26 Mayıs 2018 Cumartesi

2 yaş krizine tekrar merhaba!

20 aylık oğlumu törenlerle 2 yaş krizine terfi ettirdiğimizi gururlu bir perişanlıkla bildiririm. Kızımda 2 yaş krizini tabii yaşamıştık ama kendisi doğduğu andan itibaren krizli bir tipitip olduğu için, itiraf edeyim, arkadaşlarımın çocuklarıyla yaşadıklarını "e ne var ki bunda, ben bunu 2 senedir yaşıyorum zaten" diye hafife almış, onları "dayanıksızlık"la itham etmiştim. Ha şimdi o günlerin üzerinden yıllaaaar geçtikten sonra, bu döneme yine, yeni, yeniden girmiş olmanın perişanlığıyla itiraf edeyim: "büyük konuşmuşum".

Aslında olay şuymuş; çocuk zaten en birinci gününden cadı çıktıysa, 2 yaş krizi bu salataya ancak "bir perçin tuz" kattığı için, çok hissedilmiyormuş. Ama melek gibi bebeklikten sonra, çocuk sanki birden içine cin kaçmış gibi davranmaya başladıysa, oyh. Zormuş be.

Aslında 2-3 aydır sinyallerini veriyordu ama bu sabahtan sonra artık emin oldum: Oğlum 2 yaş krizine girmiş, a dostlar! Helvasını kapan gelsin, arkamdan bir fatiha okuyun, yüzüme bi üfleyin. Neymiş bu be.. Kızımda eminim bunun 10 katını yaşadım ama işte fark şu: yavaş yavaş değil birden düşmek, acıtıyor.

Bu sabah 6'da uyandı (ki bu normal artık, kendisi uykusuz bir baykuş, ne kadar geç uyursa da o kadar erken uyanıyor her çocuk gibi - özellikle haftasonları). Normalde "babaaa" diye beni çağırır (evet hala tek kelimemiz baba), baştan aşağı ıslak uyanmıştır zaten, üstü değiştirilir, yatak yorgan makineye atılır, yavruyla oynanır. 7'den sonra "baba" kalkar, oyun ve kahvaltısı ona devredilir ve anne günün en güzel 5 dk'sını yaşamak üzere duşa gider. Falan filan. Ama yok bu sabah kapıda beni görür görmez çığlık atmaya başladı.. Yanına uzanayım biraz seveyim dedim, ellerimi itiyor, kendini bir o yana bir bu yana savuruyor, tabii ne kafa kalıyor ne göz çarpılmadık. Bari bana çarpmasın, burnumu kırmasın diye aynen şu şekilde, cenin pozisyonunda korkarak yatıyorum yanında artık (iskelet de uyutmaya çalışırken geçen zamanın ironisi olsun):


Bunlardan şikayetçi değilim, çocuktur, büyür, geçer. Fakat şikayetçi olduğum konu şu; her tür çileyi çeken ben, oğlanın ağzından çıkan tek kelime "bababababa". Yeter be. Anayım ben ana! 20 ay oldu bi ana demedin şu bahtsız kadına ya! Herşey "bababa" bizim evde, tonlamaları farklı olduğundan artık tek kelimeli bir dilden anlar hale geldik. Kendisinde hiç bir "aman da nazik kıçımı yorayım iki farklı kelime söyleyeyim" azmi yok. Babası kılıklı, eminim 3 yaşını bekliyor konuşmak için. Neyse, çok konuşanı da gördük, sorun değil. E ama derdini anlatamayınca iyice hırçınlaşıyor, al sana mis gibi 2 yaş krizi temel noktası. Üstüne daha son 4 azı da gelecek, onun sıkıntısı da var, hissediyorum.

Ama bu sıra babaya aşırı düşkünlüğü, eskisi gibi benimle sarmaş dolaş olmak istememesi ve tabii çekilen saçlarım, yüzülen derilerim, tırmalanan boynum ve yumruklanan burnum da buna eklenince; itiraf edeyim uyuz oluyorum kendisine. Bu çocuk niye böyle hayvani çıktı yaaa, mis gibi bebekti, zen zen takılıyordu bi köşede tek başına.. Ayh büyüdükçe zorlaşıyor diyenlere laf ettim, "yok ya, büyüdükçe güzelleşiyor valla" diyip durdum da ondan mı oldu bu böyle? Ya tamam pes. Her türlü zor bunlar. Annelik: gönüllü çilekeşlik. Beyaz bayrak!

