18 Mart 2017 Cumartesi

Uzucu haber ve son durumlar

Arkadaslar Mauritius'tan acil bir sekilde dun donduk, kayinpederim, Maya'nin Claude Opa'si, esimin annesinin esi ne yazik ki birden vefat etti :(

Kendisine kasim ayinda mesane kanseri teshisi konmus ve bir dizi zor ameliyat gecirmisti. Hastaneden rehabilitasyon merkezine bile cikmisti, durumu rutin gidiyordu, hatta bu nedenle biz de hic aklimiza olumsuz birsey olabilecegini getirmeden, tatile gitmistik.. Ne yazik ki bir hafta once akciger metastazi (akcigerlerin her ikisinde de kanserin tekrarlamasi) gorulmus ve kendisinin de makinaya baglanmama ve durumun kotulesmesi halinde yasam destegi almama istegi ve karari oldugu icin, hastanede fazla bir tedavi verilmeden sadece rahat bir ortam almasi saglanmis. Fakat metastazin kesfinin sadece 3 gun sonrasinda, hic bir destek almayan vucut iflas etmis, koma hali ve solunumun durmasi sonucunda birden vefat etmis. Biz de koma halini duyar duymaz tabii tatilimizi hemen kesip hemen birkac saat icinde donuse gectik ama bizim ucaga bindigimiz saatlerde o vefat etmisti..

Cenaze, bir hafta sonra oluyor, bu surecte ben cocuklarla birlikte Turkiye'ye geldim cunku hem Maya'nin cenaze hazirliklari surecinden etkilenmesini istemiyorum, hem de cocuklarla hem esime hem de annesine destekten cok ayak bagi olacagimi dusunuyorum. Esim su an annesinin yaninda, sagolsun benim adima da destek oluyor.. Cenazeden 1 gun once biz cocuklarla Almanya'ya donecegiz.

Ne yazik ki tum anne babalarin en cok zorlandigi durum, ölümü cocuga anlatmak ve onu cenazenin katilmasini uygun gordugum kismina hazirlamak su an benim basima geldi ve bu surecte yasadiklarimizi size tabii ki aktaracagim. Cenazeden sonra ilk firsatta bu konuda yazacagim. Eger fikir ve onerileriniz olursa, lutfen sadece gercek deneyimleriniz varsa, yorum kismina ekleyin. Su an hazirlik doneminde oldugum icin sizin deneyimlerinizi duymak isterim..

Insan hayati cok kisa ve cok kirilgan. Ölüm olmasa yasamin anlamini ve mucizesini goremeyebiliyoruz. Lutfen hepimiz sevdiklerimize, onlara deger verdigimizi yasarken soyleyelim ve davranislarimizla gosterelim..

37 yorum:

  1. Başınız sağolsun Ceren. Biz kızımıza bir süredir masallar aracılığı ile anlatıyoruz ölümü. Bilinçli olarak anlatma kararı almadık aslında. Külkedisini anlatırken ben genelde annesi - babası ölmüş kısmını hiç anlatmıyordum ama bir gece masalı babası anlattığı için Arya da ölümle tanışmış oldu. İlk başta çok üzülüp ağladı, "Hayır annesi ölmemiş!" diyerek bağırdı. Sonra yavaş yavaş kabullendi. Belki sen de önce tanımadığı biri üzerinden ya da bir masal kahramanı ile anlatıp ölümle tanıştırırsan daha sonra üzücü haberi verdiğinde biraz daha az sarsıcı olabilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Grimm kardeslerin versiyonu cok kanli olumlu falan, bazen ben de dusunuyorum ya kucucuk cocuga okunur mu bu, kesin o donmde bunlar cocuk icin yazilmamis buyuk edebiyati buymus falan diyorum ama sonra dusunuyorum, bu kacindigimiz kavramlar hayatin gercekleri ve disardan birinden ogreneceklerine bizden, guvenli ortamlarindan ogrenmeliler..
      Bu arada tum kizlarin deli oldugu Elsa'nin da annebabasi oluyor bak simdi aklima geldi ondan acabilirsin konuyu ama ben tercih etmem cunku anne baba olumu biraz farkli bir durum, ben yine dedesi olen bir kahraman arayayim..

      Sil
  2. Başınız sağolsun, umarım bu süreci de kolay anlatırsınız ailecek.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sagol canim, bursadayiz su an hala haberi yok, gidisimize yakin acacagim hem biraz okuyorum hazirlaniyorum hem de su an anane dedeyle cok mutlu, karartmak istemiyorum su haftalarini..

