31 Ocak 2017 Salı

Tam 8 ay sonra, Yeniden Merhaba! :)

Bu kadar ara yeter! :) Çok özledim ben Öğrenen Anne'yi ve açtım gitti.. Hadi hepimize hayırlı olsun! Son kaldığımız yerden, tüm davetlere rağmen facebook grubumuza üye olmayan aykırı ruhlar için kısa bir özet geçeyim:

- Maya 3 yaşına basmıştı ya en son, ha işte şimdi tam 3,5 yaşında alımlı ve aklı başında bir küçük hanım oldu. Hahaha! Yediniz siz de.. Yok ayol, büyüdü valla ama tam bir cadı, anasına çekmiş. Yazıcam yazıcam, child shaming (çocuk utandırmaca) etmeden yazıcam hepsini..

- Oğlumuz - evet yahu, hepinizin tahmin ettiği gibi, sürpriz yumurtadan oğlan çıktı - Lukas, (adının anlamı "ışıklar içine doğan") 15 Eylül'de dünyaya "Merhaba ahali, çak bi beşlik!" dedi ve şu an 4 aylık. Doğumu tam bir macera oldu, ilk sancıdan doğuma sadece 30dk sürdü ve ben 4 ayak üzerinde emekler pozisyonda (geçen sefer yetişemedik, bari bu sefer epidural verin, bişi verin, verinnnn nooooolur diye bağırırken) pürt diye doğuverdi ve odada sadece 1 adet ebe vardı, kadıncaaz eldiven bile takamadan, pürtleyen kaygan kaygan yavruyu havada yakaladı (kendisi kariyerine sutopu alanında devam ediyor şu an). Yavru hakikaten bi acaip adeta ışık hızıyla doğdu, kordonu da boynuna iki defa dolanmıştı falan ama şükür ki sağlıklı ve sağlıkla doğdu, Allah'ıma binlerce şükür..

- Kız oğlanı sevdi, oğlan kızı sevdi. Arada zorlanıyoruz, bebekleşmeler, bebeği aşırı sevme ve mıncırma krizleri, herşeyi anneye yaptırma krizleri yaşasak da, genel resme bakınca, yine Allah'ıma çok şükür, korktuğum bir "alışma süreci" yaşamadık. Sanırım bunda son yazımda bahsettiğim "ikinci çocuğa hazırlama" tekniklerinin ve oğlanın gelişinden sadece 10 gün önce başladığı anaokuluna adaptasyon sürecinin rahat geçmesinin büyük yardımı oldu.

- Oğlanı kızın eskileriyle büyüttüğüm için, bazı "pembelim pembelim, yüzü güzel pembelim" durumları vuku buluyor. Özellikle şimdi "agu"lamaya başlayan pembe tulumlu, pembe battaniyeli oğlan, toplum içinde "kız gibi" kikir kikir güldükçe, "bizim evde herkes gay teyzesi, 18 yaşından sonra kendi isterse gay olmayabilir ama şimdilik hepimiz gayiz biz" diye aile şerefimizi savunuyorum. (Evet ben hamileyken biraz iki kız evlat sahibi olma hayali kurmuş olabilirim - itiraf edeyim - ama valla oğlan da güzelmiş, çok güzelmiş, bunu da yazıcam).

- Ben 1 sene daha tam zamanlı ev-anası ve sonra 1,5 yaştan 2 yaşa dek yarı zamanlı klinik psikolog, yarı zamanlı ev anası, 2 yaştan sonra ise "lö lö lö tutmayın beni, yaylalar yaylalar" modunda olacağım. Bu arada sadece 3 hedefim var: 1. Oğlan çok çabuk büyüyo yaw, yetişemiyorum, her anın tadını doya doya çıkaracağım 2. Öğrenen Anne söz verdiğim gibi kitaba dönüşüyor ama titizlikle çalıştığım için (herkes annelik bloğu yazıyor, ben içine psikoloji bilgimi de eklemek istiyorum) zaman alıyor, gelişmelerden haberdar olacaksınız. 3. Kendime zaman ayıracağım; hobilerime, yeni bazı hedeflerime, sporuma, sağlıklı beslenmeme, yavaş ve hissederek (zen) yaşama özellikle önem vereceğim. Çünkü "ben" mutlu olursam, "herkes" mutlu olur, bunu öğrendim artık.

- İki çocuklu hayat; çok keyifli ama çooook da zor, bunu da dobra dobra yazacağım.

E o zaman; haydi başlayalım! Umarım beni unutmamışsınızdır, umarım yorum ve sohbetlerinizle yine o dinamik güzel zamanlarımızı yakalarız! Tekrar Merhaba! <3