Çok kişisel alıyorum. Yapmamalıyım. Ufacık çocuğa gıcık oluyorum. Halbuki onun tek derdi kendi bağımsızlığını ilan edebilmek, ben büyüdüm bana bebek gibi davranmayın demeye çalışmak.. Hele bir de ne zaman bi nane yese, maymun maymun utanıyor ve "halloooo" diye gönül alıyor ya yumoş yumoş.. Nasıl kıyarsın da sinir olursun?! Lafta tabii, sinirlenemiyorum bile, sinir olmayı bırak. Ama daha 2dk geçmiyor aynı naneyi yine yiyor yaaaa. Yerler silinmiş, ıslak, 3 defa gidilip düşülür mü.. Hadi bir defa bilemedin yaptın, düştün, ikincide de öğrendin ıslakta kayılıp düşülüyor, bu bir fizik kuralı. Ama üçüncüye niye gidiyorsun, üstüne dördüncüye zorluyorsun ve kucaklandın diye kendini yerlere vura vura ağlıyorsun yaaa? Delirecem.

Hatırlıyorum, Maya'nın sıkıntılı dönemi 0-8 ay ve sonra 2-3 yaş aralığıydı. 3 yaşında çocuğa sihirli bir değnek değmiş gibi değişmişti resmen. Dur bakalım 3'ten sonra hakikaten rahatlayacak mıyız bu sefer de..? Yoksa bu Maya'nın her konuda tam tersi olduğu için, huysuzlukları artarak mı gidecek..? Ay korkulu bir bekleyiş..

12 yorum:

  1. Tracy ablaya gore degerlendirirsem Liduska ya melek ya kitap bebek. Ciddi anlamda beni zorlamadi hic, ataklarda bile beni cok yormadi. Ama bir dis bir de su trouble two beni benden aliyor, totom cikiyor korkudan yemin ederim. Bir de hep bu hikayenin gidisi birbirine benziyor, bir yerde cozutuyor ya bu bebeler, cok merak icindeyim, biz neyle karsilasacagiz diye.

    Ama biliyorum ki, bu da gececek. Daha da guzel zamanlara az kaldi Ceren. ❤

    YanıtlaSil
  2. sana yazmıştım 2 yaş krizi günlerinde. kapına dayanmıştım diyim : ))) o mailleri bulsam da senin bana yazdıklarını sana geri postalasam. bana çok iyi gelmişti :D

    haikaten de 3 nasıl bir yaşşş???
    sihir oldu uçtu tüm zorluklar sanki.

    YanıtlaSil
  3. Allah yardımcın olsun cerenim.derinin krizleri 3 günlüklen fototerapi(umarım doğru yazmışımdır şu sarılık zımbırtısı) makinasında başlamıştı,millet çocuğunu emzirip makina koyuyor bebeler de mışıl mışıl ışıklarını alarak uyuyorları.ya biz, bizim bir elimiz makinanın içinde ciyak ciyak ağlayan beyi susturma çabalarında,üstelik en agır sarılık bizim kızdaydı,48 saat yaaa. Sonrası zaten malumun kız hiç susmadı aspiratörler,mutfakta musluğu açıp azıcık yerde uyumalarımız,elektrik süpürgesini saatlerce açık bırakmışlığım,eve hamak kurmalarım,ve daha neler neler.iki yaş beni de pek etkilememişti çünkü zaten ağlak hatta o dönem ben artık 32 krizine girerek çocuk ağladıkça küçük dilini görmeye çalışıyor,ağzının içini inceliyor ve salak salak gülümsüyordum.artık nasıl alışmışsam ağlamasına ağlamadığı zamanlar hayırdır falan oluyordum.ki bizim kız bu ağlama işini son bir aydır bıraktı,ee yaş oldu 4 buçuk bi zahmet şekerim dedim :) ha bak ağlamadığı zamanlar sanırsın melek az evvel ortalığı yıkan bumuydu dersin.gayet mutlu.her duyguyu uç noktada yaşıyor ve ancak banyoda sakinleşiyor.o agladığı zamanlar banyoya giriyorduk ikimiz, ve ben oturakta oturuyordum o da kucagımda ayaklarını toplayıp resmen cenin pozisyonu alıp dakikalarca suyun altında kalıyorduk ve hala haftada bir kez bu şekilde banyo terapimiz var.inanılmaz sakinleşip huzur doluyor yavrular bu şekil.bir dene istersen.keza bana da çok şyi geliyor onunla sarılıp suyun altında vakit geçirmek.
    Öpüyorum hepinizi

    YanıtlaSil
  4. Ceren, her 5dkda bir kendi coplugume yazi dokmekten anca firsat buldum da geldim:D
    gecmiyor be gulum donusuyor iste:D ben kendimi egitime verdim:)..belki master doktarimi bile yaparim sayelerinde:D cocuk sahibi! olmanin faydalari:)saglik olsun be gulum,cok sukur:D:D