      Sil
  3. Ata, Anıtkabir'de sorduğunda şu şekilde açıklamaya çalışmıştım. Tüm canlıların bir yaşam süreleri olduğunu ve bu süre bittiğinde öldüklerini ancak bunun onlardan ayrı kalacağımız anlamına gelmediğini; fotoğrafları ve anıları ile onun hakkında konuşabileceğimizi, ölümün onu sevmemize engel olmadığını söylemiştim. Fakat bunu idrak etme konusunda zorlanmıştı. Tabii Atatürk bir tanıdığı değildi, bir bakıma soyut sayılırdı. Bunu gerçekten tanıdığı biri üzerinde nasıl anlatabiliriz bilemiyorum. Sabırlar diliyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ataturk de ailemizden biri gibi dusunmustur bence, guzel bir giris olmus konuya..

      Sil
  4. Başınız sağolsun bizim kız ölümü kavramsal olarak biliyor ama yakın birime şahit olmadı.gecen hafta ise ölünce yeniden dünyaya gelip gelmediğimizi sorunca ben de evet dedim mümkün. Yani gidişatı kendisi belirledi ben sadece onayladım. 😬 Fakat gerçek konuşmadan tırsmıyor değilim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu tip sorulari cevaplarken iki genel kural vardir; 1. kesinlikle yalan soylenmemeli 2. ailenin kendi inanc sistemine uygun bir yanit verilmeli ve diger secenekler de kisaca eklenmeli.. Yani "evet bazi insanlar olumden sonra yeniden dunyaya gelecegimize inaniyorlar, bence de bu mumkun" demen dogru olmus :)

      Sil
  5. Allah sabır versin Cerenciğim.

    Bizimkilere söylemek zorunda olduğum bir durum olmamıştı küçüklerken. Onun için bilemiyorum. İlk okula giderken ilk cenazeye gittiler, yolcu edip güle güle diyoruz dedim ama büyüklerdi o zaman.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tesekkurler.. evet ilkokul doneminde cocuklar olumu daha yeni anlamaya basliyorlar..

      Sil
  6. Başınız sağ olsun Ceren. Ani ölümler hem çocuk için hem de geride kalanlar için yıpratıcı oluyor. Ben de 2016 Haziran ayında ani bir şekilde kayınvalidemi kaybettim. Benim kızıma anneanne ve babaanne dönüşümlü bakıyorlardı. O vakit kızım 2 yaşındaydı, ondan olsa gerek babaannesini pek hatırlamıyor. Ama eşimin abisinin çocukları daha büyük (biri 14 biri 8 yaşında) onlar daha farklı etkilendiler. İkisi de cenazeye geldi. Gelmeliler miydi bilmiyorum ama ailesi öyle uygun gördü.

    Kızım yakında 3 yaşına girecek. Bir kaç sefer mezarlığa götürdük. Babaannen burda dedik. Geçenlerde tv'de bir dizide mezarlık sahnesi vardı. Kızım o sahneyi görünce "anne bak babaannem" dedi. Hafızasında o şekilde kalmasını istemiyorum ama nasıl davranmam gerektiğini de bilmiyorum.

    Bizim zorlu sürecimiz eşimden yana oldu. Annesiyle birbirlerine çok düşkündüler. Kayınvalidem vefat edeli 9 ay oldu. O gün bugündür eşim hala annesi hakkında tek kelime konuşmuyor. İşin tuhafı kimseye dünyayı dar da etmiyor. Hala kabullenemediğini söylüyor, fotoğraflarına bile hala bakamadığını söylüyor, acıyı içinde yaşıyor.

    Ben her türlü üzüntümü paylaşmayı tercih eden biriyim. Ağlarım, anarım, keşke şöyle olsaydı dediğim zamanlar olur. Ama ne olursa olsun anlatmayı tercih ederim. Kayınvalidemle kızıma baktığı süreçte aynı evde yaşadık. Benim de acım vardı ama eşimden gizli ağlamayı, anmayı tercih etmek zorunda kaldım.

    Bu süreçte eşime nasıl davranmam konusunda psikoloğa danıştım. Bırakın dedi. Kendisi acısını nasıl yaşamak istiyorsa izin verin dedi. Yanında olduğunu hissettirin ve gerisini ona bırakın dedi. Herkesin acıyı yaşama şekli, kabullenişi farklıymış.

    Eşinin bu süreci nasıl yaşayacağını bilemiyorum. Bence sen de yaşayarak öğreneceksin. Umarım hepiniz için kabullenişi kolay ve acısı içinizi yakmayan bir süreç olur.

    Son cümlelerin ne yazık ki ölümle birlikte aklımıza gelen şeyler.. Hayatın içinde unutup gidiyoruz. Keşke sözler ve davranışlarla sevgimizi her an gösterebilsek.. Ben elimden geldiği kadar kalp kırmamaya, her fırsatta sevdiklerime sevdiğimi söylemeye gayret ediyorum ama dediğim gibi hayatın içindeyiz..

