3 Ağustos 2017 Perşembe

Çocuk başına düşmesi gereken bakıcı sayısı

Hay hay hay, çatlasin düsmanlar, sonunda benim de bir tatilim var :) Geldik sevgili dostlar, çok sükür, sicacik havaya, bahcemize, lezzetli meyvelere kavustuk. Bu hafta sonuna dek Bursa'dayiz, sonra 2 hafta Izmir'in ufak bir deniz kasabasinda, sonra 1 hafta Antalya ve kürkcü dükkanina dönüs.. Geleli 4 gün oldu, anca firsat buluyorum yazacak, o da cocuklar uyurken.. Ama yine de tatil, yan gelip yatamasam da, annemle babamin destegi sahane.. Inaniyorum bugun kacip bir bir saat olsun kendi basima, arkadasimla hasret giderebilecegim.. Inaniyorum :)))

Fakat tatilin su ilk 4 gününde şöyle bir fikir geliştirdim: Eğer ben eski ben olmaya niyetlenirsem, yani ne bileyim istediğim zaman istediğim şeyleri yapmak gibi bir lüksüm olursa; mesela keyfime göre müzik dinleyerek güneşlenmek istersem ya da umduğum kadar yoğun yazı yazabilmek istersem ya da istediğim saatte denize gidebilme, yürüyüşe çıkabilme hatta uyuma şansını yakalarsam, bunun için yapmam gereken tek bir şey var: sahip olduğum çocuk başına “bir artı bir yetişkin”den yardım almam gerekiyor. Yani tek çocuğum varsa bir yetişkin çocukla ilgilenirken, diğer yetişkin evin sorumluluklarını yerine getirecek, iki çocuk varsa çocuk başına birer yetişkin, artı bir yetişkin de yine ev sorumlulukları için. Eğer böyle bir lüksüm varsa, ben de eski ben olabilirim, kim tutabilir ayol beni?

Tabii ki böyle bir lüksüm yok. Çünkü annem, babam ve haftaya bize katilacak olan eşim bu 3 yetişkin sayısını madden sağlasa da, manen “hizmetli robot” sıfatına girmedikleri için, yani onların da insan gibi iki soluk alma ihtiyaçları olduğu için, istediğim ölçüde “eski rahat günlerime dönme” gibi bir lüksüm yok. Ama malikanemizde iki lala, bir aşçı, bir de kalfa olduğu vakit; ben de eski ben olabilirim diye düşünüyorum. Bu şartları sağlayamazsanız bana “çocuklara ben bakarım, hadi denize gir çık” demeyin. Denedim. Olmuyor. Ya biri uyumak istiyor, ya ötekinin yemek saati geliyor, ya "anneaggg" krizi tutuyor.. olmuyor işte, akşam oluyor ben hala mayoyla ve kuru kuru koşturma halindeyim.

Kıssadan hisse: bekar veya çocuksuz hatta tek çocuklu arkadaşlara duyurulur, keyfini çıkartın! Bakın mesela ben de “sadece iki çocuklu” olmanın keyfini çıkartıyor, 3 çocuklu arkadaşların bu işi nasıl başardıklarını düşünüyorum. Onlar da sanırım 4’lüleri vs vs.. Bir nevi züğürt avuntusu, pozitif psikoloji de denebilir.

Fakat şu bir gerçek ki; eskiden ne çok boş vaktimiz ve keyfimizin kahyası olma özgürlüğümüz varmış! Hayır tabii ki çocuklarımı isteyerek yaptığım için ve hayatımdan genel anlamda çok şükür memnun olduğum için bu bir ahlanma vahlanma yazısı değil, ama gerçekler de acı yahu; çocuktan sonra ben ki gerçekten çoğu zaman (hastalıklar dışında) hayatın 4 kolunu (bilişsel, sosyal, fiziksel ve psikoloik kollardan bahsetmiştim) dengede tutmayı başarıyorsam da, yine de gerçek gerçektir: çocuk(lar)dan sonra keyfimin kahyası olabilme lüksümü kaybettim ve ne olursa olsun (lala ve kahyalar dışında) o özgürlüğü bir daha da ele geçirebileceğimi sanmıyorum.. "Çocuklar evden gidince?" dediğinizi duydum, hayır, bakın benim annemle babamın içler acısı durumu.. Keh keh.. Onlar mutluyuz diyorlar tabii, ele güne şimdi.. Ama biz döndükten sonra, istisnasiz her sefer kendilerini kaplica / spa tatiline atmalari da bir gerçek.......

4 yorum:

  1. ay ceren tatil ile ilgili yaptığım en güzel şey arin'e kollukla da olsa yüzme öğretmek oldu. kendi kendine havuza atlıyor, çıkıyor, benimle denize havuza falan giriyor hatta büyükler için olan kaydıraktan da kayıyor artık :) yani zevk aldığım her şeyi öğrettim, rahatladım. :) yorulunca da pool barda ben içki o ayran karşılıklı takılıyoruz. ama ev tatili zor yine de, konsepti hiç sevmesem de çocukla her şey dahil otel tatili candır :)

    YanıtlaSil
  2. Yazıyı okuyunca aklıma ilk gelen mutfak temizlemek icin ayri bir yardimci tutma hayalim oldu :))) yine kahvalti sofrasini ancak akşama dogru toplayabildigim ve ayni zamanda aksam yemegi hazirlamaya calisirken devreleri yaktigim bir aksam, oturdum hungur hungur ağladım ben mutfak toplamak istemiyirum diye... Mama sandalyesinde bile 5 dakikadan fazla oturtamadigim yavruyla mutfak bir kara delik oluyor aksama kadar cunku... Neyse o gunden beri en buyuk hayalim bir gun cok param olursa yavru icin ayri, mutfak temizlemek icin ayri yardimci tutmak ve su bardagi bile kaldirmamak:))) denklemini o yuzden gayet mantikli buldum ;)

    YanıtlaSil
  3. İşleri geçtim artık da delirmemek için kaç insan lazım onu bilemiyorum :( bu ara parkta sürekli herkesin oyununa katılmak istiyor;ama katılma biçimi topu alıp kaçmak şeklinde :) daha üç yaşında velet milleti birbirine düşürüyor ne yapacağımı bilemiyorum :(

    YanıtlaSil
  4. Bekarsak ama hayalimizdeki yazı yaşayacak imkanımız yoksa napıcaz peki? :) şaka şaka, iyi tatiller. öpüyorum kuzuları.

    YanıtlaSil

Anonim yani isimsiz ya da rumuzsuz yorumlara, hakaret, belirli bir gruba karşı ayrımcılık ya da ırkçılık içeren yorumlara, en önemlisi de yanlış bilgi ya da yönlendirici (melisiniz, malısınız'lı) yanlışlar içeren yorumlara BU BLOGDA YER YOKTUR. Bu davranışları yapan kişiler, genel huzurumuz için engellenecektir. Teşekkürler!