    YanıtlaSil
  5. Hani 2 yaşta anne bir nebze de olsa rahatlıyordu, çocuk kendi kendini kurtarıyordu:d
    Şimdi 3 yaş mı oldu o sınır:/
    Süreyya huysuzlandığında ben empati yapmaya çalışıyorum onla. “Bir sıkıntısı vardır ya da bir bildiği vardır” bu kadar bana düşüyorsa ya da mızmızlanıyorsa diye düşünüyorum; belki ona daha yardımcı olur bu yaklaşımım diye.
    Ben de Süreyya’yla senin Maya durumundayım Ceren. 1 yılda 10 yaş kocadım:d
    Bu erkek çocukları anneye düşkün olmuyor muydu bu arada? Benim fıstığım da %80 baba kelimesini kullanıyordu son birkaç haftaya kadar. Şimdi konuşmaya başladı da biraz yeşillendi muhabbet:) Bana arada espri olsun diye mami,mama deyiveriyor sağolsun:) Benim umudum da bu konuda olabilecek erkek evlada kalmıştı ama onlar da bu derece babacı olabiliyor demek:/
    Geç uyuyan bebek erken kalkar kuralını birkaç gündür deneyimliyorduk ama demek ki bu da genel bir kaideymiş çocuk yetiştirmede:/
    Uzuuuunca bir süredir günde ortalama 2-3 saat uykuyla idare ettim bir şekilde. Düşüp bayılacak noktaya geldim. Ama beni en çok zorlayan şu emzirme olayı oldu.
    Sen nasıl bıraktırdın Ceren,bi akıl versene bana 🙏🙏
    Emme sıklığını azaltayım diyorum ama diş çıkarma olayı devreye giriyor. 3 emiyorsa 30’a çıkıveriyor:/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla ben ikisinde de 18. ayi bekledim, sonra memede uyutmayi biraktim, sonra geceyi biraktim, sonra da gunduzu biraktim, ya da kendileri biraktilar desem daha dogru olur heralde.. hastalik ve dis donemi mumkun degil bence birakmasi, zaman ver, endiselenme, hazir olunca birakacak (daha cok sen hazir olunca demek istedim tabii hehehehe)

      Sil
    2. hos simdi dusundum de, ben dise de fazla takilmamistim cunku ohooo disi beklersem 2 yasa kadar beklerim diye dusunup korkmustum :))) ya bazen 3 yasina dek emziren oluyor tabii herkesin kendi karari ama bana ters :))) ben kendi kafamda tamam yeter artik demistim sonrasi kolay oldu, sanirim kendimi ihtiyaci yok artik keyif yapiyor falan diye rahatlatiyordum, yiyordu cunku normal bi de ustune iciyordu sipa.. oglumda yani bu. kizimda biraz daha farkli oldu, o istahsizdi endiseleniyordum buyumeyecek diye ama sut de artik 1,5 yastan sonra biliyorsun kalitesini yitiriyor.. azaliyor vs.. ben azaltarak yavas biraktirma taraftariyim, endiselenme, birden bitiyor ve aaa cok takmisim kafaya aslinda zor olmadi falan diyorsun :) buyuyorlar..

      Sil
    3. Umarım ben de geçmiş olarak yad ederim bu günleri. Ben şahsen meze ve tatlı ve oyuna geçiş materyali niyetine kullanılıyorum:d bugün memeyi emer emmez “meme bitti baba geel” diye el çırptı. Bana göre de ortada ihtiyaç olan bir meme kalmamış gibi:) 14 aylık fıstığım, az biraz daha bekleyeyim diye düşünüyorum bir yandan ama:/ yemekleri de iyi yiyor. Asıl mesele benim için koca memeler, bu kadar kocaman olmasa ben de emzirmede iki yaşını devirirdim herhalde..
      Sen tersten bıraktırmışın sanki Ceren. Gün içini azaltıp en son gece bıraktırıyorlar diye duymuştum hep etraftan. Senin yöntemle şansımı deneyeyim bir de.
      Teşekkürler:) evet büyüyorlar di mi,senden benimsediğim motto “geçiyor” hem de herşey.

      Sil
    4. Gece emzirmesi bitmeden benimkiler kesintisiz uyumaya baslamadilar, o nedenle once gece kalkmalari bitirmeyi tercih ettim ben..

      Sil
    5. Ben de aslında gece emzirmeleriyle başlama kararı almıştım,hatta uygulamaya da başlamıştım ama diş mola verdirdi. Umarım başarırız.
      Teşekkürler:)

      Sil
  6. Ya su eski yazimi buldum, cok sahane yazmisim ya elime saglik :))))) sonra mayanin krizlerini okudum bi de, ayni seriden, gozum korktu ama isin sirrini bulmusum iste, insan unutuyor, iyi oldu hatirlamak :))) http://ogrenenanne.blogspot.com/2015/12/iki-yas-krizleri-antolojisi-3-ve-soooon.html

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. link acilmiyorsa sayfa sag yaninda "iki yas krizleri antolojisi" konulu yazilara tiklayabilirsiniz zaten toplamda 4 taneymis hahaha cok guldum.. ne az cekmisim sankiiiii

      Sil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!