    Tekrar baş sağlığı ve kolaylıklar diliyorum.. Eşine ve ailesine de taziyelerimi iletiyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sanirim konusmustuk sninle o donemde, esin konusunda psikologa kailiyorum 1 seneye dek yas sureci coknormal, sonra biraz sekil degistiriyor, kabullenme safhasi ancak 1 sene gecince mumkun oluyor.. hatta oyle bir laf vardir 1 sene ve 1 gundur diye..
      esimin babasi degil, annesinin esiydi o nedenle cok etkilenmedi ama tabii cok seviyorduk, cok uzulduk.. allah yerlerinde rahatlik versin..

      Sil
  7. Başınız sağolsun Cerencim.

    YanıtlaSil
  8. Cerencim, başınız sağolsun. Allah hepinize, öncelikle eşine ve kayınvalidene sabırlar versin:(
    Babannemi kaybettiğimizde Edo 3 yaşını yeni doldurmuştu. Zaten yazdan yaza görüyordu rahmetli nenesinin hayatındaki yeri o kadar büyük değildi. Bir iki kez "neneye ne Zaman gidicez?" Diye sordu "gitmiycez annecim" diyip konuyu kapattım. Zamanla unuttu hiç sormadı, ben de ona ölümü açıklamak zorunda kalmadım. Ama tabi sizin Opanın günlük hayatınızdaki yeri büyüktü ve Maya'nın kavraması, kabullenmesi çok daha farklı bir süreç olacak... Malesef sana aktaracak bir deneyimim yok. Burayı meşgul etmeyeyim boşuna.
    Ben hiç bulunmadım ama hristiyan cenazelerinde ölümün üzerinden Zaman geçtiği için insanlar biraz daha metanetli, daha toparlanmış duruyor sanırım... Bizdeki gibi dövünüp ah vah etme olayları görmüyor en azından çocuklar... Sen gönlünü ferah tut maya travmatik kısımlara kesinlikle maruz kalmayacak böylelikle.
    Bir de ceren biliyor musun, her denizaşırı tatile gidişimizde düşünürdüm; aileden birinin ani kaybında ne yaparız Nasıl geri döneriz diye... Hep aklıma gelen şeyin, sizin başınıza gelmiş olması ürpertti... Tekrardan başınız sağ olsun. Allah geride kalan büyüklerinize uzun ömürler versin, başınızdan eksik etmesin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o dusunce bizi 2 sene yasadigimiz avustralyadan avrupaya getirdi.. bak ne oldu yine dneyimledik korktugumuz seyi ama thy hakikaten sahane bir firma, hemen yer bulundu 2 saat icinde.. istanbul aktarmali munih ucagi vardi biz indik esim devam etti, biz de bu hafta ic dvam evecegiz.. buyuk sans oldu..

      Sil
    2. Ah ayni sebeple Yeni Zelanda'dan aldigim is teklifini kabul edemedim. Yas 30u gectikce coook uzakta olmak fikri daha zor geliyor, birde kizimin ailelerimizi hic hatirlamamasi durumu (3 yasinda)
      Esimle olum konusunu nasil anlatmaliyiz diye dusunuyorduk bizde gecen hafta. Ben henuz cok erken diye dusundum, anlamasi henuz cok zor. Kendi inanclarimiz dogrultusunda basit bir sekilde aciklamak niyetim ama ona da kendi inancimizi (yada inancsizligimizi) empoze etmekten cok korkuyorum acikcasi. Din ihtiyacini, hangisini sececegine kendi karar versin istiyorum.
      Sizin tecrubeleriniz eminim ki cok faydali olacak benim icinde.
      Basiniz sagolsun son olarak, sizin cocuklarla ortamdan uzask olmaniz gercekten en iyi cozum olmus Maya icin.

      Sil
    3. evet :( cok zor..
      kendisi sormadan ya da ilgisini cekmeden anlatmayin colorful, geregi yok. fakat siz kendiniz hazirlikli olun bu soruya, sordugunda cevabiniz hazir olsun yani.. empoze etmeyelim diyorsaniz, biz suna inaniyoruz ama bir de boyle inanan insanlar var diye yasina uygun bilgilendirebilirsiniz..
      evet hazirlik asamasinda uzak tutmak istedim, cenazeden 1 gun once donecegiz..

