama işte alman çocukları o nedenle küçücük yaşlarda robot gibi oturur işlerini sessizce yapar, kurallara uyar, 3 yaşındaki çocukla dağa tırmanırsınız falan yani anlayış sistemi farklı. Bu nedenle bizim bir orta yolu bulmamız lazım, evde aşırı sevgi dolu okulda mesafeli olunca çocuk zorlanıyor, benim kişisel fikrim sorunun nedeni bu sanırım.. Biraz öğretmenlere de hak veriyorum o nedenle yani Maya'yı biraz bebeklikten artık çocukluğa geçirmemiz lazım, her yaptığına alkış olmamalı diyorlar. ben çocuğuma hep aşırı ilgi gösterdim, sanırım sorun burda onlara göre, yani arada onu tek başına bırakmak, "ignore" dediğimiz grmemezliğe gelmek gerekiyor, ilgi odağı olmadığını öğrenmesi gerekiyor ama bizim Türk sistemi malum yavrum ilgi odağım canım bitanem şeklinde, ben ne kadar ortalama bir türk annesinden kendimi daha almansı görsem de, yine de hala aşırı ilgiliyim onlara göre.. Zor bir ikilem..

      Sil
  18. Biraz farklı mı? Otistik. İçine mi kapanıyor? Otistik. Yere mi düştü? Otistik. Otistik olduğum hakkında şüpheleri herkesten duydum ama bir tek gittiğim psikolog bende bir sorun olmadığını söyledi :)
    Türkiye'de anaokulu öğretmenlerinin sadece 4 yıllık meslek lisesi eğitimi(iki yılı anaokulunda staj) alıp KPSS'de en düşük puanı alması yeterlidir, o yüzden tıp konusunda pek bilgili olmadıkları bilinir, Alman meslektaşları da pek farklı gelmedi bana. Maya özel bir çocuk ve bir sürü bebeğin olduğu, kendisiyle hiç ilgilenilmeyen bir kreşte, evde ise tam tersi, ve bu sizin suçunuz değil, siz kendi çocuğunuza nasıl yaklaşacağınızın farkındasınız, kreşteki öğretmenler ise Maya'ya özel bir yaklaşım göstermeleri gerektiğinin farkında değil ve bunu kabul edemediklerini düşünüyorum :) Size ve biricik arı Maya'ya öpücükler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) Nikki, arkadaşımın 15 yaşındaki kardeşi otizm olabilir diye psikiyatriste yönlendirilmiş geçen hafta, çocuk yazık bildiğin ergenlik buhranında oooof of. Damgalamak ne kolay...
      Biz de öpüyoruz :)

      Sil
  19. Bence öncelikle kresten bi süre alma fikrini kafandan uzaklaştır. Bu süreci daha zora sokar. Bu durumlarda en başa dönüyorsun ve kat ettiğin yol boşa gidiyor.. Bizim oglan da mayayla aynı yaşta olduğundan biliyorum ki büyüklerle daha mutlu olmaları bu yaşın bi getirisi. Belki de götürüsü :) bizimki de doğduğundan beri tanıdığı arkadaşının geleceğini haber verdiğimde annesi de gelecek mi o zaman yaşasın diyor :) çünkü dediğin gibi pohpohlaniyor, mıncıklanıyor ve bu hoşuna gidiyor. Aman ne bilsin soğuk almanlar mıncıklanmayı :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. A., aynen karşımda eşim var konuşuyor gibi hissettim ya, vallahi haklısın.. Kreşten alsam nereye koyucam, bu sefer çocuk daha fazla bunalacak..
      Mıncıklamak burda cinsel istismar :D Yanak okşamak falan mesela çok ters anlaşılır, bizde ooohooo tanıdık tanımadık mıncıklar ısırır bile di mi :D

      Sil
  20. merhaba sizin blogunuza yeni denk geldim. 2.5 yasinda benzer sorunlardan gecmis bir anneyim. 2.5-3 yas civari cocuklarda gozlemledigim bir degisim, buyuklerden yasitlarina yonelim. 2 yasinda olmuyor bu ama 3ten sonra belirgin. Bunun icin kizinizin arkadasliklarini desteklemenizi tavsiye ederim, arkadasi olmasa da. Kresten gozunuze kestirdiginiz kisilerle haftasonu birebir bulusma ayarlayabilir misiniz? Bizde kres sorunlarini kizimin orada bir arkadasa baglanmasi cozdu. Ogretmenlerin soguklugunun yerini aldi. Krese arkadasini gormeye ve onunla oynamaya gidiyordu. Bu durum su an cozulmese bile Eylulde basladiginda yapabilirsiniz. Daha guzeli okul baslamadan once yazin yeni okulundan sinif arkadaslariyla birebir ufak bulusmalar. Fazla bir arkadaslik beklentisi olmadan. Bir cocugu bile onceden azicik tanisa, yeni okulumda bir arkadasim var diye havaya girer.
    Bunun disinda okul sorunlari devam ederse Montessori onerecegim, biliyorum tercih etmiyormussunuz, ama ozellikle 3-6 yas grubu icin cok guzel olabililiyor. Etrafimda 3-6 yasta Montessoriye gidip sonra devlet okuluna cok guzel gecis yapan cocukklar goruyorum Amerikada. Amerikada da ogretmenler dediginiz gibi soguk. sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir de ek olarak, okul-ev kural karmasasina dikkat cekmeniz. Okulda boyle yapilir. Biz evde boyle yapiyoruz. Farkli kurallarimiz var, ne degisik degil mi, seklinde iki ortami da desteklemek, ve fakat farkliligina dikkat cekmek. Buyudukce, baska evlerde baska kurallar var onu da gorecek. Bizim kurallarimiz evde farkli cunku evdeyiz ve bizim evimizin kurali bu. Okul kurallari su. Evde okul kurallarindan bahsetmek, farkliliklara tarafsiz gozle dikkat cekmek, sizin de bu kurallari normal karsiladiginizi/kabullendiginizi gormesi iyi gelebilir.

      Sil
    2. Çok teşekkürler çok güzel öneriler! Tamamına katılıyorum :) Hoşgeldiniz ayrıca..

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!