      Sil
  9. Başınız sağolsun. Anneannem öldüğünde Minnoş 3 olmamıştı henüz ama onu hatırlıyor, bazen kendince özlem cümleleri kurup ağladığı bile oluyor. Ayrı şehirlerde, çok sık görüşemeyen nine ( öyle hitap ediyordu)- torun ilişkisinde bile durum böyle.Anneannemin hasta ve yaşlı olması, sorularına daha açık yanıt vermemizi ve olayı somutlaştırmayı sağladı bizim açımızdan. Maya için durum daha zorlu olabilir belki ama sorularına açık cevap verdiğinde zaten anlayacaktır. Biz her hasta ve yaşlı kişinin getirmediğinin de altını çizdik çünkü tedirgin olup sorgulamaya başlayabiliyorlar "Dede de yaşlı mı, hasta mı?" gibi. Bizde cenazeyi görmedi, tabut evindeyken normalde o kadar uyumayan çocuk uyudu. Belki de vedalaşma şansı diye vurgulanırsa cenaze de çok travmatik olmayabilir bu yaşta. Bir yazında oradaki cenazelerin buradaki gibi bağırış çağrışla geçmediğini yazmıştın. O zaman ürkmez en azından

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu arada,Mart aileniz de hem.doğum hem ölüm ayı oldu, hayatın cilvesi işte! Geçmiş doğum günün kutlu olsun bu arada, o zaman yazamamıştım.

      Sil
    2. sorma, almanyada cocuk gelsin tabuta baksin falan demisler dedim kesinlikle hayir maya o kadar alman tipi bir cocuk degil, cok hassas.. ben onu cenazeye de goturmk istemiyorum sadece yemekli anma kismina katilsin istiyorum ama esimle bu konuda anlasamiyoruz dur bakalim ne olacak...
      sorma mart ayi bizde herksin dogum gunu, hatta kayinvalidem malesef dogumgununden 3 gun sonra kaybetti esini ve lukasin da tam 6. ayiydi o gun :( hayat iste.. dogumlar olumler..

      Sil
  10. Başınız sağolsun sevgili Ceren...

    YanıtlaSil
  11. Başınız sağ olsun. Ben oğluma karıncanın ölmesini bile anlatamadım daha. Eşinizin babası huzur içinde yatsın. Kanser çok zor ve yorucu bir hastalık. Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tesekkur ederim, esimin babasi degil, annesinin esi. bizim iki tane buyukbabamiz, bir dedemiz vardi.. di ekini zor yazdim :(

      Sil
  12. Basiniz sagolsun! Zor bir donem :(

    YanıtlaSil
  13. Başınız sağolsun, Allah geride kalan sizlere kolaylıklar versin...

    YanıtlaSil
  14. başınız sağolsun ceren.

    arin dedesini kaybettiğinde hemen hemen iki buçuk yaşındaydı. cenazeye götürmedim, cenaze evi telaşı bitene kadar babannesinin evine de götürmedim, okuma falan yapıldı onlara da götürmedim. bence küçüktü ve anlamayacaktı, daha doğrusu anlamlandıramayacaktı. 1 sene kadar dedesinin adını ağzına almadı sadece arada fotoğrafını gördüğünde dedem dedi. şimdi yeni yeni odasının duvarlarını gösteriyor kim yaptı bunu diyor sonra da "sadık dedem" diye kendi cevaplıyor (arin'in odasını o boyamıştı) iyi mi ettim kötü mü bilmiyorum ama açıkcası şu an 3.5 yaşında ve yine bir kayıp yaşasak (Allah korusun) yine götürmem..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim pelin, hem özel deneyimini paylaştığın için de.. 2,5 gerçekten bebek desen değil, çocuk desen değil, tam arada bir yaş, anlayabileceği bir yaş değil.. dün cenaze vardı, biz de eşimle ortak karar verip cenaze kısmına götürmedik ama sonrasında anı yemeği oldu, ona katıldı ve yemekten sonra sadece dördümüz, babanneyle birlikte mezara gittik ve maya da çiçeğini koydu. orda bazı soruları oldu ama bunları bir yazı şeklinde ayrıca paylaşacağım..

      Sil
  15. Basiniz sagolsun, Allah sizlere uzun omurler versin.

    Bizim kedimiz oldugunde , olusunu gostermedik, baska bir eve gitti daha buyuk daha rahat daha cok mama olan vs diye anlattik. Yani olumu degil ayriligi anlattik. Gercekten olumu anlatmak cok zor. Allah size ve kayinvalideye sabir versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) yalan da değil.. gerçekten onlar kedişler köpüşler direkt cennete, yemyeşil çimenlere bol mamaya kavuşuyor benim de zihnimde.. inşallah öyledir..

      Sil
  16. Başınız sağolsun Ceren:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler songül, seni merak ediyordum, vakit bulunca iki satır özelden yazarsan sevinirim..

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!